THE BROKEN QUEEN

CHAPTER 21

"Mommy,are you okay?. ,tanong sa akin ni Zoey. Bahagya pa akong nagulat sa pagtanong niya.

Bahagya kong ginulo ang buhok niya. Napangiti ako ng makita kong papalapit na rin sa akin si Kiel.

"Of course i am,why do you ask?. ,pinaupo ko siya sa aking hita. Ganun din ang ginawa ko kay Kiel. Ikinawit naman nilang pareho ang kanilang mga kamay sa aking leeg.

"You're so silent po kasi. ,Kuya wants to ask you pa naman po question. ,kaya lang po sabi niya afraid siya kasi baka you'll get angry daw. ,dire diretso niyang sabi. Napatingin naman ako kay Kiel na ngayon ay nakayuko na.

Hinalikan ko sa pisngi si Kiel. Nakita ko namang napangiti siya.

"What is it,binata ko?. ,don't worry Mommy won't get mad. ,hikayat ko sa kanya.

"Promise po,Mommy?. ,tanong niya.

Napatigil naman ako. Hindi ko maiwasang makaramdam ng kaba sa kung anong itatanong niya. Hindi pa nga ako maka-move sa ginawa ng kanilang magaling na ama mukhang ito namang mga anak ko may idadagdag pa.

Shit!

Speaking of their father hindi ko na naman maiwasang maalala ang nangyari sa amin sa hotel. Nag-iinit ang mukha ko sa tuwing maaalala ko kung paano ko nagawang tugunan ang halik niya sa akin.

Shit talaga! Kung hindi pa nahulog yung plato sa kakaatras namin habang naghahalikan hindi pa ako matatauhan.

Bakit ba kasi hanggang ngayon ganun pa rin ang epekto niya sa akin. Mali kasi. ,maling mali!

Napapitlag ako ng marinig ko ang boses ni Zoey. Nakasimangot na siya at para bang iiyak na,ganun din si Kiel.

"Hey! Hey!. ,bakit?. ,hindi alam kung paano sila aaluhin.

"Kasi naman,Mommy. ,why are you tulala na po? Are you sick,Mommy?. ,naiiyak na sagot ni Zoey. Hinawakan niya ang aking mukha."Are you still tired dahil sa concert niyo,Mommy?. ,pahabol niya pa.

Hindi naman umiimik si Kiel,ganyan naman kasi siya kapag si Zoey ang nagsasalita pinapabayaan niya.

"No,no,no! I'm sorry,dalaga ko. ,may naisip lang si Mommy. ,pasensiya na ha!? Ano ba yung itatanong mo,Kuya?. ,tumingin ako kay Kiel.

"Huwag na po. ,nakayuko niyang sagot sa akin.

"No,ask away binata ko. ,promise Mommy will answer in her most honest way. ,hinalikan ko pa ang tungki ng kanyang ilong.

"Sige na Kuya. ,pamimilit naman sa kanya ni Zoey.

Hindi pa rin siya umiimik,mataman lang siyang nakatingin sa akin. Tila ba iniisip niya kung talagang masasagot ko ang tanong niya.

Ngumiti ako sa kanya. Sa isip ko alam ko na kung itatanong niya sa akin.

"Mommy,nasaan po ba si Daddy? Bakit po hanggang ngayon hindi pa siya nagpapakita sa amin?. ,

Inaasahan ko ng yun ang itatanong niya. Napalunok ako ng laway,paano ko ba sasagutin ang tanong niya?

"Ayaw po ba niya sa amin?. ,tanong naman ni Zoey.

"H-ha?! No! Bakit niyo naman naisip yan? Mahal kayo ng Daddy niyo. ,nanlalamig kong sabi sa kanila. Mahal nga ba? Ni hindi ko nga alam kung magiging masaya siya kapag nalaman niyang may mga anak siya sa akin. For sure may mga anak na rin siya ngayon.

Ang sakit isipin na hindi pa nga ako sigurado kung matatanggap niya ang mga anak ko,paano pa kaya kung may mga anak din siya?

Parang hindi ko kayang tanggapin na kailangang makihati ng mga anak ko para sa atensiyon ng kanilang ama. Alam na alam ko pa naman kung gaano kasabik sa ama ang mga anak ko.

"Ang tagal na po kasi namin dito pero bakit po hanggang ngayon hindi pa niya kami pinupuntahan?. ,ramdam ko ang tampo sa boses ni Kiel.

"Kasi mga anak. ,a-ahhm ang totoo busy ang Daddy niyo sa business. Gustong gusto na niya kayong makita kaya lang medyo may konti lang siyang problema sa business kaya hindi pa niya kayo mapuntahan. But promise niya tatapusin lang niya yung problem na yun tapos pupunta na siya dito. ,gusto niyo ba yun?. ,hindi ko alam kung saan ko nakuha ang sinabi kong yun. Nakagat ko ang labi ko dahil sa sinabi ko.

Kita ko ang pagliwanag ng mukha ng aking mga anak sa sinabi ko.

"Really,Mommy?!. ,one of these days po ba makikita na namin si Daddy? Isusurprise niya ba kami,Mommy?. ,namimilog ang matang sabi ni Kiel.

Tumango tango ako sa kanila. Sa kanilang dalawa talaga si Kiel ang very vocal sa pagsasabi na gusto niyang makilala ang ama nila. Hindi katulad ni Zoey na kahit papaano nagagawang libangin ang sarili sa ibang bagay.

"Yes!! Did you hear that,Zoey. Daddy's gonna surprise us one of these days. ,ang saya ng mukha niya habang nakatingin kay Zoey. Nakangiti naman sa kanya si Zoey.

Parang gusto kong maiyak sa nakikita kong kislap ng kaligayahan sa mga mata ni Kiel. Dahil pa sa kasinungalingan na bigla kong nasabi.

"Yes,Kuya. ,i'm so happy that you are happy now. ,Zoey smiled at him. Hinawakan pa niya ang kamay nito.

Oh my god! I can't believe na nagawa kong ipagkait sa kanila yung karapatan na makilala ang kanilang ama.

Seeing how their face lit up just because they know that their father is coming to see them,i think i know na ngayon kung ano ang gagawin ko.

For their happiness. ,lahat gagawin ko makita ko lang muli ang kislap sa kanilang mga mata na kahit kailan ay hindi ko pa nakita.

Tama nga sila,hangga't hindi nakikilala ng mga anak ko ang kanilang ama,punuan ko man sa sarili kong paraan ang kakulangan ng kanilang ama mananatiling kulang ang kanilang pagkatao.

At ang kakulangang iyon ay tanging ama lamang nila ang makakapagpuno.

Ang hirap mang tanggapin. ,kahit na nasasaktan pa rin ako ayoko ng maging selfish.

I want my twins to be fully happy. ,

Kailangan ko na nga sigurong sabihin kay Zeke ang totoo.

"Do you think my decision is right?. ,tanong ko kay Ditas. Pinagmamasdan namin ang kambal na mahimbing na natutulog.

Kanina pagkatapos kong mabuo ang desisyon ko,kinausap ko silang lahat. Gusto ko kasing marinig ang opinyon nila kasi sila yung naging katuwang ko sa pagpapalaki ng mga anak ko at mahalaga na malaman nila kung bakit ako nagpasya ng ganun.

"You made the right decision,it's his right naman kasi to know about the existence of his twins kahit na siya pa yung nakapanakit sa iyo ng sobra. Tama naman si Charles walang kinalaman ang mga bata sa nangyari sa inyo. ,problema niyo ng dalawa yun. ,ang mahalaga makilala ng kambal ang ama nila,it's up to Sir Zeke kung matatanggap niya ang kambal. ,mahinahon niyang paliwanag sa akin.

"Sa tingin mo ba kikilalanin niya ang mga anak ko? P-paano kung hindi niya matanggap? . ,nanikip ang dibdib ko sa isiping itatanggi niya ang mga anak ko. Hindi ko yata kakayanin kung ganun ang mangyayari.

Nakangiting inakbayan ako ni Ditas.

"Ano ka ba? Huwag mo ngang pangunahan ang mga mangyayari. ,at saka isa pa sino ba ang makakatanggi sa mga anak mo?. ,isang tingin lang sa mga anak mo ni Zeke hindi na niya maitatangging anak niya yang mga yan. ,para lang siyang nanalamin. ,tumawa pa siya.

Bahala na! Ang mahalaga maibigay ko ang kagustuhan ng mga anak ko na makilala ang kanilang ama.

Kung hindi siya maniniwala,hindi ko na problema yun. ,