Chapter Seven
ZOREN
NANG TUMAYO ako sa likuran ni Chloe saka ko hinawakan ang kanyang mga kamay at bigla akong nakaramdam ng init sa aking katawan.
Naramdaman ko rin ang pagtigas ng aking sandata na kanina lamang ay mahimbing na natutulog.
Hindi ko pa naman nahahasa iyon.
Tsk!
Nakadagdag pa sa aking nararamdaman ang mabangong amoy ni Chloe na tila ba nang-aakit.
Para akong nakukuryente sa taglay niyang ganda.
Dahil sa ginawa kong iyon ay hindi siya nakaimik. Hindi niya rin namalayan na ako na ang naghugas sa hawak niyang baso.
"Good night," bulong ko sa kanya saka ako lumabas ng kusina.
Nagmadali akong nagtungo sa aking silid dahil hindi ko mapigilan ang init na aking nararamdaman. Para bang gusto nang lumusob ng aking dragon.
Pagkapasok ko ng kwarto ay kaagad akong nagtungo sa banyo para maligo.
Tinaggal ko na lahat ng aking saplot dahil sumisikip na ang suot kong underwear kaya binuksan ko kaagad ang shower.
T*ng- ina! Bakit ba bigla-bigla akong nakakaramdam nito?
Kagaya nga ng sabi ko kanina, tayung-tayo nga ang aking dragon at gusto nang magbuga ng apoy.
Ang tanging naiisip ko sa mga oras na ito ay si Chloe.
Simple lang ang kanyang ganda ngunit may kakaiba siyang dating.
Poteks! Pinagnanasaan ko na ba siya?
"Ahhhh! f**k," sambit ko nang haplusin ko ang nag-iinit kong alaga.
Hinaplos-haplos ko lamang iyon habang pumapatak ang tubig sa aking ulo pababa sa aking katawan.
"Ugh! s**t!"
Pinagpatuloy ko lamang ang paghaplos dito hanggang sa maramdaman ko ngang malapit na nga itong magbuga ng nagliliyab na apoy.
Three more touch and . . . . .
"Ahhhhhhhh!"
Napasandal ako sa pader dahil sa panghihina nang maramdaman kong nailabas ko na ang likidong kanina pa nananatili sa aking puson.
Putcha kasi, ilang buwan na rin akong walang nakakasiping kaya napuno na ang salop.
Pagkatapos kong magrelease ng init ay naligo na ako.
Nagcheck na rin ako ng emails and messages ko nang makapagbihis ako.
Nagsuot lamang ako ng boxer shorts para komportable akong matulog.
Alas dose pasado na nang magpasya akong matulog. Tiyak na masarap ang tulog ko dahil sa alak na nananalaytay ngayon sa aking mga ugat.
Bahala na kung paano ko haharapin si Chloe bukas. Hihingi na lamang siguro ako ng tawad o baka gusto na lang niyang tumuwad. Pwede naman iyon, hindi ba?
HAHAHAHA
Put*ng- ina. Puro na ako kamanyakan. Kung anu-ano na ang naiisip ko.
KINAUMAGAHAN ay nagising ako ng 6:56 dahil naiihi ako. Kaya naman kaagad na akong bumangon at nagtungo sa banyo.
Habang umiihi ako ay naalala ko na naman ang nangyari sa akin kagabi.
Wala naman akong ibang intensiyon. Gusto ko lamang siyang asarin pero yung dragon ko ang nainis kaya namn biglang nanigas.
Tiyak na mahihiya na rin si Chloe dahil sa ginawa kong iyon.
Bahala na.
Pagkatapos kong umihi ay naghugas muna ako ng kamay saka ako naghilamos at nagtooth brush.
Hindi na muna ako maliligo dahil wala naman akong pupuntahan ngayong araw na 'to.
Pagkalabas ko ng banyo ay narinig ko ang pagsara ng pinto.
"Señorito, ito na po yung ka . . ."
CHLOE
SINO BA naman ang hindi matitigil sa pagsasalita kung makakita ka ng lalaking nakasuot lamang ng boxer shorts na kulay puti tapos halata pa ang bukol sa parteng iyon.
Mukhang kagagaling niya lang ng banyo dahil nakalagay sa kanyang balikat ang puting tuwalya at ang ilang hibla ng kanyang buhok sa kanyang noo ay basa.
Napako naman ng ilang segundo ang mga mata ko sa ibabang parte ng kanyang katawan.
Juice colored! Iyon ang tumutusok sa likuran ko kagabi. Sigurado ako. Iyon din ang dahilan kung bakit hindi ako nakatulog ng maayos.
Bakit naman kasi hindi siya nagdadamit?
"Anong ginagawa mo rito?" Tanong niya kaya naman bumalik ako sa wisyo ko.
Mabuti na lamang at hindi ko natapon itong dala-dala kong kape.
"A-ah ito pong kape niyo," nauutal na sagot ko sabay patong ng platito at baso sa mesang nasa harap ng sofa.
Nararamdaman ko na naman ang init sa aking mukha.
May kalakihan din kasi itong kanyang kwarto kaya naman dito ko na lamang inilapag.
Nang mailagay ko sa mesa ang kanyang kape ay nagpaalam na ako.
Nakita ko naman siyang nakatapis na ng puting tuwalya na kanina lamang ay nasa kanyang balikat.
Lalabas na sana ako nang bigla niya kong tawagin kaya naman natigil ako sa paglalakad ko patungo sa pinto.
"B-bakit po Señorito?" Tanong ko saka ako lumingon sa gawi niya.
Siya naman ay inabot na ang tasang ipinatong ko kanina sa mesa.
Humigop muna siya roon bago magsalita.
Mapula ang kanyang mga labi na animoy kakulay ng mansanas. Napakakisig ng kanyang katawan at masasabi kong perfect talaga siya.
"I'm sorry about last night. Hindi ko sinasadya iyon. Medyo naparami kasi ang inom ko," aniya.
Seryoso ba siya sa paghingi niya ng tawad?
"I sincerely apologize for what happened," pag-uulit niya.
Teka nga. Nababasa ba niya yung iniisip ko?
Ngumiti lamang ako saka ako tumalikod nang magsalita siyang muli.
"Wala akong intensyon na bastusin ka. Gusto lang kitang asarin kagabi. I understand kung magagalit ka sa akin at aalis dito sa bahay, sasabihin ko na lang kay Papa," litanya niya kaya naman nilingon ko siya.
"H-huwag po Señorito. Kailangan ko po ang trabahong ito para sa pamilya ko. Kung anuman po yung nagawa niyo, pinatatawad ko na po kayo. Kalimutan na lang po natin," saad ko.
Ayokong umalis dahil kailangan ko pang mag-ipon.
Nagsorry naman na siya kaya okay na iyon.
"Are you sure? Hindi ka galit? Hindi ka aalis?" Sunud-sunod na tanong niya saka siya muling humigop sa kanyang kape.
"Natakot po, oo kasi hindi ko naman po alam yung mga pwede niyong gawin sa mga oras na iyon pero humingi naman na po kayo ng sorry kaya okay na po," nakangiting sagot ko saka naman siya ngumiti pabalik.
Mas lalo siyang pumogi nang siya ay ngumiti.
Hays! Chloe, erase!
"Okay. I promise na I won't bother you anymore para makapagtrabaho ka ng maayos and please, huwag mo na akong tawaging Señorito."
"H-hah? Eh ano pong itatawag ko sa inyo?"
"Babe na lang," sagot niya saka humagalpak ng tawa.
Ako naman ay biglang nahiya pagkarinig ko sa sinabi niyang iyon.
"Biro lang. Zoren na lang or Sir kung hindi ka comfortable na tawagin ako sa first name ko. Parang magkaedad lang naman tayo."
"S-sige po, Sir. Lalabas na po ako," paalam ko saka naman siya tumango.
Hindi ko alam kung ngingiti ba ako o sisimangot dahil sa biro niya. Nakakailang kasi bigla.
Basta gagawin ko na lamang ang aking trabaho. Kung ano ang iuutos niya ay susundin ko na lamang.
Fast forward . . . .
DALAWANG LINGGO na akong namamalagi sa mansion ng Villahermosa at masasabi kong napakabait ni Don Amorsolo.
Lagi niya kaming kinukumusta na kanyang mga kasambahay. Lagi niya rin kaming sinasabihan na kumain ng maayos dahil madami namang pagkain sa kusina.
Napag-alaman ko rin na isa pala siyang retired army kaya naman pala kahit may edad na siya ay malakas at masigla pa rin ang kanyang pangangatawan.
Si Sir Zoren naman ay maayos na rin na nakikipag-usap sa amin. Hindi na rin ako nakakaramdam ng takot kapag inuutusan niya ako.
Pakiramdam ko nga ay parang nagkakagusto na ako sa kanya dahil ang bait na niya sa akin.
Huy! Landi.
Minsan nga ay nakikipagkwentuhan na rin siya sa akin. Hindi na rin ako nahihiya sa kanya.
Ano pa nga bang magagawa ko eh kasambahay lang ako dito. Alam ko namang hindi niya ako magugustuhan kaya naman mas lalo ko na lang pinagbubutihin ang trabaho ko para magtagal pa ako rito.
Kailangan ko kasing makapag-ipon sa lalong madaling panahon para mabayaran na namin ang aming mga utang.
Kahit hindi na ako mahalin ni Sir Zoren. Charot!
"Aling Beth, nahugasan ko na po ng maigi itong mga manok," wika ko pagdating ni Aling Beth sa kusina.
Naghahanda kasi kami ng mga pagkain dahil may darating daw na bisita si Don Amorsolo.
"Mabuti. Ipaghiwa mo na rin ako ng bawang, sibuyas at luya, at isunod mo na rin mamaya yung patatas at carrots para sa chicken curry."
"Sige po," kaagad kong tugon saka ko naman ginawa ang kanyang utos.
"Ahh, Aling Beth, sino raw po yung bisita ni Don Amorsolo? Tanong ko habang naghihiwa ako ng sibuyas.
"Ah si Vice Mayor. Kasama niya yatang pupunta ang kanyang asawa at anak nito," ani Aling Beth habang hinahango ang chopsuey na kanyang niluto.
"Talaga? Iba talaga ang mayayaman no? Mga opisyal ang mga kaibigan," nakangiting sagot ko.
"Oo, ganun talaga kapag maimpuwensiya ang isang tao."
Nagpatuloy nga ang kwentuhan namin ni Aling Beth hanggang sa matapos kaming maghanda ng mga pagkain.
Alas sais na ng gabi nang maihanda namin lahat ng pagkaing pagsasalu-saluhan nila.
Ilang sandali pa ay dumating na rin ang mga bisita at bumaba na rin si Sir Zoren para salubungin sila.
Tulad nga ng sinabi ni Aling Beth, dumating ang Vice Mayor, ang kanyang asawa at ang anak nilang napakaganda.
Ang kinis ng kanyang mukha at mas lalong pumuti ito sa suot niyang pulang mini dress na sobrang fit sa sexy niyang katawan.
Napakaganda niya. Nakakainggit yung taglay niyang kagandahan.
Nang maiserve namin lahat sa dining area ang mga pagkain at inumin ay bumalik na ako sa kusina dahil maghuhugas pa ako.
Nandoon naman sina Aling Beth at iba pang mga kasambahay kung sakaling may kailangan ang mga bisita.
"Hoy Chloe, alam mo ba?" Chika naman ni Ate Marie nang makapasok siya sa kusina bitbit ang isang tray na pinaglagyan ng mga baso.
"Ano ate?" Tanong ko habang nagsasabon ng pinggan.
"Nakatakda na pala sa isa't- isa si Señorito Zoren at yung anak ni Vice Mayor," aniya kaya napatigil ako sa ginagawa ko.
"Kanino mo naman nalaman iyan?"
"Eh di kay Aling Beth. Matagal na raw palang pinag-uusapan ni Don Amorsolo at ni Vice Mayor Gregorio ang magiging kasal ng dalawa," dagdag niya.
"T-teka nga! Hindi ko kinakaya iyang mga sinasabi mo. Dahan-dahan naman ate."
"Oo nga. Iyon ay ayon sa kanilang tradisyon. At babalik na rin sa US si Señorito."
"A-ano?"
End of Chapter Seven