PROLOGUE

CHAPTER 3

One month later.

Sobrang saya niya dahil napatawad na rin siya ng kanyang ama hindi talaga niya ito tinigilan hangga't hindi siya nito pinapatawad at salamat sa diyos dahil napatawad na siya nito napatingin siya sa kanyang ama may kausap ito sa phone hinalikan niya ito sa pisngi napa-palakpak pa siya dahil salubong ang nga kilay nito

"Okay I'll be there in about an hour." Anito sa kausap saka humarap sa kanya

"Come on sweet, Hurry up, I'll be late for the contrucyion site" hindi pa rin natatanggal ang pagkakakunot nito ng noo

"Okay, dad relax okay? Sandali na lang 'to matatapus" anya inaayos kasi niya yung butones ng jacket nitong nasira imbes na bumili ulit ng bago

"ummm... wow, wow, how this color fits me. Huh? Doesnt it? So from now on i will be wearing the suits my daughter tailors for me!."nakangiting saad ng kanyang ama

"Yes ! why are you spending so much money on your wardrobe anyway" tila batang saad niya kaya kinusot ng kanyang ama ang kanyang ilong

"You're right"tumalikod saglit ang kanyang ama nang may pumasok na naman sa isipan niya inisang hakbang niya ang nakatalikod niyang ama saka tumalon niyakap niya ang kanyang mga braso sa leeg nito at ganun din ang kanyang mga tuhod para na siyang tatsyer sa pagkakasabit

"Sweety stop, leave it! You'll tear off what you sewed yourself"tawa lang siya ng tawa at hindi pa umaalis sa pagkaka-kapit sa kanyang ama

"I'll be laye for the construction site, hurry...."pakiusap nito agad itong yumuko para makababa siya

Nang may maalala siya bigla "Hmm dad?"

"Yes sweety?" Kanda haba na ang nguso niya

"Nakalimutan mo yung pangako mong lunch?"

"Oh! okay, ganito na lang let's go to the construction site we'll go from there. The carpenters made troubles, shall i take off the jacket?"

"Okay dad take it off take cate of the needles." Sinuot na rin nito ang jacket maya-maya

"Ouch!"

"Anong nangyari dad?"may pag aalalang tanong niya

"You have to take off the needles firts"napakamot siya sa kanyang sintido

"Oh. Yeah sorry dad.."

"The trouser is slipping wait."

Huminto ang sasakyan nila sa harap ng malaking building na hindi pa halos nakakalahati ang gawa bumaling sa ang ama sa kanya

"Sweety, okay ka lang ba rito? Saglit lang ako sa loob ibibilin ko lang yung mga gagawin 'wag kang lalabas." Tinanguan niya ang kanyang ama hinalikan siya nito sa noo bago lumabas ng sasakyan

10 minutes na pero wala pa rin ang kanyang ama nag u-umpisa na siyang mainip lumabas siya ng sasakyan para maglibot-libot lang saglit makikita naman siya ng kanyang ama kung sakaling dumating 'yun hindi naman siya lalayo

Hanggang sa hindi niya namalayang na sa highway na pala siya buti na lang at walang gano'n sasakyan na dumadaan pero hindi pa naman siya nakakalayo dahil danaw pa niya ang building

Napatingin siya sa motor na paparating gusto niyang ihakbang ang kanyang mga paa para umatras pero hindi niya magawa pakiramdam niya na sa hukay ang kanyang mga paa na sa gilid lang naman siya pero bakit papunta ito sa gawi niya dahil sa pagkabigla namalayan na lang niya ang kanyang sarili na nakahiga sa lupa at tangay-tangay na nang nakasakay sa motor ang bag niya

Pinapanood lang niya ito habang papalayo hanggang sa may sasakyang sumalubong sa nakasakay ng motor at dahil nakatingin pa ito sa kanya hindi nito napag-handaan na may nakaharang na 4x4 na sa-sakyan kaya sumalpok 'yun at na shoot ang lalaki sa loob ng sasakyan

Napangiti siya dahil sa galing ng lalaki nakita niya ang kanyang mga damit na nagkalat sa lupa kaya patakbong nilapitan niya ang mga 'yun

Nang akmang pu-polutin na niya ang Foundation iba ang nahawakan niya kamay ang nahawakan niya kaya napaangat siya ng tingin at nanlaki ang kanyang mga mata ng makita kong sino ang na sa harapan niya ang lalaking naka inkwentro niya sa ospital

"Okay ka lang ba? May masakit ba sayo? " tanong nito sa kaniya.

"Yes okay lang ako" inalalayan siya nitong makatayo.

"Anong ginagawa mo rito? May sasakyan kaba? "

"Wala"

"Okay I'll take the bus from here"

"I assume the passing one. " naglakad ang lalaki palapit sa sasakyan nitong 4x4 sinundan naman niya ito pinag-buksan pa siya nito ng pinto napansin siguro nitong nag aalangan siya

"Wag kang mag alala kahit mukhang sira-sira ang sasakyan okay pa yan tumatakbo pa ng maayos kaysa sa mga bagong sasakyan." Makahulugang anito

"Ito talaga ang gagamitin natin?paano pag umulan?" Napakamot ito ng ulo ang arte naman niya siya na nga yung tinulungan hindi pa siya nagpasalamat

"Blankets"

May kinuha ito mula sa likod "Ito blankets?"tanong niya ngayon lang siya naka-kita ng blanket na iwan

"Umm sack bankets? "Anito

Tinanguan niya ito dahil nagmagandang loob naman ito para tulungan siya mag i-inarte pa ba siya? "Blanket pala ang tawag dito?"

Ashing!!

Ashing!!

Ashing!! Sunod-sunod ang kanyang pag ashing

"Okay ka lang ba talaga?"

Hinawi niyan ng kunti ang blanket at sinulyapan saglit ang binata"Oo, nga okay lang kasi ako!" Kinamot niya ang kanyang ilong dahil kanina pa yung kumakati "I'll tell my dad to get your 4x4 fix." Napatingin siya sa likod ng sasakyan. "Are you beating with the guy come over there? Why are you beating people?" Pero hindi ito sumagot naka focus lang ito sa daan

"Sorry!" Anya pero wala pa rin" Sorry na nga kasi!"tumaas na ang kanyang boses

"Sorry? Sorry saan?"

"Because I yelled at you last time" napapansin niyang hindi ito pala salita "Bakit ang tahimik mo? Bihira ka lang din magsalita may problema ba? Hindi pa rin ito sumasagot tumahimik na lang siya baka naiingayan ito sa kanya at iwan siya bigla sa gitna ng daan

Hanggang sa huminto na ito sa harap ng bahay nito bumaba pa ito para pagbuksan siya ng pintuan

"You can keep the blanket"

Tinanguan naman niya ito pakiramdam niya nahawa na siya sa binata kasi napapatango na lang siya bigla" salamat pala sa pag-hatid"

Tumango ulit ito.hindi muna siya pumasok ng bahay hinintay muna niya itong makaalis hinatid na lang niya ng tingin hanggang sa mawala na sa paningin niya

3weeks later

Sa loob ng tatlong linggo marami ng nagbago sa kaniyang buhay

Sa tatlong linggo na 'yun alam na niya kung saan ang tambayan ng binata at ang mga kasama nito. Lagi kasi siyang nakasunod sa binata kung saan ito pupunta pero hindi siya nag-papakita siya ata yung taong stocker na patay na patay sa sinusundan niya.

Na sa building na naman siya ngayon nagmamatsyag sa binata gano'n naman ang gawain niya kung nasan ang binata nandon rin siya kasalukuyang kakababa lang ng mga ito

"Nasan na kaya yung bumili ng meryenda natin? Kanina pa 'yun ah" reklamo ng isang lalaki na kasama nito

"Baka nalunod na yon ng mainit na tubig" nagtawanan ang mga ito

Napa-lunok siya dahil sa kaniyang narinig " pano nga pag nalunod yong sinasabi nila mabubuhay pa kaya?"Tanong niya sa kaniyang sarili.

Nag uusap pa ang mga ito nang mapansing naglalakad na ang mga ito at patungo sa kinaruruonan niya ." nakita kaya nila ako kaya pupunta ang mga ito dito sa pwesto ko? " Tanong niya sa kaniyang sarili dahil sa nagpanic siya na baka nga nakita siya nang mga ito dali-dali siyang tumakbo pero hindi pa man siya nakaka-umpisang tumakbo may nakabangga na siya.Nabitawan ang hawak nitong may lamang semento

"God damn!!!! Natapon na ang mga semento. "Anito ubong-ubo na siya pero nagpipigil siya ni huminga hindi na niya ginagawa hanggang sa nakalapit ang mga nag uusap sa gawi nila hindi niya alam kong nakita ba siya or hindi

"Kung hindi ko naman kayang hawakan or buhatin 'wag kang maglalagay ng ganyang ka dami." Ani binata.Gusto na niyang umupo at tanggalin ang mga nasa katawan niya para na siyang rebulto dahil sa kalagayan niya tanging mata niya lang ang gumagalaw.

"Anong sasabihin ko sa boss ngayon? Buti sana kung maayus yon magpa sweldo tapus nagrereklamo pa"anang lalaking nabangga niya

"Relax jose"

Napatingin siya sa nagngangalang jose. Buti yun alam na niya ang pangalan nito samantalang ang binata hindi pa niya alam kong anong pangalan nito ang tawag kasi ng mga kasama nito laging master.

Nag umpisa nang mag-pagpag si jose kaya marahan siyang pumukit para hindi malagyan ang mata niya at wag huminga iwan ba niya bakit minamalas yata siya ngayon buti na lang at na sa gilid siya ng pader kaya hindi siya pansin dahil sa itsura niya

Nang makaalis ang mga ito do'n lang siya nakahinga ng maluwag lumakad na rin siya para unalis sa lugar ganon lang lagi ang ginagawa niya masilayan lang niya ang binata buo na ang araw niya lagi niyang natatangpuan ang kanyang sarili na nasa di kalayuan na naman siya para masilayan lang ito

Flashback

Wala si mark ngayon kaya nakalabas siya ng kwarto hindi naman kasi naka lock yun kaya ito na ang pagka-kataon noya para makatakas

Pa-palabas na siya ng bahay ng may humila sa mahabang buhok niya pilit siya nitong hinihila pakiramdam niya natanggal na ang anit niya sa sobrang pagkaka-sabunot sa kanya

"At saan ka pupunta? Akala ko ba makakatakas ka sa akin huh?" Nag punta ito sa kitchen may kung anong kinukuha ito dahil nakatalikod siya habang hila-hila nito ang buhok niya hindi niya nakikita kong anong ginagawa nito

Sa loob ng isang taon walang araw na hindi siya nito sinasaktan nakasanayan na rin ng katawan niya

Naging manhid na yata siya sa lahat emotionally, pacifically, mentally napatingin siya sa gunting nitong hawak maya-maya may naramdaman siyang mainit na lumalabas hindi niya alam kong sa pisngi or ewan

Yumuko ito na tila may pinulot sa sahig pagka kuha non hinila ulit ang buhok niya saka siya tinulak sa body mirror

"Tignan mo yang tingi mo!" Tumawa ito na parang baliw agad naman niyang sinunod ang inutos nito napahawak siya sa kanyang bibig nang makita ang nangyari sa kanyan taenga

"Tignan mo to!"

Halos mapasubsob siya dahil sa pang hihina nang makita ang tragus ng kanyang taenga ginunting nito yun pero hindi man lang niya 'yun naramdaman" demonyo ka! Hayop! Mas hayop ka pa sa hayop!!" Dahil busy ito sa kakatawa hindi na pansin nito na pinulot niya ang vase saka mabilis na pinukpok ang ulo nito dahilan para mawalan malay na tao

Continue