Transcendental (Until Eternity) #1: Hope From Love's Memories

chapter 1.2

Siyempre pa, inasahan na ni Francis ang pagbabago ng ekspresyon sa mukha nina Alexander at Stephen sa sinabi niyang iyon. Then again, who wouldn't be? It was rare that he would see a death vision, anyway. At kapag nakakakita siya ng mga pangitaing may kinalaman sa kamatayan, alam niyang may mali na.

"Sino ba ang nakita mong namatay? Kilala mo ba?" This time, si Alexander na ang nagtanong niyon.

Hinarap niya ito, sigurado siya na bakas ang pagkalito sa mukha niya. "Hindi ko siya kilala. I don't think we've even crossed paths at all, now that I think about it. But I do know that she's a Power Caster, just like Jethro."

Ang tinutukoy niya ay ang Fire Power Caster mula sa Treharne clan na paminsan-minsan ay tinutulungan sila sa pakikipaglaban nila sa mga Agorion na nagtatangkang manghimasok at manggulo sa Human Realm. Ganoon din sa mga Draohins na kalaban naman ng mga Power Casters na paminsan-minsan ay nakikipagsanib-puwersa sa mga Agorion para gumawa ng gulo.

"Are there any specific details about that person?"

"And you said 'she'. Babae ang nakita mo?"

Tumango si Francis bago bumuntong-hininga. "Iyon nga ang ikinagulat ko, eh. This girl was bleeding too much on her stomach. She was holding a longbow and... her body was leaning against a large tree trunk. And there was even a sword stabbed on her left leg."

"Woah! Ang brutal naman n'on," hindi na napigilang komento ni Stephen. Si Alexander naman ay napangiwi na lang habang nakikinig sa ikinukuwento niya.

"What else did you see about this girl in your vision?"

Doon na siya napaisip pa nang husto. He needed to recall as many distinct details about the vision as he could. Ilang sandali rin ang lumipas bago niya nasagot ang tanong na iyon ng kanyang kaibigan.

"Wind... Something tells me that this girl is a wind arts practitioner. And if I were to base it on the longbow that she was gripping tight in that vision, I can only assume na isa rin siyang proficient archer."

"Ang dami namang ganoon kahit dito sa Human Realm. And it's not just the Power Casters. Pero nabanggit mo na kanina na isa siyang Power Caster, 'di ba?"

Once again, Francis nodded. "And I can at least discern that she's a skilled one, too."

"A skilled Wind Power Caster proficient in archery... at babae siya..." usal ni Stephen na para bang nag-iisip. Ilang sandali pa ay napatingin ito sa kanya. "Out of all the current generation of Wind Power Casters, iisa lang sa kanila ang aakma sa description na sinasabi mo."

"So that girl actually exists?" hindi makapaniwalang tanong niya. Sino ang mag-aakala na narito sa Human Realm ang nakita niya sa pangitaing iyon?

"Pero bakit siya? Parang ang labo naman yata na mangyari iyon sa kanya."

"Hindi iyon malabo kung ikokonsidera natin ang klase ng daang tinahak niya. Even her brother was aware of that kind of danger possibly happening not just to her, but to the rest of the active Power Casters, as well," tugon ni Stephen at saks ito huminga ng malalim. Bakas din sa mukha nito ang hindi pagkapaniwala.

Muling napakunot ng noo si Francis sa napansing pag-aalala sa tinig ni Alexander. "Ano'ng ibig n'yong sabihin?"

"Kilala namin ang sinasabi mo, Francis. Dahil sa limang magagaling na Wind Power Casters ng henerasyon na 'to, iisa lang sa kanila ang babae. And it also happens that she's a proficient archer, gaya ng sa pangitain mo," paliwanag ni Stephen.

"Sigurado ka, Stephen?"

"Hindi kami puwedeng magkamali. Siya lang ang umakma sa pangitain mo. And that girl... happens to be Jethro's younger sister."

Nanlaki ang mga mata niya sa narinig. Paano nangyari iyon? Pero... iyon nga ba ang gustong ipahiwatig ng pangitain niya? "Are you serious?"

"Hindi ko maigagarantiya na siya nga ang nasa pangitain mo dahil ikaw lang naman ang nakakita n'on, eh. Pero... kung ganoon nga ang gustong ipahiwatig ng tubig sa 'yo..." Napailing na lang si Alexander bago mapasuklay ng buhok nito. "No... there has to be something else there..."

"May puwede pang magbago. Iyon na lang ang isipin natin. Karamihan naman sa mga nakikita ni Francis sa mga pangitain niya, mga warning sa atin," ani Stephen at saka tinapik ang balikat ni Alexander.

May puwede pa nga bang mabago sa mga nakita ni Francis? Could he still do something to prevent that possible tragedy from happening to that young woman?

xxxxxx

Wala ngang training ng araw na iyon si Ilsie, pero hindi pa rin siya pinatahimik ng mga 'di maipaliwanag na mga panaginip. Ang resulta, hindi na naman siya nakatulog ng maayos. Kaya hindi na nakapagtataka kung hindi na naman maganda ang mood niya dahil doon.

Then again, it wasn't like she could actually put a stop to it, considering that she'd been dealing with that for 15 years now. Ang tanging magagawa na lang niya para matakasan iyon ay ang hanapin ang sagot kung bakit hanggang sa mga sandaling iyon ay patuloy pa rin siyang pinagpapakitaan ni Elysriel sa mga panaginip.

Nakikita niya ito roon, pati na rin ang Guardian na sa pagkakaalala niya ay Francis ang pangalan. Though she was aware na may Osmerth Guardian sa Human Realm na ganoon ang pangalan ayon kay Stephen, hindi siya sigurado kung ang Francis na nasa panaginip niya at ang kaibigan ni Stephen ay iisa.

At this point, she had no way of knowing.

"Wait a minute... How did I get here?" Iyon na lang ang naibulong ni Ilsie nang sa wakas ay napansin na niya kung nasaan siya ng mga sandaling iyon.

Why in the world did her feet lead her to the park's fountain area? Sa pagkakatanda niya, hindi iyon ang nais niyang puntahan nang magdesisyon siyang lumabas ng bahay para mag-isip. Pero mahalaga pa ba iyon? Kailangan niyang klaruhin ang takbo ng isipan niya ng mga sandaling iyon. Kaya hindi na siguro niya pagtuunan ng pansin kung hindi man ang fountain area ang unang nasa isip niya na puntahan.

"Ano ba 'tong ginagawa ko ngayon?" tanging naitanong ni Ilsie habang inililibot ang tingin sa paligid.

There wasn't anything strange around her, at least she could tell that much. Pero ilang sandali pa ang lumipas bago kumunot ang noo niya. Kung wala siyang makitang kakaiba sa paligid niya, ano itong nararamdaman niya? Her heart wouldn't stop beating so fast - both from sensing something strange and then there was a sense of danger.

Oo, dalawang bagay ang nararamdaman niya. At sa totoo lang, hindi niya alam kung para saan iyon.

Muli siyang napatingin sa paligid habang pilit na pinapakalma ang mabilis na pagtibok ng kanyang puso. Pero sa ginawa niyang iyon, hindi niya maintindihan kung bakit bigla siyang nakaramdam ng pagkahilo. And it also appeared that she wanted to throw up, as well.

"Damn it! Bakit naman ganito ang nararamdaman ko ngayon?" Sa totoo lang, hindi siya sakiting tao. So this was a rare case for her.

Kaya naman bago pa siya tuluyang mahilo, nagawa na niyang makaupo sa isa sa mga bakanteng benches na nakapaligid sa fountain.

'This is not good...' Tanging naisip na lang ni Ilsie habang patuloy pa ring pinakakalma ang sarili, lalo na ang mabilis pa ring pagtibok ng puso niya.

Ilang sandali rin siyang nakaupo lang doon at nakayuko ang ulo habang nakapikit. Bagaman unti-unti nang nawawala ang nararamdamang pagkahilo, hindi pa rin maganda ang pakiramdam niya. And this time, she could determine the reason why.

There was something evil lurking around. Hindi man malapit sa kanya, pero alam niyang nasa paligid lang at may minamanmanan.

'Is it Agorion? Or Draohin? Then again, halos pareho lang naman ang dark energy na nagsisilbing power source ng dalawang lahing iyon.'

Hindi man siya madalas isinasalang sa mga active combat missions tulad ng Kuya Jethro niya, hindi naman nangangahulugan na hindi siya pamilyar sa mga kinakalaban nila. At maging sa mga nagtatangkang lumaban sa kanila.

Ang nakakapagtaka lang, bakit masyado naman yata siyang naaapektuhan ng dark energy na nararamdaman niya ng mga sandaling iyon? Hindi naman niya masasabing dahil iyon sa hangin na tumutulong sa kanya para maramdaman ang nakaambang panganib na iyon.

"Are you okay, miss? Kailangan mo ba ng tulong?"

Bagaman hindi inaasahan ni Ilsie iyon, pinilit niyang umakto ng normal. Lalo na nang marinig ang tila pamilyar na pag-aalala sa tinig ng lalaking ng mga sandaling iyon ay ilang hakbang lang ang layo sa kanya.

"Uh... Yeah, I'm okay. Nakaramdam lang ako ng pagkahilo," aniya bilang tugon bago tuluyang nag-angat ng tingin para harapin ang lalaking iyon na lumapit sa kanya.

Pero ganoon na lang ang paglaki ng kanyang mga mata nang tuluyang tumambad sa kanya ang guwapong itsura ng lalaki. But it wasn't just because of his surreal features that shocked her at the moment.

Iyon ay dahil pamilyar sa kanya ang guwapong mukhang iyon.

'Wait... Could this be him? The Guardian Francis na laging ipinapakita sa akin ni Elysriel?'

Teka lang! Totoo ba ito? How did this happen?

"Are you sure you're okay?" muling tanong ng lalaki sa kanya.

Pero wala nang anumang sagot ang lumabas sa bibig niya. Madali lang naman kung tutuusin ang sagot sa tanong nitong iyon. Kaya lang, para siyang naengkanto dahil lang sa tumambad sa kanya ng mga sandaling iyon.

Sino ang mag-aakala na magtatagpo sila ng lalaking tanging pangalan at itsura lang ang alam niya pero tila kilala na ng kanyang isip at puso?