"S*çtık!"
1539 Words
Ahh! İki koca gün geçmişti ama i********: keşfetim hala #sutyeninbende videoları ve sesimle çekilmiş olan videolarla doluydu.
Tiktokta asıl video viral olurken youtube shorts ve daha adım atmaya çekindiğim benzer birçok mecrada da vardım. Lanet girsin!
Dm kutusunda daha girip görüldü atmadığım o mesaj zincirinde gezindim.
Açelya: Sutyenim için peşime düşmemiştin!?
Durukan: Trend yükleniyor sutyen fetişi!?
Meltem: Sutyen giymedim, bana gel.?
Sevda: Bu kez parçalamamışsın! Yalnız benim için vahşileşmen hoşuma gitti.?
Birrol: 90B nerede görsem tanırım kanka umarım silikon değildir.?
Berna: Bana da uğra bir gün, sutyenim bende kalabilir, özledim.??
Alara: Bu sutyen Victoria Secret bile değil, kadın tercihin ne ara bu kadar düştü? Sakın yattığımızdan kimseye söz etme, rezil olmayı göze alamam. ?
Vedat: Kardo bu hatun kim? Anadolu ateşinden mi??
Musti: Yeni nesil külkedisi, ahahaa oğlum ayakkabısını bırakması gerekiyordu karı sutyeni bırakmış.???
Emre’nin açtığı canlı yayının görüntüsünü alan biri ek hesapları etkileşim alsın büyüsün diye farklı başlıklarla en az on kere paylaşınca video tutmuş ve keşfet olmuştu.
Tutulunca da zilyon tane sayfa alıp paylaşmıştı ve artık #sutyeninbende etiketiyle her yerdeydim.
Saatlerce kafa patlatıp içerik sözü bulmaya çalışsak böyle patlamazdı. Şans neden bana bu yolla geliyordu ki? Daha başka gelebilirdi.
Tanıdıklardan aldığım sayısız telefon bir yana bir sürü de mesaj vardı. Allah’tan daha annem ve babam görmemişti, görseydi eğer rezillik akan o videoyu başıma geçirirlerdi.
Erken sevinmiş olmalıyım ki kız kardeşim arıyordu. Kendisi ailemizin medar-ı iftiharı, göz bebeği, inci tanesi her şeyiydi işte ya da ben bu kadar hovarda olunca onun yıldızı daha bir parlıyordu.
Annemin duymamış olmasını dileyerek açtım telefonu.
“Beste! Bebişim! Nabersin?” diye sıradan bir açılış gerçekleştirdim. Lütfen görmemiş ol küçük cadı!
“Abi!” diye cırladı. O kadar cırladı ki gözlerimi kapatıp telefonu kulağımdan uzaklaştırmak zorunda kaldım.
“Yava-“
“Sen naptın? Yaaa nasıl becerebiliyorsun her şeyin içine etmeyi? Zamanı mıydı şu videonun? Nasıl viral oldun, her yerdesin! Antalya’da görmedik kimse kalmamış sabahtan beri arkadaşlarımın o senin abin değil mi sorularını cevaplıyorum!”
“Beste’ciğim!” dedim tatlı bir tonla, şu ailede götümü toplayan tek kardeşim kalmışken onu da kırıp atamazdım.
“Kurmaca video, gerçek değil, Emre’nin sayfası büyüsün diye… Eee sayfa büyüsün diye çektik çok büyütme güzel kardeşim!”
Anında yalanları hiç zorlanmadan sıralarken “Milyon kez izledim abi! Ya ben sana inanmıyorum! Bunu nasıl yapabildin!”
“Hey hey! Sakin! Sakin! Bir şey yaptığım yok tamam mı?
“Rezil ettin bizi daha ne olsun, tam da dedemden-“ derken kapı çaldı.
Muhtemelen bizim tayfadan birileriydi, güvenlik arayıp haber vermemişti.
Kapıyı açınca Emre ve Cem aynı anda içeri hücum etti.
“Kardoooo! Kız yazmış!”
“Seninle buluşmak istiyormuş!”
Bir Cem’e bir Emre’ye bakarken “Ne kızı? Kim?” diye sordum.
Hala telefon kulağımdaydı ama Beste konuşmayınca fark etmemiştim açık bıraktığımı.
“Şu sutyeni sende kalan kız işte.”
“Çadırdaki! Gece ne yaptığınızı (yersen!) hatırlamadığın!”
Bir an merak ettim, sutyenini almaya gelecek hali yoktu ya, ne için buluşmak istiyordu ki?
“Neden?”
Cem bakışlarını baydı, “Çadırda geçen o akşamın kritiğini yapacakmışsınız! Performansını puanlayacakmış!”
“Tadı damağında kalmış bir daha diyormuş kanka!”
“Sadece sen değil ki arkadaşlarında rezil! İğrençsiniz!”
Beste’nin sesi kulağıma dolunca hala telefonu açık tuttuğumu anladım.
“Sonra görüşürüz bebişim bye!” deyip itirazına rağmen “Dur kap-“ kapattım.
İkisine de daha ciddi baktım. “Ne diyorsunuz oğlum adam akıllı anlatın!”
“Oturalım abicim, gel, al mesajları oku!”
Canlı yayın Emre’nin telefonundan açıldığı için birçok kişi videoyu paylaşırken Emre’yi etiketlemişti.
Kullanıcı adı SahbazDi olan kızdan gelen mesajlar sıralanmıştı. SahbazDi de ne demekti? Ezik miydi bu kız?
“Merhaba, izinsiz bir şekilde videomu çekip paylaşmanız hiç hoş değil, hukuki yollara başvurmadan önce her yerden kaldırırsanız iyi olur! Yoksa peşinize düşerim!”
“Merhaba, canlı yayın açmıştım, tabi arkadaşımın çadırından sizin çıkacağınızı bilemezdim ahhaaaha! İzleyiciler tarafından alınıp paylaşılmış, benlik durum yok.”
“Videonun paylaşılmasına siz sebep oldunuz? Nasıl sizlik durum yok? Sizin izleyicilerinizse onlardan kaldırmasını isteyin o halde! Görüntülerimin sosyal mecralarda dolaşmasına rızam yok! Bu mesajlarınızı da SS alıyorum, adli süreçte tazminat isterken kullanacağım!”
“Serin gel arkadaşım, olay benimde bilgim dahilinde olmadı, bizde biliyoruz hukuki yolları, istediğin gibi dava açabilirsin!”
“Sen nasıl insansın ya? Beni zor duruma düşürüyorsunuz bir de üstüne yardımcı olmak için çaba göstermiyorsunuz!”
“Çabayla olacak iş değil, çoktan her yere yayıldı, ancak dava açarsan tüm mecralardan kaldırılabilir, hukuki yolları bilmediğin öyle açık ki! Ahhha haaa! Birde tazminat alacakmışsın J”
Konuşmalardan bir saat sonra kız yeniden mesaj yazmıştı.
“Arkadaşınız ile yüz yüze konuşmak istiyorum!”
“İletiriz, duruma göre bakarız okeyyyy!”
Tekraren okudum mesajları ve açıkçası ne için görüşmek istediğini anlamamıştım.
“Eee ne yapacaksın buluşacak mısın?”
“Bilmiyorum!” dedim dümdüz. Ne hakkında konuşmak gerekiyordu ki, çoktan virüs gibi yayılmıştı video hatta korona virüsten bile çok daha hızlıydı.
O sabah Emre’nin sesi ile çadırdan çıktıktan sonra beklemeden koşmaya başlamıştı. O kadar hızlıydı ki yetişememiştim ve bir yerden sonra çalılık kayalık derken onu kaybetmiştim.
Aslında gece ne olduğunu, ne yaptığımızı ya da yapmadığımızı merak ediyordum.
Üstümüzde kıyafetlerimiz duruyordu, olduğuna dair bir iz bulmak çok zordu.
Zaten o ilkel alanda seks yapmak aklıma gelmediği için yanımda kondom da yoktu. Eğer birlikte olmuşsak şu an çocuğumu taşıyor olabilirdi.
En korktuğum ve aslında çok titiz davrandığım bir konuydu ama öylesi bir sarhoşluk yaşamıştım ki asla ne olduğunu hatırlamıyordum.
O kız çadırıma nasıl gelmişti? Sevişmemişsek neden sutyen dışardaydı? Ahh! Cevaplanması gereken bir çok soru vardı.
Bunların hepsi bir yana ileri de kapıma bırakılmış bir bebekle karşılaşmak istemediğimden kararımı verdim.
Mekanın adını ve nerede buluşacağımızı yazıp uygun olup olmadığını sordum.
10 dakika sonra olumlu yanıt almıştım.
O kızla buluşmaya gidecektim. Tabi yalnız değil, videoyu çeken Emre’ydi ve bu çemkirecekse bir zahmet Emre’ye çemkirsindi.
Ben hazırlanırken kapı çaldı, Cem kapıyı açınca “Oo Beste beybisi görüşmeyeli nasılsın?” dediğini duymuştum.
Ahh yandım! Beste çenesiyle bezdirmeye gelmişti.
“Zırtapozluklarınızdan dolayı hiç iyi değilim! Annem ve babam videoyu görmesinler diye göbeğim çatlıyor ama siz hala işin eğlenceli kısmındasınız!”
Beste hepimize çemkirirken Emre “Ne yapalım yani güzel? Oturup salya sümüğümüzü sutyene mi silelim?”
Hem Emre hem Cem aynı kahkaha attılar.
“Ahha hhhaaaa!”
Beste gözlerini devirip cevap verme tenezzülünde bulunmadığını hissettiren bakışlarıyla bana döndü.
“Nereye gidiyorsun?”
“Kızla buluşacağız.”
“Neden?”
“Bilmiyorum bende, videonun kaldırılmasını istiyor, bla, bla!”
“Ahh en azından birinin aklı başında bari!”
Saçlarıma son kez bakarken “Nerede?” diye sordu.
“FLa-Fla’da!”
“Yaaa abi!” diye yine cırladı Beste, şu kardeşimden ne zaman kurtulacaktım acaba? Benden küçüktü ama azarlayıp duruyordu.
“Ne? Ne bu gerginlik?”
“Her yerde videon var ve sen, seni tanımayan bir kişinin bile olmadığı yerde mi buluşacaksın? Aklını napıyorsun nereye saklıyorsun da ben göremiyorum!”
Emre ve Cem Beste’yle eğlenirken “Fazla olmaz beybisi, ne var ki?” dedim.
“Olmaz!” diye korkunç korkunç bana bakarak gözlerini büyüttü. Epey düşünüp “Bizim eve gidin, annem ve babam yok! Şimdi o kızla bir yerde görünürseniz herkesin diline bu kez farklı düşersiniz! Sanki resmi bir şey var gibi!” dedi.
“Ne alaka?”
“Aynı kızla kaç kez ikinci buluşmayı yaptın abi?” diyerek anlamamı ister gibi sordu.
“Hiç! Hiç kız!”
“Konuşulacakları sen düşün!”
Bakışlarımı kısıp işaret parmağımı Beste’nin o çok bilmiş aklına değdirdim.
“Yaa zaten kızı eve davet edince direkt gelecekti? Düşün bakalım söylediğin ne kadar uygun olur?”
“Haa!” dedi aklına yatmış gibi ama hala dışarıda buluşma olmasın diye “Nereye yazdı bu kız?” diye sordu.
Emre telefonunu uzattı, Beste uzun tırnaklarıyla takır takır ekranı işledikten sonra kendi telefonunu aldı bir şeyler yazdı yine ardından da bize bakıp “Tamamdır, evde buluşuyoruz!” dedi.
*****
Dakikalar sonra annemlerin evindeydik. Onlar işte olduklarını için hayatta bu saatte gelmezdi. Bir tarafı orman bir tarafı deniz manzaralı olan eve neredeyse bir aydır ayak basmadığımı fark ettim.
Uff zaman ne hızlı geçiyordu. Ama o kız bir türlü gelmek bilmiyordu.
“Nereden gelecekler yazmışlar mıydı?”
“Altınyakadan.”
“Ooohhhooo hooo! Ölme eşeğim ölme!”
“Trafik vardır, gelirler birazdan.”
Dakikalar sonra kapı çaldı, dördümüzde tuhaf bir an yaşadık. Herkesin aklında farklı bir soru vardı cevaplanmayı bekleyen.
“Geldi be! Vayy! Acaba ne konuşacak?”
“Şşş!” diye uyardı Beste, “Ciddi olun biraz, nasıl biri bilmiyoruz!” deyip kapıya yürürken Cem “Efe iyi biliyor!” deyip sırıttı.
Yanımdaki kırlenti alıp Cem’in kafasına attım. Ağzını yüzünü eğip güldü bana. Piç! Soracağım sana bunu.
Normal bir konuşmayı geçelim karşılaşmanın garipliği o an çöktü üzerime. Az sonra Beste elleri havada, korkuyla bakan gözleri hemen ardındaki adamla geldiğinde “Ooo Lucifer!” dedim bir an.
Dedim, gerçekten dedim! Elinde silah olan adama şeytan dedim, diline sokayım Efe! Ama ne yapabilirdim ki, gözleri sanki kırmızı kırmızı parlıyordu. Ya da bana öyle geliyordu.
Diğer yanında ağlamaktan mavi gözlerinin etrafı kızarmış o kız vardı. Sutyeni bende kalan çadırda uyandığım. Ellerini birleştirmiş ağzını kapatıyordu.
“Sonunda buldum seni!” dedi.
Kimseye bakamıyordum ki ağzımdan çıkana da engel olamadım, “Sıçtık sanırım!”
Kızın arkasından başka bir adam daha çıktı “Sanırım değil yiğido! Gerçekten sıçtınız!”
Beste’nin yan tarafından da diğeri “Sıçmadıysan da sıçtıracağız merakta kalma!”
Başımı aşağı yukarı salladım, zebellah gibi 3 tane adam bellerinde silahları ile karşımdaydı.
Fazla söze gerek yoktu.
“Eşhedü enle ilahe illallah-“
- Writer
