Keeping My Secretary Child (Royal Series #1)

"D-dad please! I'm so sorry Daddy!!" Umiiyak kong makaawa saaking ama. Lumingon ako sa aking ina ngunit iniiwas niya na lang ang kanyang tingin. "You b*tch! Hindi kita pinalaking malandi! Kung ayaw mong ipalaglag mo yan puwes lumayas ka sa pamamahay ko at huwag na huwag ka ng magpapakita pa!! Sakit ka na nga sa ulo kahihiyan pa binigay mo sa pamilya natin!!" Galit na sigaw niya atsaka hinihagis ang aking maletang may laman na mga gamit ko palabas ng bahay. Sinaraduhan na nila ako ng pinto at ako naman ay iyak ng iyak sa harap nito. Napahawak ako sa may tiyan ko. Alam kong hindi pa ako nag iisa na andito pa ang aking anak. Yes, I'm pregnant with someone's child. I was broken hearted that time but weeks had passed I'm having a morning sickness so I consult to the ob and found out that I'm pregnant. I try not to tell about it to my father but it's too late. He found my pt on my night stand table. "D-don't worry anak, Mommy will not abort you alright? Kaya natin to." Nanghihinang sabi ko sa anak kong nasa sinapupunan ko pa lamang. Umalis na ako sa harap ng dati kong tinitirhan na may sama ng loob na dala-dala. Mabuti ay may naitabi pa akong pera para sa rerentahan na apartment. May nakita na akong nagpaparenta ng apartment kaya naman agad ko itong kinuha. Malinis ang loob nito sakto lang para saamin ng magiging anak ko. Bumuntong hininga na lang ako saka inayos ang sarili para sana maghanap ng trabaho para may pambayad ako sa renta saka mga iba pang bayarin. Binuksan ko ang maleta at nag ayos na ng mga gamit, ganon ang malaking pagpapasalamat ko ng nandoon ang resume at birth certificate ko, naroon din ang aking mga award noong kolehiyo. Inayos ko na ang aking mga gamit at nagwalis walis na lamang saka nagpahinga. Nang magising ako ay naghanap na ako ng trabaho at ganon na lang ang pasasalamat ko na natanggap ako bilang isang taga linis sa isang café. Okay na yun kesa naman sa wala kang trabaho. 9 months passed..... "Misis iri pa malapit na syang lumabas okay?" Tumango tango ako sa doktor "AHHHHHH!!" pakawala ko ng isang mahabang sigaw para sa anak ko. "Okay misis isa pa nakikita na namin siya, alright! Inhaleee" sumenyas pa ang mga kamay nya pataas para gayahin ko ito at dahil masunurin ako ginaya ko sya "exhaleee alright iri" sabi pa nito. "AAAAAHHHHH!!" Mahabang pag iri ko at bago pa tuluyang bumagsak ang aking mga mata napangiti ako ng marinig ang iyak ng aking anak. "It's a healthy baby boy miss.." ngiti ng doktor naaninag ko pa ang anak ko bago ako tuluyang makatulog dahil sa pagod. Nagising naman ako at ang aking anak agad ang una kong hinanap pero ganon ang pagtataka ko kung bakit wala ito dito. Napansin ko ang nurse na mukhang chinecheck ako kaya naman tumikhim ako para makuha ko ang atensyon nito. Napalingon naman siya saakin ng may pagtataka. Napalunok ako at may nararamdamang kaba. "U-uh excuse me nurse nasaan ang anak ko?" Tanong ko rito. Napakurap kurap ito at akmang sasagot na ng biglang nagbukas ang pintuan at pumasok doon si DRA.Smith. "Gising ka na pala" ngiting sabi nito. "D-doc nasaan ho ang anak ko? Bakit wala pa rin po sya rito?" Tanong ko sa doktor na bumuntong hininga. Umiling iling ito atsaka malungkot na tumingin sa aking mga mata. Nabatid ko na ang kahulugan ng kanyang ginawa pero ayokong maniwala. Narinig ko ang iyak ng anak ko. Hindi naman puwedeng ganon ganon lang yon. Napatakip ako sa aking bibig. Nagsimula na din tumulo ang mga luha ko. "N-no hindi.." lumingon ako sa doktor na lumapit na saakin ng tuluyan "Nagsisinungaling ka lang hindi b-ba? Buhay ang anak ko d-doc I heard him cried h-hindi naman p-pwede--" niyakap ako ng dokotora saka hinaplos ang buhok ko. "I'm so sorry for your lost ms. Cabrelle" doon na ako napahagulgol dahil sa nalaman. Ayokong maniwala pero totoong wala na talaga ang anak ko. Iyong bata na dinala ko sa sinapupunan ko ng siyam na buwan ay nawala pagkatapos niyang makita ang mundo. Ilang linggo na nakakalipas simula ng mangyari iyon pero sariwang sariwa pa din saakin ang nangyari. Bakit ganoon kahigpit saakin ang mundo? Yung taong pinanghawakan ko sa loob ng siyam na buwan ay inagaw din? Nag aayos na ako ng mga gamit ko para makauwi na sa apartment ko at makapagpahinga. Nang matapos akong mag-ayos ay nagpunta na ako sa may front desk ng hospital para sana magbayad. "Name po?" Tanong ng nurse. "Violeine Cabrelle" sagot ko sa nurse. Napakurap kurap ito saka nagpabalik balik ng tingin sa screen ng computer nya atsaka saakin. "Bakit miss?" Takang tanong ko rito dahil naiilang na ako sa pagbalik-balik nya ng tingin. "Uhh ma'am bayad na po ang hospital bill mo" sabi nito na ikinagulat ko. "H-huh paano..." Imposibleng ang magulang ko ang nagbayad niyan dahil wala silang pake saakin " eh s-sino ang nagbayad?" Tanong ko rito. "Ayon lang ho ma'am ang sabi po kasi ng isang nurse saakin ay may nag abot daw sakanya ng pera at sinabing iyon ang pang bayad mo sa hospital bill pero ang sabi saakin ay huwag ko daw pong sabihin kung sino ang nagbayad ng hospital bill mo po kaya pasensya na po." Mahabang paliwanag nito. Napaawang ang labi ko dahil sa pagkakagulat. Sino kaya iyong tao na iyon? Kung sino man siya ay nagpapasalamat ako sakanya. "S-sige pakisabi salamat ng marami." Sabi ko rito. Ngumiti ito saakin tsaka tumango. "Makakarating ma'am" Nginitian ko na lang ito saka umalis na ng hospital na iyon kung saan ako naglabor at ang lugar na kung saan binawi ng langit nag anak ko. 'alright vio, kaya mo ito para sa anak mo I'm sure magiging proud siya sayo.' Ang lupit ng maykapal saakin, binigyan niya ako ng magandang regalo ngunit agad din itong binawi saakin pagkatapos niyang makita ang mundo.