Violet’s Pov
TAHIMIK parin akong nakaupo sa passenger seat at parang hindi ko na din yatang makuhang huminga dahil sa kaba.
Kumunot ang noo ko ng mapansin ko na hindi kami papunta sa bar kundi iniliko niya ang sasakyan.
“Saan mo ko dadalhin?” Tanong ko sa mahinang boses.
“Sa bahay mo. Hindi ka pa maayos kaya dapat lang na wag ka munang pumasok.” Sagot niya habang naka focus sa daan.
“P-Pero.. sayang yung gabi ko. Ayos naman na ako,” sagot ko kaya lumingon lang siya sa ‘kin.
“Eh bakit ka ganyan? Bakit parang ang hinhin ng boses mo? Wag mong sabihing bumait ka dahil sa nalaman mo sa ‘kin.” Saad niya habang palipat- lipat ng tingin sa ‘kin at sa daan.
Napakagat ako sa ibabang labi ko at nahihiyang sabihin na dahil nalaman ko na pulis siya kaya ako naging mabait. Bumuga ako ng han
