Pagkaalis ni Ice, tahimik niyang ipinagpatuloy ang trabaho.
Eksaktong alas-diyes nang matapos niya ang proposal. Matapos i-double check ang lahat, pinatay niya ang computer at lumabas ng kumpanya.
Ngunit paglabas pa lang niya, agad siyang napayakap sa sarili. Patay na naman ang streetlights sa harap ng building.
Masyadong madilim. Kasabay pa ng malamig na hangin na humahangin sa paligid kaya lalo iyong naging nakakatakot.
Mas hinigpitan niya ang hawak sa jacket niya habang nagmamadaling maglakad papunta sa kanto para maghanap ng masasakyang taxi.
Dahil nagmamadali siya, halos mabangga niya ang isang taong kasalubong niya.
Agad siyang sinalo nito sa balikat. “Ayos ka lang?”
Nagulat si Lalaine nang makilala kung sino iyon.
“Supervisor?!” Mabilis siyang umatras at yumuko nang bahagya.
