Nilalamig na binalot ko ng kumot ang kalahati ng aking katawan.
Makalipas ang ilang araw. Nakumbinsi namin si Oliver na magpa-opera na ng kanyang mga mata. Maging ako, pinaghalong kaba at excitement ang nararamdaman ko. At nagdadasal na sana, maging maayos ang lahat. Dahil hindi ko alam kung anong gagawin ko, oras na huli na ang lahat at hindi successful ang maging operation.
Pero sa lahat ng nangyari, isa lang ang nasisiguro ko. Kahit anong kahinatnan ng lahat, nandito pa rin ako, kami ni William para kay Oliver. At katulad noon, po-protektahan din namin ito, tulad ng kanyang ginawa para sa amin.
“Natatakot ako, William,” bulong na pag-amin ko sa aking katabi. Nakaupo kami ngayon sa loob ng private room kung saan natutulog si Oliver. Katatapos lang ng operasyon at kailangan pa namin
