Murat Ağa, ağır adımlarla araçtan indi. Üzerindeki gri abası, altın işlemeli kemeri ve elindeki o ağır kehribar tesbihiyle adeta gücün vücut bulmuş haliydi. Kadir hemen öne atıldı, adamın önünde neredeyse eğilerek selam verdi.
"Ooo, Ağa'm hoş geldiniz! Şeref verdiniz, evimizi nurlandırdınız! Buyurun, buyurun geçin başköşeye!"
Ömer de abisinden geri kalmıyordu. "Safalar getirdiniz Murat Ağa, evimiz sizin sayenizde şenlendi," diyerek kapıyı sonuna kadar açtı. İki kardeş, kendi öz kardeşlerini bir mal gibi satacak olmanın utancını, Murat Ağa’nın heybetli gölgesinde çoktan unutmuşlardı. Onlar için bu gece, Hazan’ın hayatının karardığı gece değil, kendi borçlarının kapandığı, kasalarının dolacağı geceydi.
İçeride, avlunun tam ortasındaki o büyük sedirlere Murat Ağa ve ailesi kuruldu. Neriman
