ร่างบางของเกวลินเดินโซซัดโซเซอย่างไม่มั่นคงหนักเพราะฤทธิ์แอลกอฮอล์ที่เธอดื่มเข้าไปไม่น้อยกับเพื่อน แต่ความกล้าปล่อยตัวให้ค่อนข้างเมาขนาดนี้อาจจะเพราะลึกๆ เธอรู้ว่าที่นี่คือที่ของเทวิน ผู้ชายที่ไม่คิดจะใช้เธอร่วมกับใคร นั่นก็หมายความว่าเขาไม่มีทางปล่อยให้เธอตกอยู่ในอันตรายได้
ที่สำคัญกว่านั้นคือ เธออยากเมาก่อนมาเจอเขา เพราะความเมาเป็นสิ่งเดียวที่ทำให้เธอมีความสุขกับเซ็กซ์ป่าเถื่อนของเขาอย่างไม่รู้สึกเจ็บเหมือนเวลาปกตินั่นเอง
แกร็ก!
ร่างบางเดินมาถึงก็ดันประตูบานใหญ่เข้าไปด้วยตัวเองอย่างเริ่มจะคุ้นเคย ส่วนบอดี้การ์ดที่ยืนอยู่ประจำที่ก็ไม่ได้ห้ามหรือสนใจการมาของเธอ นั่นคงจะเพราะรู้ว่าเธอเป็นผู้หญิงของเทวินหรืออาจจะเพราะเทวินเรียกหาเธอก่อนหน้านี้นั่นเอง
แต่...
“คุณผู้ชาย ฉันมาช้าแค่ชั่วโมงกว่าๆ ก็ทนไม่ไหวแล้วเหรอ” เสียงค่อนไปทางยานครางจากอาการมึนเมาของเกวลินดังขึ้น กับภาพที่เห็นตรงหน้าก่อ
