"THE MAFIA BOSS SWEET OBSSESION"

CHAPTER 1: Ang Alok Na Hindi Matatanggihan "Hindi pwede, Serena! Bukas na due ng utang niyo! 100,000! Kung wala kayong pambayad, kukunin namin bahay niyo at palalayasin kapatid mong may sakit!" Nanginginig kamay ko habang hawak cellphone. Si Tiya Miling sa kabilang linya. "Ate, sige na, gagawa ako paraan!" Pinatay ko tawag at napatingin sa maliit na kubo namin sa Antique. Si Mama umuubo sa loob, si bunso kong si Lianne 8 years old, may hika. Wala na si Papa. Ako na lang. Biglang may humintong itim na itim na Rolls Royce sa harap ng putikan naming daan. Hindi bagay. Bumaba isang lalaki - naka black suit kahit sobrang init, matangkad, matikas, gwapo na parang diyos pero mata niya... walang kaluluwa. "Ikaw si Serena Dela Cruz?" malamig boses niya. "O-opo... sino kayo?" "Xander Valderosa." Parang kulog pangalan niya sa buong Panay - anak ng pinakamakapangyarihang pamilya sa Maynila. Mayaman. Mafia. "May utang ka. 100k. Babayaran ko. Pero may kapalit." "Ano kapalit?" Lumapit siya, tinitigan ako mula ulo hanggang paa. Ngumiti pero nakakatakot. "Ikaw. Sumama ka sakin sa Maynila. Maging akin ka ng isang taon. Lahat ng utang niyo, gamot ng nanay mo, pag-aaral ng kapatid mo - ako bahala. Pagkatapos ng isang taon, palalayain kita." Nanlaki mata ko. "Ano? Parang... binibili mo ako?!" "Hindi parang. Binibili talaga kita. 100k for you? Mura na yun. Sa ganda mong yan, dapat 1 million. Pero mukhang desperada ka, so 100k lang." Gusto ko siya sampalin pero naalala ko si Mama. "Walang... walang gagalaw? Hindi mo ako..." "Depende sayo." Lumapit pa siya, bulong sa tenga ko. "Pero sa batas ko, pag akin ka, akin ka lang. Walang ibang lalaki makakahawak sayo. Naintindihan mo?" Naiyak ako. Pero tumango. "Oo... papayag ako. Para kay Mama at kay Lianne." Ngumisi siya at kinuha kamay ko, hila papunta sa kotse. "Good girl. Simula ngayon, pagmamay-ari na kita, Serena Dela Cruz. At tandaan mo - ako si Xander Valderosa. Matikas. Gwapo. Mayaman. Makapangyarihan. At walang awa. Wag mo akong lolokohin." Sumakay ako sa kotse, iniwan ang probinsya. Hindi ko alam na yung lalaking walang awa na bumili sakin... siya rin pala magpaparanas sakin ng pagmamahal na hindi ko pa naranasan kahit kailan. CHAPTER 2: Ang Mansyon Ng Demonyo Hindi ko akalain na ganito kalaki bahay ng demonyo. Mansyon ni Xander sa Forbes Park - tatlong palapag, may pool, may 10 guard, may elevator pa sa loob ng bahay! "Wow..." nabulong ko. "Wow? Mamangha ka na sa bahay? Mamaya mas mamamangha ka sa akin." Sabi niya habang naglalakad sa harap ko. Dinala niya ako sa pinakataas na kwarto - master bedroom niya. Isang kama lang. King size. Itim lahat. "Ah... saan ako matutulog?" tanong ko kinakabahan. Tiningnan niya ako na parang tanga. "Syempre dito. Saan pa? Sabi ko sayo akin ka. Isang taon kitang pagmamay-ari. Kaya sa kama ko ka matutulog." "Pero— hindi pa tayo— hindi ko pa—" "Linis ng utak mo, probinsyana." Tumawa siya at hinubad coat niya. Kita ko katawan niya - matikas, may abs! "Hindi kita gagalawin hangga't ayaw mo. Hindi ako r****t. Pero gusto ko katabi kita. Para masanay ka sakin." Binigyan niya ako damit - silk na pantulog, sobrang nipis! "Suotin mo yan. Yung damit mong pang-palengke, sunugin na yan." "P-pero kita na—" "Yan ang point." Umupo siya sa kama at tinitigan ako. "Palitan mo na. Harapan." Namula ako ng sobra. "Hindi ako magpapalit sa harap mo!" "Serena, binili kita. Utos ko, suotin mo yan ngayon. Or else ipapatawag ko si Tiya Miling mo at sabihin kong hindi ka sumama." Napaiyak ako sa inis. Pumasok ako sa banyo, pinalitan. Paglabas ko, naka silk na ako na hanggang hita, kita legs ko, kita dibdib ko! Napatigil si Xander. Tinitigan ako mula ulo hanggang paa, at biglang tumayo at lumapit. "Putangina..." "Ano?" "Ang ganda mo." Bulong niya at hinawakan baba ko. "Bakit sa Antique ka lang? Dapat nasa Maynila ka matagal na, dapat akin ka na matagal na." Nanginginig ako. Amoy pabango niya - mamahalin, nakakalasing. "Xander... wag please..." Pero imbes na halikan ako, kinuha niya kumot at binalot ako. "Matulog ka na. Baka hindi ko mapigilan sarili ko." Humiga siya sa kabilang side, malayo sakin. Pero naririnig ko malakas t***k puso niya. At ako, buong gabi hindi makatulog - kasi unang beses ko katabi ang lalaking matikas, gwapo, mayaman, makapangyarihan, at walang awa... Pero sa ilalim ng kama, narinig ko bulong niya habang tulog: "Mama... wag mo akong iwan..." Biglang naawa ako sa demonyo. May sugat din pala siya. CHAPTER 3: Ang Sugat Ng Walang Awa Alas tres ng madaling araw. Nagising ako kasi nanaginip si Xander — pawis na pawis, umuungol. "Hindi! Mama! Wag! Kasalanan ko... kasalanan ko..." Dahan-dahan ko siya ginising. "Xander... Xander gising!" Bigla siyang bumangon at hinawakan leeg ko ng mahigpit! Nanlaki mata niya, parang ibang tao! "Sino ka! Anong ginagawa mo sa kwarto ko!" "X-Xander ako to... si Serena..." Doon lang siya natauhan at binitiwan ako. "s**t! Sorry... sorry probinsyana..." Tumayo siya at kumuha tubig, nanginginig kamay. Umupo ako at hinawakan likod niya. "Okay ka lang? Nanaginip ka... tinatawag mo Mama mo..." Tumigas katawan niya. "Wag mong banggitin nanay ko." "Sorry pero... umiiyak ka sa panaginip mo." Tumingin siya sakin, at sa unang beses, nakita ko hindi matikas na Xander, kundi batang Xander na takot. "Pinatay nila Mama ko sa harap ko. 10 years old ako. Mafia kalaban ng Papa ko. Ako dapat target pero si Mama sumalo ng bala. Simula nun, sinisi ako ni Papa. Sabi niya ako pumatay kay Mama. Kaya naging ganito ako — walang awa. Kasi wala ring naawa sakin." Naiyak ako at niyakap siya sa likod kahit bawal. "Xander..." "Huwag mo akong kaawaan, Serena. Hindi ko kailangan awa mo. Bayad ka para samahan ako, hindi para umiyak para sakin." Pero hindi ko siya binitiwan. "Kahit binili mo ako, tao pa rin ako. At tao ka pa rin, Xander. Kahit anong tapang mo, may sugat ka pa rin." Natahimik siya. Tapos dahan-dahan tinanggal yakap ko at humiga ulit pero hinila ako palapit. "Dito ka lang. Wag kang aalis. Ngayon lang ako nakatulog na hindi bangungot pag katabi ka." CHAPTER 4: Ang Selos Na Hindi Ko Inaasahan "Serena, mag-ayos ka. May party tayo mamaya. Business partners ko." Binigyan ako ni Xander ng red dress — sobrang ganda, backless, hanggang tuhod, kita legs! "Xander ang ikli nito! Hindi ako sanay!" "Gusto ko ikli. Para makita nila na akin ka. At para walang lalapit sayo pag nakita nila gaano ka ka-sexy pag akin ka na." Namula ako at nag-ayos. Pagbaba ko, natulala si Xander. "Putangina, Serena... ang... ang ganda mo..." "Bagay ba?" Lumapit siya at hinalikan balikat ko. "Bagay na bagay. Pero wag kang ngingiti sa ibang lalaki dun ha. Ako lang." Party sa 5-star hotel sa BGC. Lahat mayayaman, lahat nakatingin sakin — sino daw ako? "Who's this, Xander?" tanong ng isang babaeng sobrang ganda, naka blue dress, model. "Serena. Akin." Sagot ni Xander at hinawakan bewang ko ng mahigpit. "Oh? Bago? Ako si Alexa, ex... bestfriend ni Xander." Ngumiti siya pero mata niya matalim sakin. Hinawakan ni Alexa braso ni Xander. "Xander, miss na kita, hindi ka na nagpupunta sakin..." Biglang kumulo dugo ko! Hinawakan din ni Alexa dibdib ni Xander! At si Xander... hindi siya umiwas! "Alexa, mamaya na." Mamaya na?! Umalis ako papuntang CR at dun naiyak. Bakit ako nasasaktan? Binili lang naman ako! Isang taon lang! Pero pagbalik ko, hinanap ako ni Xander agad. "Saan ka pumunta? Kanina pa kita hinahanap!" "Andun ka pa kay Alexa mo!" "Selos ka?" Ngumisi siya. "Hindi no! Wala akong karapatan magselos! Binili mo lang ako!" Hinila niya ako sa garden ng hotel, walang tao, at sinandal sa pader. "Makinig ka, Serena Dela Cruz." Seryoso mata niya. "Si Alexa, nakaraan. Ikaw, ngayon. At ayoko na may ibang nakatingin sayo kanina. Gusto kong iuwi ka agad. Naiinis ako pag may tumitingin sa legs mo, sa likod mo. Alam mo ba tawag dun?" "Ano?" "Selos. At ngayon ko lang naramdaman yan ulit simula nung namatay Mama ko. Kaya wag mo sabihin wala kang karapatan. May karapatan ka. Kasi simula ngayon, hindi lang kita binili. Gusto na rin kita." At bago ako makasagot, hinalikan niya ako — una kong halik! Malalim, mainit, sa ilalim ng buwan! At hindi ako tumanggi. Kasi sa totoo lang... gusto ko na rin siya.