Karan, istihbarat şefiyle görüşmesini tamamladı. Zihni, Akrep’i bulma planlarıyla meşguldü, ancak bir yandan da Şirin’i düşünüyordu. Eve vardığında, korumalar selam verdi. İçeri girdiğinde, Şirin bir şeyler çizerken buldu. Hamileliğinin ilerleyen aylarındaydı ve yüzünde bir huzur ifadesi vardı.
“Güzelim,” diye seslendi Karan, sesi yumuşak ve sevgi doluydu.
Şirin, başını kaldırdı ve Karan’ı görünce gülümsedi. “Geldin mi? Sabah erken çıktın, her şey yolunda mı?”
Karan, yanına oturdu ve elini Şirin’in eline koydu. “Her şey yolunda, güzelim. Ama birkaç gün yoğun olacağım. İşler biraz karışık. Endişelenme, Firuze’yi yanına göndereceğim. Seninle ilgilenecek.”
Şirin, Karan’ın gözlerine baktı ve iç çekti. “Karan, biliyorum ki sen her zaman bizi koruyacaksın. Ama lütfen kendine de dikkat et. Ar
