Chapter 48

1761 Words

Chapter 48     Isang katok na sinundan pa ng ilang beses, I remained still. Mabibigat ang aking mga mata. Mahapdi din ito dahil sa pagiyak patunay lamang na totoo nga ang nangyari  kahot. Even with sleep my heart remain like it was being torn apart. Nagmalabis na naman ang aking mga luha.   The door of my room abruptly opened. Nanatili akong nakahiga. I didn't bother looking who came in. They have been knocking me since Yesterday but I shut them out. I don't want to talk. I don't want to eat too. Ganito pala ang pakiramdam ng buhay but then inside you are dying.   Ngayon ay hapon na. Siguro ay hindi na nila natiis at s*******n ng binuksan ang pinto.   "Vida!" My mother gasp. "My goodness! Will you tell me what's going on?"   "Leave me alone."   Umiling siya. "Ano ba ang nangya

Free reading for new users
Scan code to download app
Facebookexpand_more
  • author-avatar
    Writer
  • chap_listContents
  • likeADD