'รสาครับ พี่ว่าให้ลูกกินนมแม่สักเดือนสองเดือนก็ยังดีนะ ลูกจะได้มีภูมิ'
'อึ่ย ไม่เอาค่ะพี่เจต รสาไม่ให้ได้มั้ยอะ รสากลัวหน้าอกไม่สวย'แววตาที่คนเป็นเมียมองมาทั้งเว้าวอนออดอ้อน สามีแบบเขาจึงได้แต่ตามใจ..เหมือนเช่นทุกครั้งที่ไม่เคยคิดจะปฏิเสธคำขอของเธอ
ถ้าเพียงแต่เรื่องแค่นี้มันคงไม่ได้การันตีว่าหญิงสาวไม่รักลูก..ทว่ามันยังมีเพิ่มอีกหลายๆ เหตุการณ์
รสาไม่ชอบเสียงเด็กร้องไห้..แม้เด็กคนนั้นจะเป็นลูกของตัวเอง..ไม่ชอบให้ลูกมาเกาะแข้งเกาะขา หรือแม้แต่จะอุ้มเด็กน้อยก็นับครั้งได้..เหตุผลที่เจ้าหล่อนให้สามีคือลูกตัวหนัก หล่อนปวดมือ..หล่อนเจ็บหลัง
และเวลาที่อารมณ์เสียมากๆ ก็มักจะเสียงดังกับลูก หรือถ้าเขาเผลอเนื้อตัวอวบอ้วนของเจ้าก้อนแป้งที่เขาทะนุถนอม ล้วนมีรอยจ้ำจากการถูกหยิก..มันน่าเจ็บปวดตรงที่น้องเซนต์อายุเพียงสองขวบ...ลูกไม่ควรถูกทำร้าย และเหตุผลที่คนเป็นแม่ให้ก็ชวนสะท้อนใจนัก
'ก็ช่วยไม่ได้นี
