KUYA LORCAN (SPG)

Three

Maisie Joy POV

"MAISIE Joy, kulot, anong ginagawa mo dyan? Labas ka na para makita ka ni Kuya mo Lorcan," yumakap ako kay Kuya Andrew na lumapit sa akin.

"Uy! Babae ka na pala?" tudyo niya.

"Isa ka rin kuya! Pareho kayo ni Aldrich, mapang-asar!" Iling ko sa kanya tsaka nagsalin ulit sa baso ko. "Sunod ako mamaya. Last na 'to, pramis!"

Tumawa lang si Kuya Andrew bago ako iniwan. Gaya nga ng sinabi ko, sumunod agad ako matapos kong inumin ang isang shot pa ng tequila. Wala akong balak maglasing. And FYI, low ang tolerance ko sa alcohol kaya 'di ‘ko bagay uminom ng alak!

"Saan ka ba nagpupunta?! Kanina pa kita hinahanap," saad sa akin ni Aldrich nang maupo ako sa tabi niya.

Nakaupo sa tabi niya 'yung babae niya ngayong gabi. Sa halip na sagutin ang tukmol na ito, nilagyan ko na ng pagkain ang pinggan ko. Marami akong nilagay syempre! Walang diet-diet! Basta pagkain hindi dapat palampasin!

"Babae ka ngayong gabi, Joy. 'Wag mong panindigan ang pagiging tomboy mo ngayon. f**k, ang dami mong nilagay na pagkain sa pinggan mo, hoy!"

Naninita siya?! E sa gutom ako! Ilang oras kaya naming hinintay ang kapatid nilang parang presidente na napakaimportante! Nagkagulo na tuloy mga alaga ko sa tiyan, nahuli pa siya ng dating!

"Tomboy ako. Hindi babae," kasalananan ko ba na nilagyan ng kaloreta ni Ate Maya ang pagmumukha ko at pinagsuot ako ng hapit na bestida?! Aba! Di ko na kasalanan ‘yun. Dahil kung ako ang papipipiliin mas gugustuhin ko pang magsuot ng short at malaking shirt.

Tinaasan niya ako ng darili. Hinawakan ko iyon at ibinaba. "Yuck 'tol, 'di tayo talo," untag ko.

"Malamang! Lalake ka!" He mocked. Sarkastiko ko siyang nginitihan at tinapakan ang paa niya sa ilalim ng mesa.

"f**k,” nanlalaki ang mga mata ko nang hindi si Aldrich ang magmura.

It was another guy's voice.

○●○●○

Third Person POV

LORCAN gritted his teeth and swallowed a curse when a foot stomped hard on him. He looked at the beautiful girl before him. Nanlalaki ang mga mata nito, at mabilis na tinakpan ang bibig gamit ang kamay nang mapagtanto ang ginawa. Mukhang ngayon lang siya nito napansin. “Hala, fakshet! S-sorry!” bulalas nito, gulat na gulat.

'Fakshet? Was that her own curse word?'

His gaze dropped to her hand as she made a peace sign. “S-sorry, Kuya,” she said.

'What the f**k? Kuya?'

His jaw tightened, and he looked away. Right. She was his cousin. His infuriating, goddamn cousin. Ah, f**k! Bakit sa dinami-rami ng tao, siya pa?!

Lumipas na ang mga taon. Pagdating niya, halos hindi na niya ito nakilala. Nung bata pa ito, kulot ang buhok nito, mataba rin na parang baboy. Naalala niya pa kung paano niya ito inasar nang paulit-ulit. He couldn’t believe what he was seeing. She was stunningly sexy. Gone were the double chin and layers of stomach fat from her elementary school days. Curves and pure sexiness had replaced them.

Kailan pa ito pumayat nang ganito? Hindi ba ito pinapakain ni Tito Roland? Sobrang payat na kasi nito.

His eyes accidentally drifted to her exposed cleavage.

Napamura siya sa isip, nang maramdaman ang paninigas ng kanyang alaga sa ilalim ng kanyang pantalon. 'Hayop ka, Lorcan! Pinsan mo ‘yan! Kumalma ka, your reaction is a huge sin!’ saway nya sa sarili

Damn it, bakit tumatayo?!

Luckily, the people around him were engrossed in their own conversations, and the offending bulge was hidden beneath the table. No one would notice.

“Tol, kasalanan mo! You’re such an idiot!”

“It’s your fault! Pati paa ni kuya dinadamay mo!”

Kumunot ang noo ni Lorcan, habang naririnig ang pagtatalo ng nakababata niyang kapatid at…ni Joy. Magkasundo pala sila? Paminsan-minsan lang siyang nakakausap ng nanay niya noong nasa States siya, kaya wala siyang masyadong alam sa mga nangyayari ngayon dito. Ang alam lang niya, tomboy daw ang ugali ni Joy. Si Aldrich ang nagsabi sa kanya noon. Napakadaldal kasi ng gagong ‘yon, kung ano-ano ang kinukuwento.

“Ayusin mo nga ‘yang mukha mo! Pangit mo na nga, tomboy pa,” halatang inaasar ito ni Aldrich.

Lorcan fixed his gaze on his plate. Hindi pa siya naasar sa kapatid niya noon, ngayon lang. At ayaw niyang paniwalaan ang dahilan kung bakit siya nagkakaganito. Ang ideya na gusto niya ang pinsan niya ay nagpapabaliw sa kanya. It wasn’t possible. It couldn’t happen. It would never be right. He had to fix his thoughts, think straight. Because, damn it, he couldn’t possibly like his cousin! It was against the law, against the Gospel, and against his morals. He couldn’t risk anything. He’d be in deep trouble if he couldn’t control these feelings.

This had been going on for a long time, since they were children. She was the sole reason he’d agreed to go to the States and continue his education. His cousin Joy had been all he could think about. He’d bullied her relentlessly, but at the end of each day, he’d protected her from others. Back then, he’d thought only he had the right to bully her; anyone else would get a punch. He was still young, but he could fight for Joy.

He couldn’t let this spiral out of control again. Sampung taon siyang nagsikap na kalimutan ang mga nararamdaman na iyon, sa pamamagitan ng pagtuon sa pag-aaral at sa pagtingin sa ibang mga babae.

'Come on, Lorcan! You’re better than this! Alam mo ang tama sa mali!' Hayop talaga. Ang unfair ng mundo.

His grip on his spoon tightened as his brother and Joy laughed. Sinubukan niyang isipin ang girlfriend niya. Dalawang buwan na silang mag-on. Sa ngayon, maayos naman ang takbo ng relasyon nila ni Henna. Mabait ang girlfriend niya. Pilipina ito. Pero hindi ito makakapunta ngayong gabi dahil may family gathering din sila. Sabay silang umuwi dahil gusto nitong sumama.

“Uy, Kuya! Hindi pa ba kayo nag-uusap ni Joy?” biglang tanong ni Aldrich.

'I'm avoiding her, why would I talk to her?'

He took a sip of his wine. “Hindi pa,” sagot niya. Mukhang iniiwasan din siya nito. Siya lang ang tao roon na hindi pa siya binabati. Siguro, hindi ito masaya na nandito siya. Ganun din siya. Malaking pagkakamali ang pag-uwi niya para sa kasal ng kuya niya.

##########

Lorcan💗Joy

Xoxo ☺️❤️