"Malalim yata ang iniisip mo."
Ngumiti ako bago tingnan si Kade. Nakaupo ako ngayon sa dalampasigan. Yakap ko ang tiyan ko habang iniisip ang lahat.
"Ang bilis ng araw. Nakaisang araw na no'n tayo dito sa isla," sagot ko at tumabi naman siya sa akin. Umupo siya saka pinaunan ako sa kanyang balikat. Natuwa na naman ang puso ko.
"Nag-aalala ka ba sa pwedeng mangyari pagbalik natin?"
"Alam mo, nababaitan ko ang mga Usoro. Medyo weird lang sila pero mukhang okay naman."
"Weird?"
"Oo." Umalis ako sa pagkakaunan para maharap siya. "Kanina diba noong kumakain tayo ng tanghalian, bigla na lang umalis si Ma'am Martha. Para siyang naiyak sa nalaman niya."
"Ah, dahil ba do'n?"
Tumango ako. "Hindi ba weird?"
"Sabi ng mga tigarito, dati raw na mahirap si Sir Alfredo. Mukhang biglang naalala
