I LOVE YOU SOSY GIRL

Pahina1: Pagbabalik Tanaw Isang umagang kay ganda. Nagising si Levy, pero hindi pa bumangon, nagtakip ng unan at pumikit. Inaalala ang mga nakaraan. Nakaraang sila ay maliliit pa lamang apat silang magkakaibigan si Levy, Nava, Dianne at Wally. Siguro sila ay anim na taong na gulang pa lang ng mga iyon. Si Levy siya ang pinskamatalino sa kanilang apat, si Nava eto daw yung kaibigan nilang nagbago dahil Isa siyang mayaman at lumaki sa States medyo Naging liberated daw ito, pero hindi niya maitatanggi na hanggang ngayon ay may lihim pa rin siya na pagtingin dito na hindi maamin-amin. Si Diane eto yung kinakapatid niya na sobrang kulot pero sobrang bait. At si Wally kasintahan ni Diane na best friend niya. Di niya maubos maisip kung totoong nagbago nga ito maraming nagsasabing bigla daw itong nagbago. Naging matapobre daw ito at naging liberated. " Oy Levy bumangon ka na diyan may pasok ka pa" Sabi ng kaniyang Ina. "Sige po Inay maaga pa naman po." Di pa kumilos si Levy inaalala ang laha. Nung sila ay bata pa mga masasayang araw na kaibigan pa nila si Nava. Pagbabalik tanaw... Umuwi nun sila Nava galing sa States dinalaw sila na lagi niyang nasisilayan noon, ang maamong mukha at palangiting si Nava. Naglalaro sila ng bahay-bahayan Siya ang tatay at si Nava Naman ang nanay at si Diane at Wally naman Ang kanilang mga anak. Laging ganoon.Lagi silang naglalaro, minsan tagu-taguam, Pinagbabawalan pa sila noon na maglaro ng cp dahil mga bata pa sila. Kaya pag dumadalaw si Nava sa kanila kasama ang kaniyang Mommy o kaya ang kanilang kasambahay kung hindi, kumain, na laging handa na kaniyang ina na bibingka at puto at kung minsan ay may dala din si Tita Candy na cake at softdrinks. Dito na rin namalagi sina Nava dahil nagkaproblema ang business nila Tito John. Habang inaayos ni Tito John ang business nila sa States. Ay naiwan sila Tita Candy dito sa Pinas, Minsan dumadalaw din si Tito John, dahil andito sa Pinas ang kaniyang mag-ina. Si Nava nag-iisang anak nila Mr. at Mrs.Rodriguez. Hanggang Grade VI ay dito siya nag-aral. Palagi nilang dinadaanan si Nava sa kanilang bahay na ngayon ay Mansion na. Mauuna kasi ang bahay nila Nava pagpapunta sa iskul. Maaalala niya pupuntahan siya ni Diane at Wally sa kanilang bahay at diretso na sila kina Nava. Habang naglalakad sila nagkukiwentuhan muna sila papunta kina Nava. Si Nava naman ay nakaabang na sa labas ng kanilang gate. At tuloy tuloy na sila papunta sa iskul nagtatawanan sila, nagkakantahan sila habang papunta sa iskul. Hinding- hindi niya malilimutan iyon. Dahil sa totoo lang first love niya si Nava, kung dati ay puppy love niya ito, Ngayon ay naging first love niya na ito. "Hoy! Di ka pa ba babangon diyan." Sabi ng kaniyang Ina. "Opo, Inay. Babangon na po." Sabi ni Levy. At siya ay bumangon na nag-asikaso papunta sa iskul. Si Levy ay College na ngayon. At kumukuha siya ng nursing. Ay oo nga pala magiging kaklase niya pala si Nava dahil ito ay bumalik ng Maynila at mag aaral nga din pala siya dito. Pagkarating ni Levy sa Campus, abala siya sa pag-aayos ng gamit niya sa isang sulok ng silid. Kasama niya ang magkasintahang Wally at Diane. Maya-maya napalingon siya ng marinig ang ingay sa pintuan-mga estudyante ay biglang nag usap-usap ay tila may dumating na espesyal. Sa kaniyang gulat, si Nava iyon. Ang dating niyang kaibigan. Nakasuot si Nava ng makukulay at mamahaling damit, may kasamang mamahaling bag at sapatos na halatang imported. Ang buhok niya ay naku-kulayan ng blonde na highlights at Suot pa nito ang makapal na make-up na hindi nila nakikita noon. "Hi, everyone! I'm Nava", malakas na pagpapakilala niya, sabay kindat sa ilang estudyanteng lalaki Kita Ang kumpiyansa sa bawat kilos niya, na tila ba siya ang bida sa bawat eksena. Nanlaki ang mga mata ni Levy,"Si..Si Nava ba talaga 'yun," mahina niyang bulong sa Sarili. Hindi Siya makapaniwala. Noon, simple lang si Nava- mahinhin, masayahin, at madaling pakisamahan. Ngayon, halatang nagbago ito matapos manirahan sa States. Lumapit si Nava sa kanya at ngumiti, pero hindi na iyon yung ngiting puno ng lambing at kabaitan. "Oh Levy! You're here din pala. Nursing ka rin? Well, I guess magkaklase Tayo," malamig niyang sabi, parang walang gaanong tuwa. Ngumiti si Levy kahit medyo nanlalamig. "Oo, oo, ang saya nga eh, Kasi magkikita tayo ulit. Ngunit sa loob-loob niya, may kirot. Hindi na niya ramdam ang pagiging close nila dati. Habang tumatakbo ang klase, napansin ni Levy na si Nava ay hindi masyadong nakikinig abala ito sa cellphone, ka text o ka-chat Ang kung sino man. paminsan-minsan ay tatawa Siya ng malakas, magkocomment tungkol sa mga kaklase nila."Look at her hair Levy, so outdated right?" Bulong ni Nava habang tinuturo ang isang kaklase nila. Natahimik si Levy, hindi nila alam kung papaano sasagutin noon.Hindi ganyan si Nava-hindi siya mapanghusga. Nang maglaboratory activity, Lalo pang lumabas ang pagkakaiba niya. Habang si Levy ay seryosong ginagawa ang pagsukat ng vital sign sa kanilang pasyente, si Nava naman ay walang interes at puro biro."Ew, I don't want to touch this old man. Parang....Gross," Reklamo nito na ikinakunot ng noo ng Instructor nila. Dahil dito....Maraming kaklase nila Ang nagsimulang umiwas kay Nava. Ngunit dahil sa kaniyang ganda at kumpiyansa, may iba ring lalaki ang naakit at sumasama sa kanya sa mga inuman o gimik sa labas ng Campus. Isang gabi, sinubukan siyang yayain ni Nava. "Levy, tara yayain mo na rin sina Diane at Wally. May party sa BGC, libre lahat. You need to enjoy life! Wag Kang boring," Ngunit umiwas si Levy. "Pasensiya na, Nava. Kailangan Kasi namin mag-aral. Alam mo namang mahirap ang nursing.." Napailing si Nava at natawa. " Hay! Naku, Levy, you're still the same old probinsiyano. You should change, boy. This is Manila. This is real life." Pag-uwi ni Levy, hindi niya maiwasang mapaisip. Naaalala niya ang dati nilang tawa, bonding, at simpleng pangarap noon.Ang sakit makita na nagbago na si Nava, at tila unti-unti Silang nagkakalayo ng landas. Pero sa puso ni Levy alam niya na di siya susuko sa kaniyang pangarap. Pipilitin pa rin niyang magtagumpay. Kinabukasan pumasok na ulit siya sa Campus pero sa pagkakataong iyon. Hindi niya kasama sina Diane at Wally. Gusto niya munang mag-isa. Pagdating niya sa Campus sa harap ng gate Nakita niyang bumaba si Nava ng kaniyang kotse hinatid si Nava ni Mang Ador. Si Mang Ador ay matagal na ring nagtatrabaho kina Nava, sa pamilyang Rodriguez. Umiba siya ng daan ayaw niyang makita siya ni Nava. Ewan niya ba pero sa pagkakataong ito gusto niya munang mag-isa na kahit sinong kakilala niya ayaw niya munang makita. Paakyat na Siya ng palapag papunta sa kanilang classroom ng makasalubong niya si Nava. Yung iniiwasan niya makakasalubong niya Isang magandang ngiti naman ang sinalubong ni Nava, mukhang maganda ang araw. "Hi! Levy! Diba half day lang tayo?" Tanong nito. "Oo, bakit?" sagot at Tanong din ni Levy. "Gusto ko sana magpasama saiyo."tugon Naman ni Nava. "Pasensiya ka na Nava, pero sobrang busy ko sa araw na ito." sagot ni Levy. Tutulong kasi ako kay itay sa mini grocery niya, kailangan niya ako doon. At mayang Gabi Naman magrereview Ako para sa exam natin bukas."mahabang sagot ni Levy. "Ah! Okay. Maaari bang sumama na lang ako sa mini grocery niyo?" tanong naman ni Nava. "Ha? Ano namang gagawin mo dun?" tanong ni Levy. "Ah! Wala, gusto ko lang ibalik Yung dating pagkakaibigan natin sina Diane, Wally,Ikaw at Ako."sabi ni Nava. Nagulat si Levy, Tama ba ang narinig niya gusto ni Nava na ibalik ang dati nilang pagiging magkaibigan."Ikaw, kung yan Ang gusto mo sige sama ka isama na rin natin yung pinsan ko si Diane." sabi ni Levy. Pagkatapos ng kanilang klase kinausap ni Levy si Diane na isasama nila si Nava sa Mini grocery nila. Nagulat si Diane, pero agad namang natuwa ito. Pagdating nila ng mini grocery, pumasok sila sa loob. Pagkakita sa kaniyang ng ama. "Levy, ang daming bumili kanina ng bigas malapit na din maubos ang isang sako. Isa na lang ata natitira sa inventory." sabi ni Mr. De Leon."Sige po Itay. Tawagan ko lang yung supplier natin sa bigas at magpapadeliver na rin po ako." tugon ni Levy sa ama. Pagkalabas ni Levy dumiretso na sila sa bakanteng estante at sinalansan ang mga paninda nila tulad ng pansit Canton, at etc. Maya-maya biglang dumating ang supplier at pinagtulungan nila Mr De Leon, Levy, at Wally. Binuhat nila ang sampung sakong bigas. Maya-maya biglang dagsaan ang bumibili. Tulong-tulong silang lahat si Nava na tinuturuan ni Levy, kung paano magsalansan sa estante, si Mr De Leon, ang kaniyang pinsan at si Wally. Pagod silang lahat pero mababakas sa mga Mukha na sila ay masasaya. Pagsapit ng alas siyete nagsarado-na sila Levy ng kanilang mini grocery. Si Mr.De Leon ay sumakay na sila na ng kotse, sumunod na rin sila. Habang pauwi sila kinausap ni Levy si Nava."Salamat sa pagtulong sa amin Nava " Sabi ni Levy. "Walang anuman Levi."Sabi ni Nava. Pinagmamasdan niya si Nava. Bumalik sa kaniyang ala-ala ang mga panahong maliliit pa sila-yung masayahin at simpleng Navang kilala niya noon. Maya-maya, nagsalita uli si Levy. "Bakit ngayon Nava? Bakit ka nagbago?"tanong ni Levy. Huminga ng malalim si Nava. "Napagod na Ako. Akala ko Kasi masaya na kapag puro party, gimik, at pagpapakita ng kung ano meron ako. Pero sa totoo lang empty Ako. Nakita ko kayo nila Diane-simple lang pero masaya, nagtutulungan, may direksiyon. Namiss ko na yun. Na-miss ko na kayo."tugon ni Nava. Natahimik sila dahil tumigil ang kanilang sasakyan bumaba na si Mr.De Leon. "Iha dito ka na maghapunan."Sabi ni Mr.De Leon. "Ah! Huwag na ho Tito uuwi na rin po ako " Sabi ni Nava. "Ihatid ka na namin Nava." Sabi ni Levy. Nagsibabaan na sila at hinatid si Nava. Habang naglalakad sila, nagsalita si Nava. "Promise, hindi na ako yung dating Nava na matapobre at liberated. Tutulungan ko kayo sa mini groceries, ibabalik ko yung dating Nava, ibabalik ko yung dating pagkakaibigan natin... Sana mapatawad ninyo ako... Dahan-dahang lumapit si Levy at hinawakan ang knowledgekaibigan. "Nava, matagal ka naming pinatawad nila Diane at Wally. Diba Diane at Wally?" tanong ni Levy kina Diane."Oo Naman," sagot nila Diane at Wally. Hanggang sa matanaw na nila ang magarang bahay nila Nava. Nang nakarating sila sa gate sa Mansion ng mga Rodriguez nagdoorbell na si Nava at ito'y nagpaalam na at umuwi na rin sina Levy. Mula ng araw na iyon na tumulong si Nava, Naging madalas na siyang dumaan sa mini grocery nina Levy. Kapag half-day ang klase, imbes na diretso sa gala o sa mall, dumidiresto Siya kina Levy, noong una, nahihiya pa. Siya dahil sanay sa ganoong gawain, pero habang tumatagal, nagiging komportable siya. Isang hapon, sabay-sabay silang kumain ng merienda sa harap ng groceries. May turon, banana que, at malamig na gulaman."Ang sarap nito!"Sabi ni Nava habang nilalantakan ang turon. Teka lang first time mo lang ba kumain nito?" biro ni Diane. Tumawa si Nava. "Sa totoo lang... Oo dati puro fast food at restaurant Ang kinakainan ko. Pero grabe mas masarap pala 'to, simple nakakabusog." Napatawa silang lahat. Si Levy naman, Hindi maiwasang mapangiti. "Alam mo, Nava, natutuwa ako. Hindi ko inaasahan na magiging ganitong ka ka-down to earth." Tumingin si Nava kay Levy, seryoso ang mga mata. "Levy, gusto ko talagang magbago. Gusto Kong maging bahagi ng buhay niyo. Hindi lang dahil gusto kong bumitaw sa mga pagkukulang ko, kundi dahil masaya ako dito. Para akong may pamilya ulit. Natahimik sila saglit, at si Diane Ang unang nagsasalita. "Eh di simula ngayon, parte ka na ng pamilya dito sa grocery, Basta wag kang aalis agad kapag busy ka na ha? "Promise, Hindi,"sagot ni Nava, sabay tawa. Dumaan ang mga Linggo, at naging parang routine na ang presensiya ni Nava sa mini grocery. Natuto na siyang magbilang ng kita sa cashbox, at minsan pa nga'y siya ang nagbabantay sa tindahan kapag may lakad si Wally. "Hoy, Levy!" sigaw ng Isang suki habang bumibili ng bigas. "Yung magandang babae na taga-bantay niyo, pinsan mo ba 'yon? Ang bait at maasikaso ah." Nakangiti si Levy at nakatingin kay Nava. "Kaibigan ko yan. Matagal na." Sabi ni Levy. At sa bawat araw na lumilipas, lalo pang napapatunayan ni Levy na totoo Ang sinseridad ni Nava. Ang dating matapobre at liberated na babae. Ngayo'y natututong makisama, mahpahalaga, at magpakumbaba. At higit sa lahat natututo ng kahulugan Ng pagkakaibigan at pamilya. Isang sabado ng Gabi matapos ang maghapong pagbabantay ng grocery. Napagdesisyunan nina Levy na magluto na lang sila sa bahay kaysa sa bumili pa sa labas. "Nava, dito ka na maghapunan. Tutulong ka rin ha, Hindi puede yung kain lang."biro ni Diane habang nagbubukas ng kalan. " Of course!" sagot ni Nava na biglang nakangiti."Anong lulutuin natin. Si Wally ay nasa gilid at abala sa paghuhugas ng mga gulay. "Adobo at gulay."Sabi ni Levy. Wow sarap!" Bulalas ni Nava. "Sige, ako na bahala sa bawang at sibuyas." sabi ni Diane. Si Levy naman ay abala sa pag-aayos ng mesa. Habang pinagmamasdan niya si Nava na seryosong nakikipagkulitan sa pinsan ni Levy at Kay Wally. Hindi niya mapigilang mapangiti. " Iba na talaga siya ngayon."bulong niya sa sarili. Pagkaraanng halos Isang oras, natapos din ang kanilang niluto adobong manok, pritong lumpia, at ginisang gulay. Simple lang pero para kay Nava parang espesyal na handaan. "Grabe ang bango!" sabi ni Nava.habang inilalapag ang ulam sa mesa. "First time Kong magluto ng adobo kahit kaunti lang yung role ko." sabi ni Nava. "Aba malaking bagay na iyon." sagot ni Levy. "At least may progress ka." sabi naman ni Diane. Sabay-sabay silang nagsimula ng hapunan. Habang kumakain, napuno ng tawanan ang buong bahay. Si Diane at Wally ay nagbibiruan tungkol sa plano nilang mag-ipon para sa kasal balang araw. Si Levy naman ay nagkuwento ng mga nakakatawang pangyayari sa Campus. At si Nava, sa unang pagkakataong, ay hindi nagmamalaki o nagkukuwento tungkol sa luho. Sa halip, nakinig Siya at nakisabay sa simpleng kuwento ng bawat isa. "Alam niyo ba." biglang sabi ni Nava habang ngumunguya," mas masarap Pala Kumain kapag ganito. Sabay-sabay tapos simplengluto lang Hindi kailangan ng mamahaling restaurant. Napangiti si Diane." O diba? dito ka muna palagi. Para masanay ka." sabi ni Mrs.De Leon. *Oo nga." Dagdag ni Levy." Para mas maraming ka pang matutunan-hindi lang sa pagluluto, pati sa pagtitipid.." Tumawang silang lahat. Ngunit sa loob ni Levy, ramdam niya ang pagbabago. Hindi na ito Yung Nava na dati ay palaging mataas Ang tingin sa Sarili. Ang kaharap nila ngayon ay Isang kaibigang handang makibahagi, makisama at muling bumuo ng tunay na koneksyon. Pagkatapos Kumain, sabay-sabay din Silang nagligpit ng pinagkainan. Hindi tinanggihan ni Nava kahit inalok ni Diane na siya na lang sng maghuhugad ng plato. "Hindi, Ako na. Gusto ko matutunan lahat kahit na simpleng hugas plato lang."Sabi ni Nava. At habang pinagmamasdan ni Levy Ang eksenang iyon, napagtanto niya na Minsan Ang mga tao ay nagbabago. At ang tunay na pagkakaibigan, gaanongan nasubok, ay may paran para muling mabuo. Dumating ang Linggo ng umaga. Maaga pa lang ay abala na Ang bahay nina Levy, si Diane ay nakabihis na Ng simpleng bestida, si Wally naman ay naka polo at maong. Ang ama at Ina ni Levy ay naghahanda rin, habang si Levy mismo ay nag-aayos ng kaniyang sleeves. Habang nakakagulo, may kumatok sa pinto. Tok! Tok! Tok! Pagbukas ni Levy, nandoon si Nava, nakasuot ng maaayos na damit. Isang simpleng puting blouse at maong skirt. Walang alahas na sobra, walang make-up na makapal. Ang simpleng ayos niya ay bagay na bagay sa okasyon. "Good morning po, Tita." Sabi ni Nava kay Mrs.De Leon, Ina ni Levy, at agad siyang ngumiti." Tara Hija, sumama ka na sa amin. Mas maganda na sama-sama tayo sa simbahan." Ngumiti si Nava, halatang masaya."salamat po, Tita." Sa loob ng simbahan, magkatabi Silang lahat- si Levy, si Nava, sina Diane at Wally, at ang mga magulang ni Levy. Tahimik at taimtim nakikinig si Nava sa misa, at hindi tulad ng dati Wala siyang cellphone sa kamay, nakapikit Siya habang nagdarasal at sa bawat dasal, ramdam niya ang Kapayapaan na matagal na niyang hindi nararamdaman. Pagkatapos ng misa, nagkumpulan sila sa labas ng simbahan. Si Mrs.De Leon, ama ni Levy ay lumapit kay Nava. "Salamat at sumama ka, Hija. Mas maganda na kasama ka saga ganitong bagay. Malaking tulong din para Kay Levy na nandiyan ka. Napangiti si Nava, bahagyang namula ang pisngi."Ako po ang dapat magpasalamat, Tito. Parang pamilya na rin ang turing niyo sa akin." Nagpatuloy sila sa pagtungo sa palengke matapos magsimba. Sama-sama nilang bitbit Ang mga eco bag at bayong para mamili ng paninda sa grocery. "Levy, Ikaw bahala sa bigas,' utos ni Mr. De Leon. "Diane, Ikaw naman sa gulay. Wally, sumama ka na rin. "Opo," sabay-sabay nilang sagot. Nagprisinta agad si Nava. "Ako na po sa mga prutas, Tito. Marunong na akong pumili, promise." Napatingin si Diane at napangiti. "Tingnan nga natin kung totoo." At doon nagsimula ang masayang bonding sa palengke. Habang si Levy ay nakikipagtawaran sa tindera ng bigas, si Nava naman ay abalang pumipili ng hinog na mangga at mansanas. Hindi maiwasang natawa ni Diane nang makita si Nava na tinikman pa ang dalandan bago bilihin. "Uy, eksperto na Pala!" biro niya. Tumawa si Nava. "Siyempre hindi na ako pwedeng maarte. Dapat praktikal din. Si Wally naman ay bitbit ang dalawang bayong na punong-puno ng gulay at karne." Naku, parang kasal na'to eh-pamilya vibes na talaga," biro niya. Nagtawanan silang lahat. Pag-uwi NILA sa bahay, sama-sama nila inayos Ang mga pinambili. May kanya-kanya silang gawain-si Levy sa pagbibilang ng paninda, si Diane sa pag-aayos ng gulay. Si Wally sa pagbubuhat at si Nava Naman ay tumutulong maglinis ng prutas. Pagkatapos, sabay-sabay silang kumain ng tanghalian. Habang nakaupo sa mesa nagsimula si Mrs. De Leon magsalita."Alam mo, Nava, natutuwa ako sa'yo. Malaki Ang pinagbago mo." Sabi ni Levy, medyo malayo ka sa kanila, pero Ngayon, parang Ikaw na Yung bunso ko." Hindi napigilan ni Nava ang maluha. "Tito...Tita...Salamat po. Hindi ko alam kung paano ko masusuklian LAHAT ng kabaitan ninyo. Pero pangako, Hindi ko na sasayangin Ang pagkakataong ito. Gusto Kong maging mabutinh kaibigan Kay Levy, at mabutinh anak na rin sa Inyo nilang pasasalamat." Hinawakan ni Mrs. De Leon ang bslikat niya. "Walang anuman, Hija Basta tandaan mo. Hindi mahalaga kung saan ka galing o kung ano meron ka. Ang mahalaga, marunong kang magpakumbaba at magmahal sa kapwa." Tumango si Nava," sabay tingin Kay Levy. At sa sandaling iyon, muling nagbalik Ang in ng dati nilang pagkakaibigan. Ngayon ay mas matibay, dahil suportado na rin ng Pamilya ni Levy. Kinabukasan, balik eskwela na Naman sila. Pagdating nila sa Campus, magsasabay sina Levy at Nava, Dala pa ang pinamiling prutas para ipamigay sa klase bilang pasalubong. Pagbabalik nila sa jeep, biglang napansin ni Nava. Si Nava na hawak-hawak pa rin ni Levy ang basket na mansanas. "Uy Levy, baka isipin ng mga kaklase mo fruit vendor ka na, hindi na estudyante." Sabi ni Nava. "Aba, kung makapagsalita ka diyan parang hindi ka din nagbubuhat ng bayong kahapon. Buti nga mansanas lang, imagine kung pakwan?"Sabi ni Levy. Sabay nilang tinawanan iyon. Pero sakto namang dumating si Diane at Wally. Parehong may dalang mga gulay na parang exhibit. "Grabe, parang farmers na ata tayo dito. Baka ipasali tayo sa agri kahit nursing course tayo." Sabi ni Wally. "At least healthy lifestyle tayo! Compare iba diyan, puro milk tea at fries. Nagtawanan sila habang papasok. kaya't napansin sila na mga klase. May ilan pang nagbiro. "Uy! Levy, yan na ba Yung girlfriend mo? O business partner mo?" sabay tinuro si Nava na namula bigla. Ha? Hindi ah! Magkaibigan lang kami?" Pero kita sa mga mata niya ang kaba at konting kilig. Habang lecture, patagong nilabas ni Levy Ang isang mansanas Mula sa basket at tinulak Kay Nava. Healthy snack.Libre lang, wag Kang magpanggap na diet ka." "Eh paano kung makita ni Ma'am? Baka isipin nagtitinda Tayo rito." Sabi ni Nava. Sakto Naman lumingon ang Prof, kaya't mabilis na rimapon ni Nava ang mansanas ng notebook. "Ano yan, Ms.Nava? Apple of knowledge?" Nagkatawanan ang buong klase, pati na si Levy na halos maluha sa pagpigil ng tawa. Pagkatapos ng klase, habang naglalakad sila palabas ng gate. Biglang biglang lumakas ang ulam. Tumakbo Silang lahat, at dahil palabas ng gate, biglang lumakas ang ulan. Tumakbo silang lahat, at dahil sa pagmamadali, natapilok si Nava. Naghulog ang dala niyang plastic ng prutas gumulong-gulong ang mga mansanas sa basang kalsada. "Ay grabe!" parang snow white na naglalat ng apples." Sabi ni Nava. "Don't worry, my Princess, may Prince Charming Kang magpupulot ng apples para sa'yo." sabay kindat ni Levy. Namula Lalo si Nava, pero imbis na lumayo agad, napahagalpak siya ng tawa. At sa ilalim ng ulan, Kasama ang mga kaibigan nilang patuloy sa pang-aasar ramdam nilang LAHAT kahit gaano ka-somple Ang mga pangyayari, may kakaibang spark na unti-unting nabubuo. Pagkatapos ng klase, nagyaya si Wally na kumain sa Kantin. "Tara na, gutom na ko! Kanina pa ko nag-i-imagine ng adobo." Sabi ni Wally. "Umamin mo na lang ulit. Kasi baka longganisa lang ulam." Nagtawanan sila habang naglalakad palabas ng building. Si Nava at Levy ay magkasunod lang dala ni Levy naman, bitbit ang maliit na supot ng natirang prutas. Dahil masikip ang daan papuntang kantin. Nagkakagulo ang mga estudyante. May biglang sumingit na grupo ng varsity players. Kaya't napilitan si Levy na hilahin si Nava palapit sa kanya para hindi matulak. Sa pagmamadali , hindi niya napansin na mahigpit na pala niyang nahawakan ang kamay ni Nava. "Uh...Levy..." napansin sa kamay nilang magkadit, at nassambit ni Nava. "Ah! Sorry, Akala ko bag mo yung nahawakan ko." napansin din at biglang kumabog ang dibdib. "Weh? Bag ba talaga." Sabi ni Nava. Sakto namang dumating si Diane at Wally sa likuran. "Ayiee! Bag daw Oh, pero may pulse!" Sabi ni Diane. "Solid ka Levy! Next time wallet Naman hawakan mo para practical." Sabi ni Wally. Nagkatinginan lang sina Levy at Nava, parehong nahihiya pero hindi mapigilang ngumiti. At kahit binitiwan na niya ang kamay ni Nava. Parang may naiwan pa ring init na Hindi agad nawala. Pagdating nila sa kantin, pilit silang nagkunwari na na walang nangyari. Pero habang kumakain, nahuhuli ni Levy na palihim niyang tiningnan si Nava. At sa tuwing nagtatama Ang mga mata nila, mabilis silang umiwas-na para bang parehong nahuli sa Isang sikretong hindi pa nila alam kung aaminin na ba. ang nararamdaman. Kinabukasan ng hapon, nagpasys Silang magtocery ulit dahil may kulang pa raw na paninda si Mrs.De Leon. Sama-sama na Naman ang tropa. Si Diane Ang may hawak ng listahan. Si Wally Ang tagabuhat ng pushcart, habang sina Levy at Nava ay naatasan sa pagkuha ng mga prutas at snacks. Habang naglalakad sila sa aisle ng chips, nag-abot si Levy at Nava ng kamay para Kunin Ang parehong flavor ng junk food." Nagkabanggan tuloy Ang mga daliri nila. "Ah, sorry ikaw na lang...Kunin mo na." Sabi ni Nava na napaatras at namumula. "Bakit? Hindi ka ba marunong makipagshare?" Sabi ni Levy na nakangiti. Sabay kuha niya ng dalawang pack at nilagay sa basket." Isa para sa'yo, Isa para sa akin, pair deal!" Sakto namang dumating si Diane. "Uy, sweet naman ng chips. Sharing na yan. Next time couple shirt na rin kayo." "Ano kaba, Diane chips lang 'to." Pero halata sa Mukha niya ang namumula. Nagpatuloy sila sa pamimili. Nang dumating sa prutas section, tinulungan ni Levy si Nava pumili ng Mansanas, kaso dumulas Ang Isa at gumulong sa sahig. Parehong Silang yumuko para pulutin, at dahil sabay Ang galawa, tok! Nagkabungguan Ang mga noo nila. "Aray! Eh kung mansanas na lang kaya Ang nagbunggo sa ating, mass less sakit." 'Mas okay na'to kaysa sa watermelon, baka knockout Tayo parehong." Muling nagtawanan sila habang tinitingnan Ang mansanas. Muntik pa Silang sabay na mapatumba dahil parehong bumibitaw, kaya't parang hawak-kamay uli Ang datingan. Sa di kalayuan, nakaidlip si Wally na may, dalang cart at umiling-iling. "Aba, sa grocery pala may buy 1 take 1 promo. Isang prutas, may kasamang holding hands." Natawa ang lahat, Llalo na si Diane, habang sina Levy at Nava ay parehong hindi na nakatingin ng diretso sa isa't-isa. At sa simpleng pamimili lang ng grocery, nadagdagan na naman ang mga biro, tuksuhan, at lihim na kilig na unti-unting bumabalot sa kanilang dalawa. Pagkatapos ng masayang pamimili sa grocery, nagdesisyon si Nava na imbitahin ang barkada sa Mansion nila. Noon lang kasi sila ni Levy nakatapak sa bahay ng dalaga matapos itong mas maging open at proud sa kanila. Pagdating nila, halos napatigil sina Diane at Wally sa tarangkahan pa lang. "Grabe, Nava. Mansion na mansion! Akala ko sa teleserye lang may ganito. Baka pagpasok natin, may lalabas na butlerna nakasuit." "Oo nga. Baka paghuminga ako ng malakas, may magmulto pa." Sabi ni Levy. Tumawa si Nava at ibinukas Ang malaking gate. "Tigilan niyo nga ako. Bahay lang 'to, Hindi museo. Tara na bago kayo magsapatos ng plastik." Pagpasok, nila sinalubong sila ng mga chandelier, mahahabang kurtina at malalaking painting sa ding-ding. Napanganga si Diane. "Bes, seryoso ba'to?" Parang pang horror movie din, baka may multo ng Donya diyan sa likod ng kurtina."Sabi ni Diane. Pabiglang bumaba'yumg chandelier, tatakbo talaga ako palabas!" Sabi ni Wally(kunwari takot). Si Levy naman ay napatingin lang kay Nava. Napansin niyang kahit marangya ang bahay, simple pa rin ang pakikitungo nito. Walang kaere-ere, Lalo na ngayong natututo na itong maging mas malapit sa kanila. "Nice place, Nava. Ang laki palang mundo mo dati, kaya siguro hirap Kang lumapit sa iba noon." Sabi ni Levy. "Siguro nga. Pero Ngayon, mas gusto ko ng maliit pero totoong mundo.' Sabi ni Nava na medyo nahihiya. Namula si Levy, kaya agad siyang nagpalusot. "Sige na, saan ba kusina dito?" gutom na ako, baka maligaw pa kami." Sabi ni Levy. Pagdating nila sa kusina, TILA mas Malaki pa ito kaysa sa buong sala ni Levy sa bahay nila. May tatlong ref, marble, countertops, at Isang oven kasing laki na ng tv. "Pambihira! Nava, 'yung ref n'yo mukhang spaceship. Baka pagbinuksan ko, may elevator papunta sa second floor." Sabi ni Wally na nakanganga. " At 'yung oven! Pwedeng tayong magluto ng buong levhon d'yan sabay-sabay."Sabi ni Diane. Tumawa si Nava. Tigilan niyo nga, parang ngayon lang kayo nakakita ng kusina. Eh! Diba halos araw-araw kumakain sa kantin?" Sabay-sabay silang nagtawanan. Habang parehong nag-iwas ng tingin sina Levy at Nava, pero hindi maitago ang kilig. Sabay-sabay silang nagtawanan. Habang parehong nag-iwas ng tingin sina Levy at Nava, pero hindi maitago ang kilig. Maya-maya, dumating ang parents ni Nava. Sina Mr.at Mrs. Rodriguez, parehong disente at mabait na tao. "Oh, Nava Hija, Ang saya naman dito. Iyan ba ang mga dati mong kaibigan?" Tanong ni Mrs.Rofriguez. "Yes, Mom. Sina Levy, Diane at Wally. Sila Yung lagi Kong Kasama sa Campus at tumututulong sa akin." Sabi ni Nava nakangiti. Nagmano sila sa mga magulang ni Nava. Medyo kabado si Levy pero agad siyang tinapik sa balikat ni Mrs.Rodriguez. "Huwag Kang kabahan, Hijo. Mas gusto lang namin makita si Nava na may totoong kaibigan kaysa puro party lang ng sosyal."Sabi ng Mommy ni Nava. Nag-aya silang mag dinner doon mismo. Habang naghahanda, si Wally naman Ang naatasan magbukas ng juice sa ref pero sa halip na juice, sparkling wine Pala Ang nahawakan. Nang binuksan niya, pop! Tumalsik ang cork at muntik nang tamaan ang chandelier. "Ay grabe! Akala ko juice lang. Baka makasuhan pa ako ng reckless cork throwing!"Sabi ni Wally. "Kalma, Wally. Mabuti na lang Hindi ka nakatama ng mamahaling vase, baka ibenta ka na lang pangpalit." Halos maiyak sila sa katatawa habang si Mrs.Rodriguez ay tuwang-tuwa rin. Pagkatapos Kumain, nag-aya si Nava na lumabas sila sa balcony para magpahangin mula noon, Kita ang city lights at malamig na simoy ng hangin. Habang nagkukulitan sina Diane at Wally sa gilid, naglakad ng kaunti palayo sina Levy at Nava. Tahimik lang muna Silang dalawa Hanggang biglang madulas si Nava dahil sa makinis na sahig. Agad siyang sinalo ni Levy-at Ayun, hawak na Naman niya ang kamay ng dalaga. "Grabe, lagi na lang may holding hands na aksidente." "Siguro Hindi na aksidente, baka sadyang dinidikit tayo ng Tadhana." Sabi ni Levy na nakatingin sa kanya, nakangiti. Napigilan si Nava, Hindi niya alam kung paano sasagot, kaya ngumiti lang siya ng banayad at Hinayaan Ang kamay niyang manatili sa hawak ni Levy nang kaunti pang oras. Mula sa loob, sumilip si Diane at sumigaw. "Hoy! Lovebirds! Baka lamigin kayo d'yan. Pasok na! "Oo nga, baka magka-amnesia ka pa Nava, tapos magiging teleserye na talaga tayo."Sabi ni Wally. Parehong Silang natawa, pero sa loob-loob nila, iba na ang nararamdaman . Mas malapit na sila kaysa dati. Pagbalik nila sa loob, tinulungan nilang ligpitin Ang mga pinagkainan. Kahit mansion, ang bahay, nagkusang loob Silang tumulong, natawa si Mrs.Rodriguez. Habang pinapanood ang magkakaibigan. "Hindi ko inakalang makikita ko si Nava na ganito kasaya. Salamat sa Inyo, mga anak." Nagkatinginan Ang magbabarkada at sabay-sabay silang ngumiti.Para bang hindi lang mansion ang Naging tahanan nila kundi naging parte na rin sila ng isa't-isa. "At sa simpleng pagtulong, tawanan, at ilang aksidenteng holding hands, nagsimula nang mabuo Ang Isang kwentong Hindi basta-basta matitigil. ,