Mahmut Ağa'nın lacivert cipi, tozlu köy yolunda bir vahşi hayvan gibi ilerliyordu. Yanında, beyaz örtülü başıyla, asasına yaslanmış annesi Zahide Hanım oturuyordu. Yüzü, yaşının ve katı geleneklerin verdiği ağırbaşlılıkla çizilmişti. Oğlunun dördüncü eş almasını onaylamıyor ama aşiretin gücü ve oğlunun iradesi karşısında sessiz kalıyordu.
"Umarım bu kız, aileye yakışır, terbiyeli bir kızdır Mehmet," diye mırıldandı Zahide Hanım, pencereden geçen yoksul evlere bakarak. "Son getirdiklerin hep sorun oldu."
Mahmut Ağa, direksiyona daha bir yapıştı. "Merak etme ana. Mehmet'in kızıdır, namusludur. Hem, bakacağız işte."
O sırada Mehmet'in evinde telaş ve hüzün bir aradaydı. Hatice, gözleri çığlık çığlığa ağlamaktan fıstık yeşiline dönmüş, elinde bir tarakla Nare'nin saçlarını dalga dalga yapma
