CHAPTER 33
Bahagya kong ipinikit ang aking mga mata. Dalawang oras din kasing nakatutok ang aking mga mata sa laptop. Katatapos ko lang kausapin ang aking mga managers sa aking mga flower shops. Masaya ako na maayos naman ang lagay ng mga ito,patunay na hindi ako nagkamali sa pagtitiwala sa kanila. Actually lahat ng mga kawani ko sa aking mga shops ay puro mga Pilipino. Siyempre gusto ko mga kababayan ko ang makasama sa business ko kasi alam ko kung gaano ka-dedicated sa trabaho ang mga Pilipino. "Mommy,tapos ka na po mag-work?. ,tanong ni Kiel. Kanina pa nila ako hinihintay na makausap. Alam ko naman kung bakit. Nakangiting lumapit ako sa kanila. Parehas silang nakadapa sa kama,abala sa pagtingin sa kanilang tablet. "Opo,bakit po? Siguro kukulitin niyo ako tungkol sa sinabi ko bago ako mag-break
- Writer
