ฉันไม่ได้รักเธอ not!!

บริษัท xxx ใหม่กำลังสอนงาน ให้ เด็กฝึกคนใหม่อย่างตั้งใจ เข้ามาทำงานครั้งแรกก็ได้ เป็นถึงเลขาท่านประธานเลยทีเดียว ถึงเขาจะไม่พอใจ แต่ก็เป็น ประสงค์ของคุณแม่เขา เด็กใหม่ คนสวย คนนี้ ดีกรี จบนอกนะจ้าาา ด้วยความที่เธอ เรียนบริหาร มาตั้งแต่ที่ต่างประเทศ จบมา คุณแม่ของแวน ก็ขอยืมตัว นายมาทำงาน เป็นเลขาให้ แวนสักพัก เพราะทางครอบครัวมีประสงค์ที่จะ ให้นาย กับ แวน แต่งงานกัน เลยให้เธอมาเป็นเลขาของเขา แต่ทว่า เขากับรักแฝดน้องซะนี้ "เออ พี่ใหม่คะ ตรงนี้นาย ไม่เข้าใจเลยค่ะ นาย ว่านายอ่านย้ำๆ ตรงนี้หลายรอบแล้วนะคะ" หญิงสาวถาม พี่ที่ฝึกงานให้เธอ ถ้าถามว่าเธอเป็นคนที่จริงจังกับงานไหม บอกเลยเธอจริงจังมาก เวลาไหนงานก็คืองาน เวลาไหนเล่นก็คือเล่น " เห้อ สงสัยน้องนายจะไม่เข้าใจจริงๆ พี่ว่าลองไปถามคุณแวนไหมคะ เผื่อคุณแวนจะช่วยได้" เห้อจริงด้วย เราจะได้หาโอกาสใกล้ชิดพี่แวนไปด้วย ดีไปเลย "โอเคค่ะ พี่ใหม่ ขอบคุณนะคะ" ฉันวิ่งไปเคาะประตูห้องพี่แวน สักสองที "เข้ามา" เสียงพี่แวนตอบกลับ "เออ พี่แวนคะ น้องนายมีเรื่องจะถามนิดหน่อยน่ะค่ะ"ฉันถามออกไป พี่แวนมองฉันนิ่ง น่ากลัวจัง หึ แล้วคิดว่าฉันกลัวไหม บอกเลยว่าไม่ ด้านได้อายอด "คือหัวข้อตรงนี้ น้องนายไม่เข้าใจอะค่ะ อ่านเท่าไรก็ไม่เข้าใจ" ฉันพูดเสียงอ่อน ให้พี่แวนสงสาร แต่เปล่าเลยเขามองฉันนิ่ง เย็นชาชมัด ทียัยไนท์นะ ยิ้มปากจะฉีกถึงรูหูแล้ว "ทำไมไม่ให้ ใหม่สอน ฉันให้เขาสอนงานเธอ แล้วนะ"พี่แวนพูดดุๆ ฉัน ใครสน "ก็น้องนาย ไม่เข้าใจนิคะ ก็เลยต้องมาถามพี่แวน"ฉันเถียงกลับ "เธอโง่เองรึเปล่า ฉันว่าไม่ว่าใครสอน เธอคงไม่เข้าใจหรอ" เขาว่าฉันอีกแล้ว ผู้ชายอะไรปากจัดจัง "พี่แวน ว่าน้องนายทำไม คะ" ฉันถามเขา "ออกไป ฉันจะทำงาน ฉันรู้สึกว่าเธอไม่ได้เป็นเลขาฉันหรอก เธอเหมือนตัวถ่วงมากกว่า " ผมว่าเธอออกไป ตอนนี้พบไม่อยากเห็นหน้าเธอ เห็นแล้วหงุดหงิด "พี่แวนคะ มันแรงไปไหมคะ" ฉันถามเสียงดัง "นาย ฉันบอกให้เธอออกไป ถ้าฉันทนเธอ ไม่ไหว ฉันจะบอกคุณแม่ให้ไล่เธอออก" เขาตะคอกใส่ฉัน เห้อฉันทำอะไรไม่เคยถูกใจ เขาซะอย่าง "คุณน้าไม่ทำอย่างนั้นหรอก " ฉันเถียงพี่แวน "ออกไป แล้วอ่านให้เข้าใจซะ ถ้าถึงเวลาเลิกงานแล้วก็ออกไปเลย"เห้อไล่กันชัดๆ "หึ้ย ไปก็ได้คะ"พี่แวนนะพี่แวน ทำไม ร้ายกับน้องนายอย่างงี้ ฉันเดินกลับมาที่โต๊ะพร้อมงานที่ไปถามข้อมูล ที่กลับมาด้วยความว่างเปล่า เห้อ คนที่จะได้รอยยิ้มนั้น คงเป็นเธอคนเดียวสินะ ไนท์ฉันอิจฉาเธอจัง ฉัน คงไม่ได้เห็นรอยยิ้มนั้นอีกแล้ว แต่ไม่ว่ายังไง ฉันก็รักพี่แวน เขาต้องเป็นของฉันคนเดียว หึๆ ฉันเริ่มทำความเข้าใจด้วย ตนเองกับหัวข้อที่ฉันไม่เข้าใจ ทำไปเรื่อยๆ รอเวลาเลิกงาน เพื่อที่จะกลับบ้านพร้อมพี่แวน