O sabah erkenden hastaneye gitmek Çağatay'a hiç zor gelmedi. İşini severek yapan her insan gibi kendine çalışıyor bile demezdi. Kahvaltıyı hazırladıktan sonra, Beste'yi biraz daha uyuması için yatakta uyku mahmuru halde bırakmakta biraz zorlandığı söylenebilirdi. Kollarından bıraktığında posasını çıkaracak kadar sıktığı için kadın yatağa yığılmıştı. Sevincini gösterebileceği herkese her türlü göstermek istiyordu ancak ay parçasını içine sokabilse onunla giderdi gideceği yere. Bırakamıyordu.
- Git hadi, geç kalacaksın. Öğlen geleceğim.
"Ben gelir alırım seni."
- Saçmalama sevgilim. Taksiyle geleceğim merak etme."
Bir süre düşünceli bakışlarla izlediği kadın ona kocaman gülümseyip kıçını dönmese kapı eşiğinde dekor gibi kalmaya devam etmesi işten bile değildi. Beste ardını dönmeden son g
