ชายหนุ่มยิ้มและพูดอย่างหนักแน่นว่า “ผมรู้ว่าคุณลังเลที่จะทำร้ายผม ผมรู้มาตลอด คุณรักผมมาก คุณจะทำร้ายผมได้ยังไง”
แก้วกานดาไม่อยากจะทำร้ายใคร แต่ด้วยเหตุผลต่างจากที่ชายคนนั้นพูด เธอแค่อยากจะvvdไปและไม่เห็นหน้าเขาอีกเลย
“แก้วกานดา...”
เมื่อเขาเอื้อมมือไปหาเธออีกครั้ง เธอไม่ลังเลเลยที่จะยกที่เขี่ยบุหรี่ในมือขึ้นและทุบหัวเขา
หน้าผากของชายหนุ่มถูกบาด และเลือดก็ไหลลงมาตามหน้าผากของเขา แต่เขายังคงมองเธอราวกับว่าเขาไม่รู้สึกเจ็บปวด เขายิ้มและพูดว่า “แก้วกานดา ผมรู้ว่าคุณยังโกรธฉันอยู่ เลยยอมให้คุณตีผม แต่เมื่อคุณหายโกรธแล้ว กลับไปกับผมเถอะ”
บาดแผลที่หน้าผากของเขานั้นลึกมาก เมื่อเลือดไหลมากขึ้นเรื่อยๆ เลือดก็หยดลงบนใบหน้า ร่างกาย และมือของเขา แต่เขากลับเฉย ดูเหมือนตอนนี้เขาจะสนใจแต่แก้วกานดาเท่านั้น
แก้วกานดารู้สึกกลัว เธอตะโกนว่า “ชโลธร เกริก ไอ้คนบ้า คุณอยากทำอะไรน่ะ”
จู่ๆ
