The Unnoticed (FILIPINO/ COMPLETED)

Mystery

YAKAP ko ang mga dokumento sa aking dibdib habang pinapanood ang pagpalit ng numero sa elevator. Kabado ako sa unang pagkakataon, kung kailan panghuling trabaho kay Caesar ay magpapakita ako ng ganitong gawain.

The door notified that it will open. I stepped out and greeted the Korean lady on the desk. I believe she was the personal secretary of the President.

"This way Ms. Imperial." She led me the way.

Everything was very formal and tidy. Minimalistic and expensive, even the smell soothes the place. I could say that the president might be strict or someone who doesn't like accessories. There were only four colors I've noticed; blue, black, gray, and white. Nothing else, except with this woman who was wearing an apple green corporate attire.

Ngumiti ako at nagpasalamat nang pagbuksan niya ako ng pinto.

Nahigit ko ang aking hininga sa laki ng opisina. Ang liwanag at spacious. Nakita ko si Caesar na prenteng nakaupo sa couch, humihigop sa tsaa niya. May lalaki namang nakatalikod sa amin habang may kausap sa cellphone.

Siya marahil ang presidente?

"I apologize for the delayed, Mr. Caesar."

"No big deal, Darling. Have a seat."

Bago maupo ay sinulyapan ko ang lalaki. I don't know but I had a strange feeling with him. I can't describe if he was on his late forties, his hair was disheveled and his back built looked powerful, but for sure he was. Most of the successful moguls are ranging from that age. Bachelors won't handle this kind of big company unless they don't have a choice.

Inayos ko ang aking dala at ibinigay kay Caesar. Saktong tayo niya kaya gumaya ako. Ngunit nabitin ang dapat kong pagsunod noong humarap ang presidente. Mula kay Caesar ay nanatili sa akin ang titig niya. Saglit na natigilan ngunit bumaling ulit kay sa nauna.

Ang lakas nang kalabog ng dibdib ko. s**t! Bakit ba sa tuwing haharap ako sa kanya, natatapat na mukha akong katulong?

"It's such an honor, Mr. Aldrich to be a partner of your major company," said Caesar on his deep manly voice.

Mariin ko siyang tinitigan. Was he pretending straight or what? Hindi siya ganyan magsalita sa mga kausap niya! Or maybe Frank's appeal was too strong that he denied now his gender.

Seryosong binabasa ni Frank ang dokumento, hindi napapansin ang malagkit na titig ng boss ko.

"I had a high expectation with your works Mr. Pie. I'm sure my secretary spoke with your secretary—" He paused his statement and gave me a questioning look.

Napalingon din sa akin si Caesar.

Wala kayang sinabi ang secretary niya! Galing kay Isaac 'yon, baka ang pangalawa ang kinausap at hindi ako.

"Why I choose you. We will launch an online game and I want you to design the characters costume including the details." Umikot siya upang formal na maupo sa kanyang swivel chair. May pagpasada nang tingin sa akin bago nanatili sa kausap.

"I am honored, Mr. Aldrich. I remembered, Devon Shin onetime visit my pre-exhibit in Australia and he left me a remarkable compliment. I believe he is your co-creator for that future project. Let's work that out!"

Gumuhit ang matamis na ngiti sa labi ni Frank. At sa hindi maipaliwanag na dahilan, ang liwanag mula sa likurang bukas na bintana ay lalong nagningning dahil sa ngiti na iyon.

I miss that!

Paglingon ko kay Caesar, bakas na bakas ang pagpipigil niya. Ang makamundong pagnanasa na pilit itinatago sa likod ng totoong pagkatao niya.

"I believe you already agreed with my terms. That's deal then?" Tumayo si Frank at inilahad ang kamay patungo sa kausap.

Tinanggap iyon ni Caesar. "I won't fail your expectation."

"You'll have to collaborate with Mrs. Chunsa Hetch for the ideas. And by second month next year, I and my team will visit you personally to discuss the flow."

May ilan pa silang pag-uusap bago bumaling sa akin.

"I hadn't introduced you the beautiful lady with me, Ms. Julienne Reese Imperial. She is my former secretary but unfortunately, today is her last work. She decided to resign because she misses her hometown. Anyway, Mr. Aldrich, I believe your company is open for an investor. She wanted to invest in your company. I hope you can do something about that?"

Sa gulat ko sa sinabi ni Caesar. Hindi ko alam kung ngingiti ba ako kay Frank o aangal.

"How are you, Julienne?" bati ni Frank.

The way he talked and looked at me. I didn't feel the closeness we'd share four years ago.

"I'm good. Thank you." Mapait akong ngumiti.

"I will send an endorsement letter with Roena, my sister's secretary. So that she can arrange the date when they can meet and discuss with you our terms with regards to investment."

"Thank you so much, Mr. Aldrich."

Nalungkot ako sa araw na iyon. Inaasahan kong may sasabihin pa siya sa akin, ngunit wala. Maraming sinasabi sa akin si Caesar bago kami maghiwalay, pero ang tumatak lang sa akin ay si Frank na raw yata ang pinakabata, guwapo, at mayaman dito sa France bukod sa royalty.

Mabuti na nga lang at hindi niya hinungkat ang ideyang alam niyang crush ko noon pa si Frank. O baka sa tagal na noon ay nakalimutan niya. Mas gusto niya kasing ma-link ako kay Red.

Pagkalabas ko sa elevator ay nagulat akong naroon si Red. Nakasandal ito sa pader, katapat ng pinto ng aking suite at mukhang bagot na bagot. Paglingon niya sa akin ay tumayo siya nang matuwid, ngumiti at inilahad ang bote ng alak.

"Let's celebrate your last day?"

"Thank you, Red. You know you don't have to do this. I don't want to disturb you."

"You don't disturb anyone, Sweet Chick!"

Gulat kong nilingon si Lapeetah na may dalang mga paperbag na alam kong tatak ng alak. Hindi ko napigilang ngumiti dahil doon. Kasama niya rin ang aking kaklase na  naging kaibigan niya rin.

"You know, let's go out. We are available," Red's guy friend suggested.

"Hold on. I'm not prepared. I have to change," I interrupted.

"No need, Juls. It's a chilly party. Come on!"

Wala akong nagawa. Pinagtulungan nila akong hinila palabas sa suite at isakay sa dalang sasakyan nila Red. Doon ko natuklasan ang ibang side nila Lapeetah na mga adventurous. Hindi sila nakuntento sa party, nag-ayaan pa sa dagat para mag-skiing.

"Slow down, Juls. I'm going to take you a photo."

Sinunod ko ang utos ni Red. Hindi lang iyon ang mga picture namin, samut-saring trip ay may blog ako. Napaalis lang kami roon nang may nagsabi sa grupo na may paparazzi. Tawanan at hagalpakan habang tumatakas pasakay sa Yacht na naupahan ni Red.

Patungo iyon sa lake kung saan tanaw ang night view ng Eiffel Tower. Lahat kami ay natahimik, tila nirerespeto at ninanamnam ang gandang angkin nito. Sa gilid ko ay dumikit si Red. Kinukuhaan niya ng video iyon bago itinutok sa akin.

"I regret those days that I resisted the urge to approach you. 'Till next time, Juls. You're such a good person, not only as lovely as this view but a total façade of a sweet lady."

Malungkot akong ngumiti sa sinabi niyang iyon. Kahit tinutukso kami ng tatlo naming kasama, pinigil ko ang aking sarili na magsalita. Tama nang si Charl ang huling lalaki na pinakisamahan ko ngunit hindi ko nasuklian ang nararamdaman patungo sa akin. Ayaw kong mawalan ng panibagong kaibigan.

Kinabukasan ng tanghali nila ako hinatid sa suite ko.

Inaaya ko silang doon na magpahinga, pero ang boys ay may lakad. Ang kaklase ko ay may trabaho na, magiging available lang sa weekend na siyang huling araw ko roon. Si Lapeetah ay nangakong babalikan ako sa hapon para isama sa kanyang workout.

Nagpahinga muna ako. Saktong hapon na nagising kaya naghanda na agad ng maisusuot. Hindi rin nagtagal ay dumating siya. May dala pang sandwich na kinain namin habang naglalakad.

"I've been doing this over the past seven years. Expect these people to follow me daily," bulong niya sa akin.

Hindi pinapansin ang mga paparazzing sumusunod sa amin sa pagpasok sa isang establishment. Walang arte sa katawan ang babaeng ito! Matapos maglakad ay tinali lang ang buhok. Tinanggal ang suot na outer thick jacket ay handa na siya.

Just a quick introduction with her fellow models and gym instructor then we started the phase. I made sure that everything I did was captured as my blog. And I got shocked that my follower's recent comment.

@Cloverleaf Are you a new model? Local Australian?

@Tiredenough You're so sexy. I thought you are a VS model.

@Leadmetoyourheart You can pass the criteria of a VS model, Cielo.

I didn't update my account. I just blog and posted there. Most of my frequent blog were taken in Australia.

Every day in the afternoon I'm always with Lapeetah. And today as my fourth day here in Paris. We decided to eat the nitrogen candy, which my followers requested me to try. And I am glad that my new girlfriend is more than willing to try that.

"Stay, Peet. It's dangerous for you to go out there. I'll buy our candy."

"Are you sure? I can go with you."

"It's just a few blocks away, Peet. It's fine."

Para matapos ang discussion naming dalawa. Kinuha ko ang aking wallet at cellphone at lumabas na. Maraming tao. Normal ito rito dahil main city. Nagkalat ang mga maliliit na store, kung baga ay bangketa sa Pilipinas.

"Hi, two please."

"Right away."

Nagpalitan kami noong tindero. Binigay ko ang bayad, siya naman ang nitrogen candy. Napabasa ako ng labi sa presentation at lagayan. Dala ng pananabik ay tumikim na agad ako ng isa. I panicked as the smoke came out from my nose as I breathe out. I got the eyes of the people in the park. They were laughing at my reaction.

"You looked familiar," one of the guy from the side said.

Kinalabit nito ang kasama at may hinanap sa cellphone nila. Binilisan ko ang lakad at lumagpas na sa kanila.

"Hey! You're Cielo? Lapeetah's friend?"

Shit!

"What? That's impossible," sagot ko pabalik. Tumakbo na ako, ngunit nahirapan sa pagtawid dahil maraming sasakyang dumadaan.

"Hey! Cielo?"

Ano ba! Tantanan niyo ako.

Kumabog ang dibdib ko nang mamataan ko silang palapit na sa akin.

Ano bang gusto nila? Puwede naman akong tumanggi, kaso baka saktan nila ako.

Lumingon ako sa kanan at napansin na wala ng sasakyan. Mabilis akong tumakbo patawid. But to my surprise there is a fast sports car coming through. Adrenaline rush filled my chest as I felt I'll be hit, but someone pulled me away on the road.

Ang bilis ng pangyayari na sa lakas nang puwersa ay sumubsob ako sa dibdib ng kung sino at gumulong. Nag-alala ako sa hawak ko, kaya niyakap ko iyon nang maigi.

"Oh my god! Oh my god, Juls." Lapeetah's voice echoed.

Masakit ang likod ko, pero hindi ko iyon pinabulaanan. Mas nag-aalala ako sa binili ko at sa nagligtas sa akin. Pagmulat ko ng aking mata'y napatayo agad ako sa aming posisyon. I was on top of my savior and he is looking at me.

Lumapit sa akin si Lapeetah at hinanap sa braso ko kung may natamong sugat. "Are you alright?"

Tumango ako, nananatiling tulala kay Frank na kasalukuyang tumatayo. Inosenteng pinagpag ang dumi sa suot nitong leather black jacket.

"S-salamat."

Napatingin siya sa akin at sa mga taong nanonood sa nangyari. Iyong mismong driver naman ng Lamborghini ay imbes na sa akin lumapit ay kay Lapeetah.

"Is she alright? I'm really sorry. You run on the wrong road, Miss."

"But, indeed you shouldn't drive fast in a public road," Frank butted in. His piercing eyes were like throwing fits on the driver's head.

"I am perfectly fine," sabi ko, tinuro si Frank. "He is fine, but my nitrogen candy broke so you awe us."

"I'll buy—"

"No need, Sir. We are done," Frank butted in again.

There is a silent war between there eyes. Hindi na maganda ang kutob ko.  Kilala ko pa naman na basag ulo si Frank.

Binulungan ko si Lapeetah na bumalik sa loob ng sasakyan. Nagdadalawang isip siya, pero tinuro ko ang mga kumukuha ng video kaya pumasok na rin.

Nang maramdaman ko ang pagkalma noong  lalaki. Tahimik na umalis ay umalis na rin ako.

"Julienne?"

Nabitin ang pagpasok ko sa shotgun seat. Kinilabutan sa aking narinig. Hinarap ko si Frank at napansin ang tastas sa suot niya.

"Sigurado ka bang okay ka lang?" tanong niya.

"Oo." Lumapit ako sa kanya at hinawakan ang sira. "May utang na loob ako sa'yo. Teka, ikaw lang bang mag-isa? May dala kang sasakyan?"

He remained looking at me, while I can't look back at him. Sa totoo lang ang dami kong gustong itanong sa kanya. Kamustahin siya. Bakit siya napunta rito? Kaso naisip kong may karapatan ba akong malaman?

"I'm alone but I brought my car."

Ganoon ba? Gusto mo bang sumama sa amin? Tumango ako. "Salamat sa pagligtas. Hindi ako nasaktan. Ikaw ba? Baka may masakit sa'yo?"

"That's good then. See you later, Julienne." Without answering my question, he turned his back at me.

I watched him walked away slowly. I shook my head when his back frame suddenly became a little boy. It is night time now but on my eyes, it's daytime.

There is a young lady again who are calling the little boy. Naabutan niya ito sabay sabing, "Huwag mo akong iiwan, Frank!"

"Never, Julienne. Never," the little boy said, then he gently tapped the little lady's head and smile.

Napatakip ako sa aking bibig. Ano itong nakikita ko? Magkaanu-ano kami ni Frank? Hindi kaya kapatid ko siya?

"No way!" I voiced out.

I got startled when Lapeetah held my hand. "Is there any problem? Did that guy hurt you?"

Umiling ako. Muling nilingon kung saan lumiko si Frank. Hindi kami magkadugo. Hindi ako papayag. Hindi puwede. Hindi!