Bulutlar gökyüzünde sessizce dans ederken,
Edward sessiz sedasız masasına oturdu ve tüy
kalemi eline aldı. Gözleri derin bir düşünceyle
dolu gözüktü, tıpkı geçmişin rüzgarlarının
sayfalarda dolaştığı gibi. Mektubunu kaleme
almak için hazırdı ve cümleleriyle duygularını
titizlikle dökecekti.
Sevgili Elizabeth,
Işıkların altında, güneşin yumuşak dokunuşuyla
başlayan yeni bir gün, yüreğimi sıcak bir
huzurla dolduruyor. Rüzgar, saçlarının
savurduğu o anı hatırlatıyor; bahçenin
kıvrımlarında seninle yürüdüğümüz o an. Her
adımımız, masmavi gökyüzüne yakınlaştıkça,
yüreğimde sana dair hissettiklerim daha da
derinleşti.
Sessiz gecelerin kucağında, yalnızlıkla uykusuz
kalırken, güneşin doğuşunu hasretle bekledim.
Gecenin sessizliğinde, kalbimin ritmi adeta
senin adını fısıldıyord
