CHAPTER 39

1292 Words

Napapikit ako ng masamyo ang simoy ng dagat. Yes,dagat. ,we ended up taking out our food and eating here sa tabing dagat. Inatake na naman kasi ng kabaliwan itong mamang kasama ko. Sa katunayan hanggang ngayon nakasimangot siya. Kanina pa ako nagsimulang sumubo ng pagkain pero siya inaatake talaga ng kabaliwan,nakahalukipkip lamang siya sa aking tabi. Panay panay ang hugot niya ng malalim na hininga. "Hindi ka ba kakain?. ,tanong ko sa kanya. Nakakahiya nga pala sa kanya kasi siya ang bumili ng pagkain namin. "Just eat!. ,maiksi niyang tugon. "Eh bakit nga ikaw ayaw mong kumain?. ,ang dami dami pa naman nitong binili mo? At saka ano bang ipinagpuputok ng butse mo diyan,kanina ka pa nakasimangot? Ang pangit mo na nga,mas lalo ka pang pumapangit!. ,hindi ko mapigilang sabihin sa kanya

Free reading for new users
Scan code to download app
Facebookexpand_more
  • author-avatar
    Writer
  • chap_listContents
  • likeADD