เธอถึงเข้าใจว่าทำไมก่อนหน้าเขาถึงไม่มีของสดติดตู้เย็น..เหตุผลก็เพราะว่าของที่ชอบทำนั้นยาก..สั่งเอาง่ายกว่า
และสโลแกนของไอ้คนรวย..ราคาถูกแพงไม่สำคัญ..ขอให้ถูกปากไว้ก่อน ถ้าจะขนาดนั้นทำไมไม่ขึ้นเงินรายวันให้หล่อนบ้างนะ
รวมถึงอีกหนึ่งความลับที่ไม่มีบรรยายในนิยาย แล้วหล่อนได้รู้ก็คือชายหนุ่มผู้ดูไม่น่าเข้ากับครัว..กับทำอาหารเก่งอย่างเหลือเชื่อ..ส่วนหนึ่งคงมาจากความเรื่องมากเรื่องอาหารการกินนี้แหละ
แถมโชคดีที่ช่วงหลังๆ หล่อนมีวาสนาได้ชิมเมนูอร่อยๆ ลาภปากหล่อนชัดๆ
"หึ..เก็บห้องได้ละ เดี๋ยวพี่ไปทำข้าวหน้าปลาไหลให้"คนปากร้ายใจดีพูดอย่างมีฟอร์ม..เพราะรู้ว่าคนตัวเล็กคงไม่ได้กินอะไรมาเหมือนกัน แน่ละ ไอ้คนเห็นแก่กิน..ฉีกยิ้มกว้างหน้าบานอย่างกับจานเชิง..ดวงตายาวรีสีน้ำตาลอมทองขึ้นประกายสวยราวกับอัญมณีต้องแสงไฟ
จนเขาต้องเสหลบ..ในขณะที่มณีเมขลาก็ใจเต้นไม่เป็นจังหวะ
อีณี..หล่อนหยุด! ห้ามหวั่นไหวเด็ด
