Babasından kalan çiftliği istediğini açıkladığında, Helen'in yüzünde gizli bir mutluluk belirdi. Çünkü çocukluğundan beri o çiftlik, onun için bir vatan gibiydi. Toprağın kokusu, ağaçların yeşili ve kuşların cıvıltısı; hepsi Helen'in ruhunu besleyen unsurlardı. Çiftlik, onun için sadece bir mülk değil, aynı zamanda babasına duyduğu özlemi ve hatıraları yaşatan bir yerdi.
Ancak işler, üvey kardeşinin de şehre gelmesiyle karmaşık bir hal aldı. Üvey kardeşiyle ilişkisi hep sorunlu olmuştu; fakat şimdi bu ilişki daha da karışık bir hal almıştı. Üvey kardeşinin varlığı, Helen'in hayatını alt üst etmeye hazırlandığı bir gerçeği yansıtıyordu. Helen, artık sadece çiftliğin değil, aynı zamanda aile bağlarının da üzerinde düşünmek zorunda kalacaktı. Üvey kardeşinin şehre gelişi, Helen için bir dönü
