Six years since she first entered St. Rosandele Academy.
Three years since the day she lost him.
The morning sun poured its soft light over the courtyard of St. Rosandele.
The campus bells chimed gently, echoing through the air — the sound of endings, and of new beginnings.
Sa gitna ng lahat, nakatayo si Laxriel Chavez, suot ang bughaw at itim na toga.
Sa kanyang dibdib ay nakasabit ang medalya ng karangalan — simbolo ng lahat ng luha, sakripisyo, at lakas na binuo niya mula sa mga sugat ng nakaraan.
Ngayon, siya ang Valedictorian ng St. Rosandele Academy.
Ngunit sa likod ng ngiti niya ay may bahid ng lungkot.
Sa bawat palakpak, sa bawat ngiti ng mga kaklase’t guro,
may isang tinig na hindi niya maririnig muli.
Isang tinig na minsan ay nagbubulong ng, “You’re doing great, love.”
