Nasa labas ako ng kinalakihan kong bahay na bato, ang mga haligi nito ay tila mga saksi sa mga taong lumipas. Mapait na ngiti ang sumilay sa aking labi habang hinihimas ko ang aking tiyan. Kabuwanan ko na at malapit ko na ipanganak ang kambal ko na anak. Dalawang lalaki ito na pinangalanan ko na Oceano at Wisley.
Napatinga ako sa pangit. Isang taon na ang lumipas. Isang taon na wala si Daddy, isang taon na masasabi kong tunay na malaya na ako mula sa kanyang mahigpit na kamay.
Ngunit ang kalayaan ay hindi pala kasing tamis ng inaakala ko. Malungkot ako, sobrang lungkot. Ganito pala ‘yon, kahit anong kasalanan o kasamaan ang nagawa ng taong mahal mo, kaya mo pala silang patawarin.
Ang pag-uusap namin ni Daddy bago ito pumanaw, ang pag-aayos ng aming relasyon, ay nagbigay sa akin ng ka
