The Fascinated Bachelor

Chapter 22

Chapter 22

Nihan

"Good morning ma'am," masayang umaga na bati sa akin ng mga employee sa akin sa Jones company.

Nginitian ko rin sila at binati ko rin silang lahat. Makikita mo sa mga mata at kilos na masaya nila akong sinalubong. I know na hindi nila akong masyadong kilala dahil limang taon din ako hindi napadalaw dito sa kumpanya ng aking magulang.

Pinindot ko ang vip elevator pagbukas ay mabilis akong pumasok sa loob. Ilang sandali ay nagbukas ito ulit at lumabas ako. Sinalubong kaagad ako ng sekretarya ni Daddy. I smile at her, medyo nahihiya pa niya ingat ang kanyang mukha sa akin. But when smile at her nagkaroon siya ng lakas ng loob na tingnan ako.

Dahil sa malaki ang building ng kumpanya ay mahirap hanapin ang pakay kung walang ga-guide dito sa kumpanya na ito.

Hinatid ako ng babae sa maging opisina ko. Tinanong ko kung ano ang kanyang pangalan.

"Sonia po ma'am," pakilala niya sa akin.

"Pwede removes that opo. Hindi pa naman ako matanda, I felt something weird." I said.

She nodded. Malaking hakbang kung tinungo ang opisina ko. Nang madaanan ko ang isang pinto na may nakasulat na CEO ETHAN SANTOS ay napatigil ako sa paglalakad. Iba ang dating sa akin, mahina kung sinambit ang kanyang pangalan.

"Ma'am," tawag ni Sonia sa akin.

Nang nasa loob na ako ng aking opisina ay namangha ako sa loob nito. This is my first time na magkaroon ng sariling opisina. I think maraming bagay pa akong matutunan sa kumpanya na ito. Ang mga gamit ay halos lahat ay imported at mamahalin lahat.

Umupo ako sa aking swivel chair. Sinandal ko aking likod. In a while ay tinawagan ko si Mommy kung hindi ba nangungulit ang anak. Iyakin din kasi minsan ang anak ko. Parang gusto kung isama ko siya dito sa opisina. Pero hindi ko siya pwedeng baka hindi akao maka-focus sa pagtatrabaho. Ano ba ito, dahil already namimiss ko na siya. Hindi pa kasi ako sanay na mawalay sa anak ko.

After kung kausapin ang anak ko ay, I hang up the call. Isang message naman ang dumating galing kay Can. Gusto niya siya susundo sa akin after ng trabaho ko. Pero umayaw ako dahil hindi ko pa rin alam anong oras ang out ko dahil kailangan ko pang pag-aralan ang lahat. Hindi kasi basta-basta ang trabaho ko. Ako kasi ang pinili ni Dad na maging isang hotel manager ng sarili naming hotel. Magiliw kung tinanggap dahil magaling naman ako mag-entertain ng mga tao. Napailing ako.

"Come in," sabi ko labas ng pintuan na may kumatok.

"Ma'am pinapatawag po kayo ni Mr. President Jones sa conference room," sabi sa akin ni Sonia.

Tumayo ako at sumunod ako kay Sonia papuntang conference room. Habang naglalakad kami ay nilingon ko ang opisina ni Ethan. Hanggang ngayon ay hindi ko pa siyang kayang harapin. Natatakot at kinakabahan din ako, can you imagine limang taon hindi kami nag-usap mula ng iwan ko siya. Alam ko mahirap akong patawarin sa ginawa ko sa kan'ya. Kasalanan ko ang lahat hindi ko rin alam kung makakaya ko siyang harapin. Pero buo na ang desisyon ko na harapin ko siya dahil hindi lang naman ako ay may kasalanan siya rin sa akin.

Hindi ko namamalayan na biglang tumulo ang luha ko mula sa aking mga mata. Pinahid ko ito dahil nakakahiya na makita ako ng mga tao sa loob ng conference room.

One knock ang ginawa ni Sonia at dahan-dahan niyang binuksan ang doorknob ng pintuan. Pumasok ako sa loob ang mahabang mesa bawat upuan ay may nakaupo.

"Good morning everyone," magalang na bati ko sa kanila.

"Nihan, have a seat." sabi ni Daddy.

Hindi pa kami mag-uumpisa ng meeting dahil may isang tao pa silang hinihintay. Narinig kung bumukas ang pinto malayo pa lang ang taong pumapasok ay napapikit ako ng aking mata. Dahil ang amoy ng kanyang perfume ay kilalang-kilala ko ang nagmamay-ari.

Mas lalo akong kinabahan ng marinig ko ang kanyang boses. That baritone voice makes me feel shaking over and over my whole body. I took a deep breath at umupo ako ng maayos ang kamay ko ay nilagay ko sa ilalim ng mesa dahil pinapawisan na ang dalawang palad ko at nanginginig din. Para naman akong pasmado.

Humakbang siya mas lumakas ang kaba ko. Kung pwede lang ay nag-back out na ako sa meeting. Napamura ang isip ko ng huminto siya sa likod ko.

Ethan please humakbang ka na? Huwag mong patayin ang puso ko sa lakas ng kabog nito. Bumuntong hininga siya sa likod na hanggang ngayon ay hindi pa niya akong nakikita.

"Thank God, finally ay umalis din siya sa likod ko." Sabi ng diwa ko.

Umupo siya harapan ng kinauupuan ko, magkatabi sila ni Daddy. Para akong binagsakan ng langit ng magsalubong ang mata naming dalawa. Hindi ko maigalaw ang katawan ko sa limang taon na iniwan ko siya. Pakiramdam ko ay naninikip ang dibdib ko sa mata niyang nakapako sa akin.

Ibang-iba na siya dati na Ethan na nakilala ko. Nawala na sa mukha niya ang laging nakangiti tingnan kahit hindi siya ngumitingi. Ang madilim niyang mata ay tila lalamunin ka ng kanyang titig na mapang-apoy niyang mga mata pakiramdam ko ay unti-unti akong natutunaw na hindi ko maintindihan. He getting more matured now, mas lumapad ang pangangatawan. Siguradong alagang gym pa rin ito kahit busy sa trabaho ang mga matipuno niyang braso ng igalaw niya ito ay sunod-sunod akong napalunok.

Nang ipakilala ako ni Daddy ay isa-isa nila akong binati nag congratulations at malugod nila akong tinanggap. Ang iba ay hindi nila inaakala na may anak si Daddy na panganay na babae. Hindi kasi ako nagpapakilala sa kanila tanging si Either lang nakilala bilang panganay na anak ni Daddy.

Ang huling bumati sa akin ay si Ethan. Nang ilahad niya ang kanang kamay niya ay nakatingin lang ako sa kanyang kamay. Tumikhim siya para makipag-kamay ako sa kan'ya.

"Welcome to Jones company Ms. Nihan Jones," he's huskily voice ang pait ng ngiti niya sa'kin mas tumimbre ang kanyang boses. Ibang-iba sa dati kahit ang kanyang pananalita ay kakaiba.

Nagtitigan kami sa mata sa mata. Kung paano niya akong titigan ay ganun din ang ginawa ko sa kan'ya. Hanggang sa binaba niya ang mata niya sa kamay niya na hanggang ngayon ay hindi pa rin ako nakipag kamay sa kan'ya tila inutusan niya akong makipag-kamay sa kan'ya.

"Thank you," I said hindi man lang siya sumagot sa akin at kina-kunot ng aking noo.

Ang mainit at malaki niyang palad ay tila kuryenteng kay bilis dumaloy sa buong katawan ko. Pinisil niya ang kamay ko pakiramdam ko ay nanigas ako sa pagpisil niya sa kamay ko. Hindi ko napigilan ay mabilis kung hinila ang kamay ko sa kanyang kamay. Gusto kung tulad ng dati kung paano siya nakipag kamay sa akin pero hindi e.

Ilang sandali ay nagsipaglabasan na ang lahat tanging tatlo lang kami ni Daddy at Ethan sa loob ng conference room.

"Nihan ang Mommy mo ay nasa opisina mo. We will talk later Nihan marami kang ipapaliwanag sa amin ng Mommy mo. Huwag matigas ang ulo Nihan." Nakaramdam ako ng takot sa sinabi ni Daddy sa akin na may halong pagbabanta pa.

Tiningnan ako ni Ethan mabilis akong yumuko. Naramdaman ko na mas malapit sila ni Daddy. Maya-maya ay tumunog ang cellphone ni Ethan at mabilis niyang sinagot ito.

"Hello honey." Parang may sumabog na bomba sa aking tenga sa narinig ko.

Tiningnan niya ako na tahimik na nakatayo. Parang hindi niya ako nakikita at ngumiti siya sa kausap sa kabilang linya. Tinalikuran niya ako ng walang paalam. Sinundan ng mata ko ang malapad niyang likod walang imik ako sa aking kinatatayuan.

"I love you too baby," he said.

Ang salitang I love you na narinig ko sa kausap niya sa kabilang linya ay nakaramdam ako ng hapdi sa aking puso. Parang sampung matulis na kutsilyo ang sumaksak sa aking puso. I can't help myself, I cry na walang luha na lumabas mula sa aking mata. Pero ang puso ko ay umiiyak naninikip ang lalamunan ko. Hanggang ngayon ay nag e-echo pa rin sa aking tenga ang katagang I love you too ni Ethan sa iba. Parang bomba sa tenga ko kung sino ang kanyang pinagsasabihan.

"May iba na siya?" tanong ko sa sarili ko.

Hindi ko namalayan na ako nalang ang mag-isa. Lumabas ako sa loob ng conference room tinungo ko ang sarili kung opisina. Nang madaanan ko ang opisina ni Ethan ay nakabukas ito, I saw him na may kausap na babae na nakatalikod hindi ko masyadong maklaro kung sino.

Ang sakit ng nararamdaman ko ng makita ako ni Sonia ay mabilis siyang lumapit sa'kin. She asked me kung ayos lang ba ako.

"Sonia" tawag ni Ethan kay Sonia.

Iniwan ako ni Sonia at pumasok ako sa loob ng opisina ko. Si Mommy ang nabungaran ng mata ko. Niyakap ko siya ng mahigpit na mahigpit. Binuhos ko ang mga luha kung pinigilan ko sa loob kanina ng meeting.

"Mommy," naiiyak kung sambit kay Mommy.