Chapter 23
Eleven years ago…
“Master? Anong gagawin natin sa bata?” ang tanong sa kanya ni Hildegarde habang buhat-buhat ang batang nasagip nya or more accurately, hindi nya sinasadyang sagipin noong gabing iyon.
They were busy hunting down humans for their next meal when they heard those gunshots. At matapos nilang marinig ang mga putok ng baril ay agad na sumunod doon ang amoy ng dugo. Those criminals blood tasted awful but still, he really enjoyed it.
Hindi na sana sya makikialam pa sa mga nangyayari sa pamamahay na iyon ngunit may isang bagay pa na naging dahilan para matagpuan nalang nya ang sarili na naglalakad papunta doon.
Saka dumako ang mga pulang mga mata nya sa inosenteng mukha ng bata na buhat parin ni Hildegarde.
This delicious exotic sweet smell of a human that’s comin
