Everything is Possible

Chapter 4

That was almost one week ago, bago kami bumalik sa maynila...naging Masaya naman ang one week sa amin dahil pinasyal ko sila sa magagandang Lugar sa bataan.

Ilang sandali ay, kinuha ko Ang cellphone ko at pumunta sa i********: dahil balak kong I post ang mga photo namin doon sa Bataan, pag-online ko biglang may nag-follow sa akin Dominic Vicente...ang dami niyang followers nakita ko ang mga pic niya na nasa Beach at may familiar akong nakita na Kasama niya sa pic.

Oh my... it's Marcus mas gumagwapo siya ngayon... I accidentally click a heart react... My heart start faltered..I don't know what to do!.

"Oh my..... Oh my" I panic.

Gusto ko sanang I turn off ang phone ko kaso biglang may nag messenge.

@Doc: Hi stalker...

Balak ko sanang Hindi pansinin piro bigla itong tumawag. Piro Hindi ko sinagot nag reply nalang ako.

@haze: I'm not a stalker...nakita ko lang sa newsfeed ko Ang post mo noh!

@Doc:wehhh di nga? It almost 2 years ago...then lumabas sa newsfeed?

@haze: alam mo pilingiro ka!

@Doc: na pa ka high blood mo naman.

I didn't reply back to him...baka ano pa ang sasabihin niya. at nag hot-shower nalang para maka tulog na may pasok pa kase bukas baka ma late naman kami nito. And also I do my skin care routine.

Kinabukasan pagkatapos Kong maligo ay ginising ko na si Fretche, nag-umagahan at dumiretso na sa school. Tahimik lang si Fretche buong byahe, noong isang linggo lang siya napakatahimik kaya sinama ko siya sa Bataan para naman makapag- pahinga naman ito. Hindi ko alam ano ang mga problema niya ngayon, Hindi ko naman siya tinatanong sa kanyang mga problema...baka magalit na naman ito, Pagkadating namin school dumiretso na siya sa kanyang upoan.

"Hoy Jean kumusta?" Magkatabi kami ni Jean dahil ayaw ni ma'am magkatabi kami ni Fretche dahil machika daw.

"Balik ako doon sa inyu ha!"Natatawang sabi niya, madalas ko lang makitang nakitang naka tawa si Jean, hangang-hanga talaga siya sa mga napakaraming books namin, noong third year nga ay hindi siya sumali sa Christmas party dahil marami pa daw siyang babasahin daw siya.

Maya-maya pa ay dumating na si ma'am at nagkangiti na ito, siguro Ang Ganda ng long weekend ni ma'am.

"Good morning students" maganda ang mood ni ma'am ngayon.

Ilang oras pa ang nagdaan ay natapos na ang klase. sabi ni Fretche na mauna na daw ako kase may pupuntahan pa daw siya tinanong ko siya kung sino Kasama niya kaso hindi siya sumagot.

Nakita ko si Pam papalapit sa akin, niyakap niya ako.Hindi mabuti ang pakiramdam ko ngayon kaya sinabi ko sa kanya na pwede bang sa Bahay nalang siya ma tulog kasi Wala si Fretche may pupuntahan pa daw baka gabihin na uuwi.

Pagkadating namin sa bahay, dumiretso na ako sa room ko. Magkatabi kami ni Pam dahil dalawa lang ang room sa unit namin. Kay Fretche ang isa sa akin ang isa. Nagce-

cellphone lang si Pam parang mag inistalk.

"Stalk malala." Sabi ko, habang humiga sa tabi niya.

"Gague ang yummy ng nakilala ko kanina, kaya nilalaplap ko na agad." Kinikilig pa itong bumalingtad.

"Ahhh, kaya pala late ka ng pumasok."

Ilang sandali pa pilit ko Ang sarili kong matulog kaso hindi mawala sa isip ko si Fretche, ano kaya ang problema niya ngayon bakit di niya masabi sa akin?

"Hazel, ano ka ba? Kanina ka pa biling-bilingtad sa higaan, ah! Bakit ba?"

Siniko pa niya ako kasi kanina pa ako na babalisa " are you okay?"

"M-maalinsangan kasi!" Tumayo ako para palakasan ang Aircon.

"Maalinsangan? Eh, bakit ka naka talukbong ng kumot kanina?" Sabi niya, habang naka kunot ang noo.

"Ah, kasi giniginaw ako-" pagpapalusot ko, napapitlag ako dahil biglang tumunog ang cellphone ko.

Fretche is calling.

Sinagot ko ito at biglang bumilis ang t***k ng akin puso...pinatay na ang call at nabitawan ko ito.

"Hazel—" dali-dali Kaming umalis sa condo patungo sa hospital, Kung saan si Fretche.

" Don't worry, ma'am, she will be fine! Okay naman ang CT-scan niya, so far, Wala namang pagdurugo sa loob ng kanyang ulo. Nawalan siya ng Malay dahil sa pagkakauntog sa manibela pero Hindi naman ganoon kagrabe. Mabuti't naka-seatbelt siya.hindi Rin naman malalim ang sugat sa kanyang noo at maitatago ng buhok kung sakaling magkapeklat dahil tinahi. Anyway, anumang oras ay magigising din siya." Sabi ng Doctor na umasikaso ka kanya.

"Talaga ho? Salamat naman."nawalan ng tinik ang puso ko dahil sa sinabi ng doctor.

"So, hinitayin niyo nalang siyang magising , ha? Then, tawagin mo ang nurse para painumin siya ng gamot for pain reliever sa sugat na tinahi. Maybe two or three days will do para makapagpahinga at Magpagaling."

"Sige ho, thank you" nang naka alis na ang doctor ay pumasok na ako, ito na naman si Ed nagdadrama.

"Hoy- Fretche don't die...marami pa tayong gagawin sa buhay- magkakaanak ka pa at ako ang making ninong ching—" binatukan ni pam si Ed, "aray- shuta kang bruhal--" Hindi na niya natapos ang kanyang sinabi kasi pinalo naman siya ni Pam.

"Ang ingay mo Edragon" sabi naman ni Pam.

Si Jean namula-mula pa ang mga mata at ilong...baka siguro umiyak kasi siya ang naka una sa amin dahil malapit lang sa kanilang bahay ang ospital na dinalhan ni Amy. Pumunta si chan sa baba kasi bumili ng makakain.

"Anong problema Hazel! Bakit Hindi mo sinamahan si Fretche sa labas." Galit na bumaling si Jean sa akin...ngayon ko lang nakita na subrang Galit si Jean, her eyes.

" Sabi niya kasi na mauna na ak--" she cut me off, I see the pain in her eyes...Hindi ko alam kung overreacting lang siya pero parang ako ang sinisisi niya bakit to nangyari.

"Alam mo naman na Gabi na hindi mo lang ba siya sinamahan"

"So, ako ang may kasalanan ha!" Lumapit ako sa kanya at hinarangan ako ni Pam at si Ed naman ay nagpapakalma kay Jean.

"Stop fighting guys! maawa naman kayo kay Ching, she's still unconscious at nagsisiaway na kayo" Galit na sumigaw si Pam.

"Hindi kasi eh! Ako nalang palage ang mali!" Hindi ko na mapigilan ang aking mga luha.

Edzon took a deep breath," sge na, Tama na ang pag-aaway walang may kasalan nito... Sadyang may mga panahon lang na Hindi natin alam ano ang susunod na mangyayari."

" Hindi nga maganda ang pakiramdam ko at ako naman ngayon ang mali...at ikaw Jean alam ko naman na nasasaktan ka ngayon...Pero wag kang umasta na Ikaw lang ang nasasaktan ngayon sa kalagayan ni Fretche " yumuko nalang ako at pilit pinunasan ang mga luha.

Natahimik kaming lahat at bigla nalang dumating si Chanda na may dalang pagkain.

"Anong ganap?" Tanong niya, hilapag niya ang pagkain sa misa at sinilip Ang mukha namin na.Pinalo siya ni Pam ng magazine, kaya napakamot siya sa ulo.

For a few minutes, nagising na si Fretche napasapo siya sa ulo niya.

"Amy-gising kana, sandali lang tawagan ko muna ang nurse" sabi ko pero inunahan na ako ni Jean.

"What happen? B-bakit ako... Narito sa ...ospital ba ito?" Tanong niya habang pinag-aaralan ang bawat sulok ng kwarto.

" Ah, oo. You've met an accident while going home. Sabi ng isang lalaki na nakadala sayo dito sa hospital."sabi ni Ed.

Natulalal siya pilit inaalala ang nangyari,

"Y-yeah...naaalala ko na. Parang n-nawalan kasi sa timing ang kotse. Nag-wiggle ang huling at humigpit ang manibela. Hindi ko magalaw. At nang tapakan kong preno, ayaw kumagat. Buti nalang Wala akong nakasalubong. But who bring me here?

" Ahhh may tumawag lang sakin na lalaki at umalis na rin siya pagkadating namin."

"I-i see." Babangon na sana si Fretche.

"Hey,huwag kang bumangon may sugat ka sa noo...baka mahilo ka at Hindi kita ma salo" Hindi ko alam Kong nag-aalala ba si Ed or nangbabanat.

"I-have to call my family" inabot niya ang phone na nasa table.

"I already call Tita, going na daw sila"sabi ni Chan, habang kumakain ng fries.

Ilang sandali pa ang dumating na ang parents ni Fretche. Napasapo nalang si Tito sa kanyang noo at lumapit agad si Tita kay Fretche, niyakap niya ito.

"Oh God, Darling are you okay?" Sabi niya kay Fretche.

"Yeah, don't worry mom"

"Jusmio naman Ching, alam mo naman na may trabaho kami at kailangan naming maka pagpahinga...Ang tigas kasi ng kukuti mo sabing wag kang magpagabi pinapairal mo yang kalandian mo." Sinuklay ni Tito ang kanyang buhok gamit ang kanyang mga kamay.

"Henry, stop..." Pagsuway ni Tita olivia.

Tahimik lang si Fretche, nakikinig sa mga sermon nila.

"Oh, sinabi ko naman sa iyo, Hindi ba? Sirain na ang kotse ng papa mo, hindi mo na iyon dapat ginamit!" Naiiyak na wika ni Olivia ang mama ni Fretche." Nakita mong nangyari, nawalan ng preno at nabangga ka! Oh, I can't imagine kung ano pa ang nangyari sa iyo!"

"Ma, please? I'm okay, huh! Maliban sa sugat at pananakit sa katawan, Wala naman ibang nangyari sa akin, ipagpasalamat nalang natin na ligtas ako" sabi ni Fretche kay Tita.

"Tama ang anak mo, Olivia," wika ni Tito Henry."Don't bother yourself too much. Ang mahalaga ligtas siya."

Hindi ko alam ano ang reaksyon ni Tito ngayon pero sobrang kalmado Ang kanyang mukha.

"P-pero----"

"Ang mabuti pa, umuwi na tayo.may lakad pa tayo bukas dahil may ka-meeting akong client. Nandito naman silang hazel at ang kanyang mga Kaibigan, so,may makakasama siya rito" ako ang nasasaktan sa mga sinabi ni Tito parang hindi niya naririnig ang kanyang mga sinasabi sa harap namin at sa harap ng kanyang anak. Para siyang Wala pakialam kung ano ang kalagayan ni Fretche.

"Henry, ano ka ba naman? Nasasaktan ang anak mo, ang nasa isip mo pa rin ay ang mga kausap mong kliyente?"

"Hay, bahala ka!" Nagmamadaling umalis si Tito Henry.

"Umm anak dito ka mo na ha?" Hinagkan niya sa pisngi si Amy bago paman siya naka bukas sa pintuan" mga anak alagaan niyo muna si Amy ha!" At tuloyan ng umalis.

"Sge ma! Mag-ingat kayo"

"Ching matulog ka muna" sabi ni Pam. Nasa upoan lang Sina Chanda at Ed naglalaro ng ML kasi ayaw nilang makinig sa mga pinagsasabi ni Tito Henry.

"Yeah... guys you can go home na. Thank sa pagpunta niyo sa akin" sabi ni Fretche habang ang maynamumuong luha sa kanyang mga mata na pilit niyang pinipigilan.

" No I'm not leaving." Naka upo si Jean sa tabi at hinahaplos si Amy.

" Yeah, Tama si Jean, ching" tumabi din ako sa kabila." If you want to cry... Then, don't hold it"

At nagsimula ng umiyak so Fretche humahagolhol ito at lumabas muna si Pam, Chan at Ed para bigyan ng privacy si Amy.

Bigla rin tumawag sa akin si Dominic dahil mag-aaya naman magdinner sa labas kaso tingnanggihan ko dahil may emergency, papatayin ko ma sana ang call kaso makulit siya...gusto niyang malaman kung ano ang emergency. Kaya sinabi ko nalang sa kanya.

Kinabukasan umuwi na ako sa condo...It's already 8:45 AM kaya nag ready na ako maypasok pa kasi. Nag-mamamdali akong naglalakad sa sidewalk ng school at may nabangga ako.

"Ay!" Natapon ang mga dinadala kong at agad ko itong pinulot, nagtitimpi na ako galit kasi malalate na talaga ako...

"Hey! Are you alright?" Nagulat din ito dahil napa sigaw ako.

"Ano ka ba? Dahan-dahan naman!" I screamed at him.

"Sorry!" Agad naman yumuko ang lalaki para tulongan ako.

"Ano ba yan! Nakakainis malalate na ako nito" sabay kamot sa ulo ko.

"I'm really sorry miss, I didn't see you"

Bumaling ako sa lalaki na naka bangga ko at nanlaki ang mga ko dahil si Marcus ito.

"W-what are you doing here?" Iritadong sabi ko sa kanya.

"H-hey....Hazel! Right?" He smiled at me.

"Yeah, Anong ginagawa mo dito?" Tanong ko sa kanya, mukhang hindi naman siya studyante dito kasi hindi siya naka uniforme.

" Pinapasundo lang " sabi niya, kumunot ang noo ko kasi may sinundo, e. Hindi naman siya driver diba? At may draver ba na damit na damit pang yaman.

Tumayo ako at pinagpagan ang tuhod ko...tiningnan ko siya, habang naka kunot pa rin ang noo.

"H-hi, kumusta na?" Tanong niya sa akin, his smiling at me.

"Ah, okay naman ako." I gave him a shy smile, at na alala ko na malalate na pala ako. Kaya nag paalam na ako sa kanya. " ah, alis na ako ha? Late na kasi ako" aalis na sana ako kaso hinawakan niya ang kamay ko.

" Hey, wait...Are you really okay?"tanong niya sa akin.

"Yeah, I'm okay! Don't worry about me." At kinuha ko na ang akin libro na napulot niya.

" Okay, see you around " Pahabol pa niyang sabi.

At tumakbo na ako dahil nalalate na talaga ako. At oo nga na late ako, sinermonan ako at binigyan pa ako ng maraming gagawin. I explained what happen last night piro si Fretche ang exempted sa quiz namin ngayon.

Umuwi ako sa Condo ng puno ng pagod ang katawan ko kaya natulog ako saglit at bumisita sa hospital.

~urgirlsunshine