ANGEL AT ANG TAGAPAGMANA

Kabanata 1: Tahimik na nakatanaw si Angel sa maliit na bintana ng eroplano. Habang unti-unting lumalayo ang Pilipinas, tila unti-unti ring lumalayo ang lahat ng nakasanayan niya—ang kanilang maliit na bahay, ang amoy ng dagat tuwing umaga, ang masayang tawanan kasama ang kanyang ina, at ang mga pangarap na matagal na niyang kinimkim. Dalawampu't anim na taong gulang si Angel. Hindi siya mayaman. Isa lamang siyang simpleng probinsyanang lumaki sa hirap ngunit hindi kailanman nawalan ng pag-asa. Maganda siya, ngunit hindi iyon ang ipinagmamalaki niya. Ang tunay niyang yaman ay ang kanyang mabuting puso. "Basta magsikap ka lang, anak," paulit-ulit na bilin ng kanyang ina [-apat na oras ang lumipas bago tuluyang lumapag ang eroplano sa France. Nanlaki ang kanyang mga mata. Napakaganda ng paligid. Malalawak na kalsada. Mga gusaling tila galing sa kuwento. Malamig na simoy ng hangin. Parang panaginip. Hindi siya makapaniwalang narating niya ang bansang dati ay napapanood lamang niya sa telebisyon. May lalaking naghihintay sa airport, may hawak na placard. WELCOME, ANGEL. Lumapit siya rito. "Bonjour... Are you Angel?" nakangiting tanong ng driver. "Yes po." "I'm Pierre. Susunduin kita papunta sa Delacroix Mansion." Habang nasa sasakyan, hindi maiwasang humanga ni Angel sa tanawin. Ngunit nang makarating sila... Halos mapahinto ang kanyang paghinga. Napakalaki ng mansyon. Parang palasyo. Napapalibutan ng hardin ng mga rosas, fountain, at matatayog na puno. Unti-unting bumukas ang malaking gate. At doon nagsimula ang bagong kabanata ng kanyang buhay. Pagbaba niya ng sasakyan, sinalubong siya ng isang elegante ngunit napakabait na babae. "Ikaw ba si Angel?" "Opo." Ngumiti ito. "Welcome home." Nagulat si Angel. Hindi niya inaasahang ganoon siya tatanggapin. Lumabas naman ang asawa nitong si Monsieur Louis. "Narinig namin na napakasipag mo. Huwag kang matakot. Dito, respeto ang ibinibigay namin sa lahat ng nagtatrabaho." Hindi napigilan ni Angel ang mapaluha. "Salamat po." Lumipas ang mga linggo. Mabilis na napalapit si Angel sa mag-asawang Delacroix. Tinuruan siya ng wikang Pranses. Pinakain sa iisang hapag kapag tapos na ang kanyang gawain. Ipinasyal sa iba't ibang lugar. Sa unang pagkakataon... Pakiramdam niya ay mayroon siyang pangalawang pamilya. Ngunit may isang tao na hindi niya pa nakikilala. Ang nag-iisang anak ng pamilya. Si Mike Delacroix. Ayon sa mga kasambahay, bihira itong umuwi. Abala sa negosyo. At kilalang-kilala rin sa pagiging guwapo, mayaman, at paborito ng mga babae. "Pero..." bulong ng isa sa mga kasambahay. "Huwag kang masyadong mapalapit kay Sir Mike." "Bakit?" "Maraming babae ang umiyak dahil sa kanya." Hindi na nagtanong pa si Angel. Hindi rin naman niya balak makisangkot sa buhay ng kanyang amo. Ang gusto lang niya... Magtrabaho nang maayos. Makapag-ipon. At matulungan ang kanyang pamilya. Hindi niya alam... Na sa mismong gabing iyon... May isang itim na sports car ang dahan-dahang pumasok sa malaking gate ng mansyon. Bumaba ang isang matangkad at napakaguwapong lalaki. Malamig ang ekspresyon. Matikas ang tindig. Habang papasok sa loob ng bahay, napansin niya ang isang babaeng nakatalikod, abalang nagdidilig ng mga puting rosas sa hardin. Huminto siya. Hindi niya maalis ang tingin. May kakaiba sa babaeng iyon. At sa unang pagkakataon... Naramdaman niyang tila may isang pintig sa kanyang puso na hindi niya maipaliwanag. "Sino siya?" Wakas ng Kabanata 1.