'ปะป๊า'
'ครับลูก ป๊าจะรีบไปทำงานรีบกลับนะครับ น้องเซนต์อยู่กับคุณแม่ไม่ดื้อนะครับ ถ้ามีอะไรก็วิดีโอคอลหาป๊าได้นะลูก ถ้าป๊าไม่รับแปลว่าป๊าติดงาน จบงานแล้วป๊าโทรกลับนะ'
'ครับ น้องเซนต์จะไม่ดื้อ..น้องเซนต์รักปะป๊านะครับ'
'ป๊าก็รักน้องเซนต์ครับ ไว้ป๊าซื้อช็อกโกแลตกับของเล่นมาให้เยอะๆ เลยดีมั้ยครับ'
'ครับ'เจ้าตัวน้อยของพ่อรับคำอย่างรู้ความ ก่อนที่เขาจะหันไปคุยกับคนเป็นเมีย
'รสาพี่ฝากลูกด้วยนะครับ ช่วงนี้กลางคืนฝากเล่านิทานให้ลูกฟังที และช่วยนอนเป็นเพื่อนลูกหน่อยนะ'น้ำเสียงกึ่งๆ ขอร้องแม่ของลูก
ส่วนหนึ่งที่ต้องพูดแบบนั้น เพราะเจ้าลูกชายตัวน้อยชอบนอนผวาตกใจตื่นตอนกลางคืน..แม้เขากับรสาจะพยายามฝึกลูกแยกนอนคนเดียวตั้งแต่เล็กแล้วก็ตาม
ทว่าตกดึกคราวใดน้องเซนต์มักตื่นขึ้นมาร้องไห้กระจองอแง และเดินตามหาพ่อกับแม่ให้วุ่น ตอนหลัง..หลังแยกห้องนอนกับเมีย เจ้าลูกชายตัวป้อมมักขอมานอนกับเขา เว้นแต่วันไหน
