Hinahampas ng malamig na hangin ang aking mukha, na gumagapang sa aking batok. Napapikit ako, sa bawat hakbang ko ay parang naiihi ako sa kaba. Habang naglalakad papalapit sa aking mapapangasawa. Sa aking unahan, napangiti ako, dahil kahit papano, nabawasan ang kaba ko, dahil malapit na ako sa kinatatayuan ni William, napakagwapo nito sa kanyang suot na puting tuxedo.
Ngunit sa gilid, ang ngiti ni Oliver ay tila isang matalim na kutsilyo na tumutusok sa aking puso. May kakaibang kislap ang mga mata nito. Na para bang puno ng pag-asa, ng lungkot, at ng isang matinding pagmamahal na alam kong kailangan na itago. Dahil si William na ngayon ang aking asawa.
Napahigpit ang hawak ko sa aking bouquet ng huminto ako sa tapat ni William.
“Napakaganda mo, Love,” bulong nito sa akin, ang kany
