"İyi değil Asil Ağa... Hiç iyi değil," dedi Rojda ağlayarak. "Sesi... Sesi sanki yaşayan birinin sesi değildi. 'Ölmek istiyorum' dedi bana.
Asil’in dizlerinin bağı çözüldü.
Eliyle göğsünü yokladı, sanki kalbi yerinden sökülmüştü. "Ne diyorsun sen Rojda? Ne ölümü? Ben buradayken, ben nefes alırken ona kim dokunabilir?" diye kükredi.
"Sadece Murat Ağa meselesi değil Ağam... Hazan senden vazgeçmiş. Seni kafasında bitirmiş."
Ama Asil, başını önüne eğdi. Gözleri halının desenlerinde kaybolurken dudaklarından o acı itiraf döküldü:
"Haklı..."
"Hazan haklı. O yalan değil. Ben onu bıraktım... Ben onu o cehennemin ortasında bir başına, savunmasız bıraktım ve gittim Elif'le evlendim."
beyninin içinde bu cümleler geciyordu.
Asil, "Sağ ol Rojda, haber verdiğin için sağ ol," dedi ve telefonu yav
