A episode ที่ 6 พี่จูบได้ไหม?

1719 Words

หลงที่ ที่แปลว่า ไม่ลืม6?? Lost but not forgotten Episode ที่ 6 พี่จูบได้ไหม นามปากกา GINOICHI เหงื่อเม็ดหนาผุดเต็มกรอบหนา กายกำยำสั่นเกร็ง เพียงชั่วครู่ ก่อนจะสะดุ้งตื่น ครั้งนี้ ความฝัน ถูกดำเนินในฉากถัดมา ถ้าเขาไม่ได้คิดไปเอง ความฝันจะเปลี่ยนไปทุกครั้ง ที่เขาเข้าไกล้เธอ สรุจครุ่นคิด หาคำตอบ ให้กับคำถามในใจ อยู่นานหลายนาที ก่อนจะได้ยินเสียงหวานนุ่มดังแว่วมา "ถ้ามอมคราวนี้ แม่ไม่พามาลงน้ำแล้วนะ" เสียงหัวเราะ ร่า พร้อมกับคำสั่งสอนที่เจ้าตัวคิดว่าดุที่สุด ดังมาเป็นระยะ ๆ สรุจ เหลือบตามอง ยิ้มมุมปาก หากแต่เมื่อเห็นการแต่งกายของเธอ ใบหน้าที่เคยระบายยิ้ม กลับบูดบึ้งขึ้นทันตา 'ใครมันสั่ง มันสอน ให้ใส่เสื้อยืดสีขาวมาลงเล่นน้ำวะ!' เขาสบทด่าในใจ ขนาดเขาที่คิดดีกับเธอ(มั้ง) ยังต้องแอบกลืนน้ำลาย ถ้าเป็นคนงานคนอื่นนอกจากเขามาเจอ ไม่อยากจะคิด จันทร์ชมพูคงได้กลายเป็นคนอายุน้อยร้อยผัว แค่คิด กล้ามเนื้อน่องลามลงไปยันฝ่าเท้าก็ตึง ตึงยิ่งกว่าหน้ากูตอนนี้อีก ใหญ่ไม่ชอบ ใหญ่ไม่ปลื้ม และใหญ่จะไม่ทน แม่สาวเอวบาง ต้องโดนอบรมหนักๆ ตามสไตล์พี่คนนี้ดูสักที คิดได้ดังนั้น จึงหลุบสายตาก้มลงสำรวจตัวเอง เสื้อเชิ้ต กางเกงแสล็ค มองดูด้วยตาปล่าว ไม่เหมาะ กับการเปียก ถามว่าสนไหม ก็ไม่ ถ้าคิดว่ากูไม่ลง มึงคิดผิด ลงครับ พูดแล้วก็ลงเลย มือหนาปลดกระดุมเสื้อทุกเม็ด จนหมด เขาถอดเอาเสื้อเชิ้ตราคาแพงพร้อมกับทรัพย์สินที่ติดตัวมาใว้โคนต้นไม้ที่หลับนอนเมื่อครู่ เมื่อตรวจดูจนเรียบร้อยจึงค่อยๆ ย่องลงผืนน้ำ ไปรวบกอด คนที่ยืนหันหลัง หมับ! "ว้าย!" จันทร์ชมพู สะดุ้งเฮือก ออกแรงสะบัด พร้อมกับหมุนกายกลับมาดูคนอุกอาจ คำด่าทั้งหลายถูกกลืนเข้าลำคอ เมื่อหันมาเจอเป็นหน้าเขา ผู้ชายคนนั้น คนที่เป็นของอาพลอย "คุณอา ปล่อยกล้วยก่อน" "ใครมาเห็น จะดูไม่ดี" เธอหลุบตาลง เอ่ยเสียงสั่น ริมฝีปากจิ้มลิ้ม สีแดงสดเผยอขึ้นลง รับกับจังหว่ะหายใจ ยิ่งกระตุ้น ความอยากในตัวเขาให้ลุกโชน เขาไม่เคยมีเซ็กส์กับเด็ก และยิ่งไม่เคยคิดจะมี แต่กลับคนตรงหน้า เขากลับ อยากรู้ อยากลอง ราวกับเขาตอนวัยรุ่น เห็นเธอแล้ว มันของขึ้นแปลกๆ "เคยจูบไหม" เขาถามเสียงพร่า พรางใช้มือหนา ช้อนเอาดวงหน้าหวานขึ้นมามอง "..." ไร้ซึ่งคำตอบ เธอทำเพียงหลุบตาลงต่ำ "งั้นผมถามใหม่" "ผมจูบ... กล้วยได้ไหม" ร่างเล็กสะท้านมากกว่าเดิม ผิวที่ใส เนียนนวลขึ้นสีชมพูจางๆ จนคนที่มองอยู่ย่ามใจ ใบหน้าหล่อ เอียงคอปรับองศา ให้พอดีกับคนตรงหน้า เพียงชั่วครู่เขาบดจูบลงมาจนเธอสะท้าน ริมฝีปากอุ่นร้อน แนบชิด ดูดเร็มที่กลีบปากนุ่มเบาๆ เขาขบเล่น ในเชิงหยอกเย้า หลอกเด็ก (ที่ไม่น้อย )ให้เพลิดเพลิน เมื่อเธอเผลอไผลเผยอปากรับ ลิ้นร้อนจึงค่อยสอดเข้าไป เกี่ยวกระหวัดหลอมรวม กับเธอจนแนบแน่น จากรสจูบที่หวานล้ำ ไตร่ระดับขึ้นเป็นเร่าร้อน เมื่อคนโตกว่า เริ่มสอดมือเข้าไปในเสื้อตัวเล็ก ความช่ำชองบวกความชำนาญไม่ยากนัก ที่เพียงชั่วครู่ ร่างเล็กจะเหลือเพียงตัวปล่าว "อ้ะ....อื้อ" จันทร์ชมพูตัวสั่นงันงก เมื่อถูกผ่ามือใหญ่ลูบคลำวนอยู่แถวช่วงกลางอก สองเต้าอวบที่ตึงคัดถูกใจคนพี่ไม่น้อย ตาคมหลุบลงมอง ด้วยใจเต้นรัว กับสำผัสที่แปลกใหม่ 'ยอมรับว่าถูกใจ' 'ไม่สิ โคตรถูกใจเลยดีกว่า' เขาถอนจูบออกอ้อยอิ่ง เพียงไม่ช้า ใบหน้าหล่อซุกลงมาอีกครั้ง ตรงซอกคอขาว สำผัสแรกที่ซุกซบ เขารู้ได้ทันที ว่าทำไมกุหลาบบ้านเขา มันไม่หอมเท่าบ้านเธอ จริงๆแล้ว กลิ่นหอมที่เขาชอบ มันมาจากคน คนที่เป็นเจ้าของโดมกุหลาบ ปลายลิ้นร้อน ลากเลียสลับกับขบเม้มเบาๆ จนผิวที่ขาวนุ่มราวก้อนเต้าหู้ ขึ้นสีแดงช้ำหลายแห่ง เขาไม่ชอบทำรอย แต่กับเธอ ไม่มีตรงไหน ที่เขาอยากเว้นว่างใว้ เพียงแค่ได้ลิ้มลอง พลังในตัวที่หลับไหล ก็ถูกไฟแห่งความปรารถนาโลมเล้าให้ตื่น เขาอยากประกาศอานาเขต ว่าเธอเป็นของเขา ของเขาคนเดียว ปากอุ่นร้อนครอบดูด ปลายยอดอกเข้าไปเต็มอุ้งปาก เนื้อนุ่มนิ่ม เต่งตึง ทำเขาเผลอขบกัดลงไปหลายครั้ง หากเพียงคนน้อง ส่งเสียงครางหวานหู คนพี่จึงได้ลดจังหวะลง มือหนาลูบไล้ ลงมาจนถึงกลางกายสาว ก้านนิ้วเรียว กดตรึงวนเวียนอยู่ตรงนั้นยำ้ๆ จนเจ้าของร่างผวาเฮือก สติกระเจิงจนเกินจะกู่กลับ เมื่อเห็นว่าคนน้องพร้อมพลัก ซิบกางเกงเเสล็คหนาจึงถูกรูดออก เผยให้เห็น แกนกายใหญ่ยักษ์ ที่เจ้าของร่าง กดข่มมันเอาใว้ 'ไม่อยากให้เด็กมันเห็น ว่าเขาเอง ก็อยากขนาดนั้น' 'เดี๋ยวเด็กมันรู้ ว่าอยากได้มันจน ใข่สั่น' ด้วยสรีระที่ต่างกันมากโข ทำเอาสรุจประหม่า จากการคาดคะเนด้วยตาปล่าว กว่าเธอจะกลืนเขาไปจนหมด ตรงนั้น คงเจ็บไม่น้อย เสียงขรึมจึงเอ่ยถาม "เคย..ทำไหม" จันทร์ชมพู ชะงัก หลุบตาลง "หนู..กล้วยไม่เคย" คำว่าหนูที่หลุดออกมาจากปากเธอ ทำใจเขาพองโตจนคับออก ตอนนี้แทบแยกไม่ออก ระหว่างหัวบนกับหัวล่าง อันไหน มันพองกว่า อีกใจหนึ่ง ก็อยากเผด็จศึกเด็กมันให้จบ ขณะที่อีกใจหนึ่ง ก็อยากเป็นคนดี แบบที่ชีวิตนี้ไม่เคยเป็น "เอางี้ไหม...อมให้ผมที" "วันนี้....ทำแค่นี้พอ" อยากจะกัดลิ้นตาย กับประโยคที่หลุดออกมาจากปาก แต่เมื่อเห็นดวงตากลมที่มองกลับมาแบบชื่นชม คนหน้านิ่งก็ใจเหลว พอลองเป็นคนดีกับเขา มันไม่แย่เลย อย่าคิดว่าไอ้ใหญ่จะดีกลับใคร ถ้าไม่ใช่กับคนตรงหน้า ร่างสูงขยับกายขึ้นมานั่งริมโขดหิน โชว์ดุ้นเอ็นหรา รอเด็กน้อย ตามมาครอบครอง ขณะที่เด็กน้อย ใบหน้าดูเอียงอาย ปะปนไปด้วยความอยากรู้อยากเห็น "เลียเหมือนไอติม หนูเลีย แล้วดูดเบาๆ" "อื้อ" เธอขานรับแบบเเข็งขัน จนใบหน้าหล่อต้องเบนหนีไปทางอื่น เสียงครางเล็กๆ ที่หลุดมาจากปากจิ้มลิ้มนั่น ทำเขาบ้าได้จริงๆ ยอมรับเลย ว่าเขินเด็ก เขินแบบเขินชิบหาย! จันทร์ชมพู มองจ้อง ดุ้นขนาดเขื่องตรงหน้าด้วยแววตาเป็นประกาย เธอไม่ได้ใส ถึงขนาดที่ว่า ไม่รู้ว่าต้องทำแบบไหน หนังผู้ใหญ่ก็เคยดูผ่านตามาบ้าง แค่ไม่คิด ว่าวันนึง ต้องมาปฏิบัติตามก็เท่านั้น เรียวริ้นเล็ก ตวัดเลีย หัวหยักที่บานเยิ้มเบาๆ กลิ่นกายบุรุษเพศเข้มข้น โชยประทะจมูก ซ้ำยังคละคลุ้งอยู่ในอุ้งปาก ปลุกอารมณ์ในกายเธอได้เป็นอย่างดี เธอตวัดเลีย ก่อนจะป้อนมันเข้าปากจนสุดลำ ทำเอาคนถูกกลืนกินสั่นสะท้าน สรุจช้อนตามอง ใบหน้าหล่อบิดเบ้ คำรามเสียงต่ำในรำคอ 'เด็ก มันเก่ง จนหน้ากลัว' "เร็วอีก...เด็กดี พี่จะแย่แล้ว" เขาสั่งเสียงพร่า พร้อมกับเอวหนา ที่เริ่มโยก ครอนเข้าปากเธอ ในจังหวะเนิบนาบสลับรัวเร็ว ใบหน้าหล่อที่แดงเถือกของเขา ยามนี้ ชั่งหน้ามอง จนเธอไม่อยากจะละสายตา สะโพกสอบบดเข้าออกในอุ้งปากนุ่มรัวเร็ว ความใหญ่โต ทำเอามุมปากเธอปลิแตก กลิ่นคาวเลือดประทะกลิ่นคาวรักครุ้งในปาก ร่างเล็กหัวสั่นครอน ในขณะที่ร่างหนากล้ามเนื้อทุกส่วนสั่นเกร็งจนก้อนหน้าท้องขึ้นเป็นลอน เขาคำรามต่ำลากยาวในลำคอ พร้อมกับที่เธอสำผัสได้ถึงความคับแน่น และการฉีดอัดในริมฝีปาก เขาเสร็จ เสร็จสมในปากเธอ ทันที ที่ดุ้นใหญ่ยักษ์ถูกชักออก น้ำสีขาวขุ่นไหลยืดลงมาเป็นทาง สรุจมองนิ่งก่อนจะกดร่างเล็กให้นอนราบลง "หนู...มันกลืนได้...กลืนลงไป....เร็ว" "กลืนของพี่...ลงไป" ถ้อยคำบอกเล่า ที่ฟังเหมือนบังคับอยู่ในที ดวงตาคมกล้า มองจ้อง ยามเธอกลืนลงไปจนหมด ไม่เพียง เท่านั้น ก้านนิ้วยาว ยังป้ายเอาส่วนที่เลอะดวงหน้า มาสอดเขาปากเธออีก จันทร์ชมพู ดูดปลายนิ้วใหญ่เบาๆ พรางช้อนตามองคนพี่ 'ให้ตายเธอ แค่เด็กมันอมนิ้ว กูแม่งก็แข็ง' เขากัดฟันกรอด ข่มอารมณ์ เอาใว้ให้ลึกสุด ยังไม่ถึงเวลา ที่จะปลดปล่อย ในแบบนั้น เขาเอง ก็อยากลองอดทน สองหนุ่มสาวแต่งตัวเงียบๆ หลังพายุอารมณ์ผ่านไป มีแต่ความเอียงอายเข้ามาแทนที่ จันทร์ชมพู ผละจะถอยหนี แต่กลับถูกคนพี่คว้าเข้ามากอดอีกรอบ เขากดเธอนั่ง พรางทิ้งตัวนอนลงบนตักนุ่ม ใบหน้าที่หล่อ แบบฉบับลูกรักพระเจ้าหลับตานิ่ง เอ่ยพึมพำ "อย่ายอม ให้คนอื่น ทำแบบนี้...นอกจากพี่" "พี่เป็นคนหวงของ" เขาเอ่ยเบาๆ แต่กลับดังก้องในใจเธอ มือคู่น้อยเลื่อนมาแตะลงตรงตำแหน่งหัวใจเบาๆ มีแค่เขา...ที่ทำเธอใจเต้นแรง แต่เขาคนเดียว.... ลมหายใจที่สม่ำเสมอ บ่งบอกว่าคนที่นอนหนุนกายเธอหลับสนิท ใบหน้าที่นิ่งขรึม ขนาดยามเขาหลับหัวคิ้วยังไม่คลาย อยากรู้จริงๆ ว่าอะไรหนอ รบกวนจิตใจเขาได้ขนาดนี้ เธอเอง ก็อยาก ให้เป็นเธอ บ้างเหมือนกัน คนที่เขา คิดถึงตลอด ทั้งยามนอน ยามตื่น

Free reading for new users

Scan code to download app

App Store Google Play

Facebookexpand_more