Pagkalabas ko ay agad ulit akong tumungo sa kusina upang ipaghanda ng hapunan si Anthony. Si Ate Flor parin ang nandoon na nag-aayos ng mga pinaglutuan niya kanina.
“Wala parin po ba si Joy?” tanong ko.
Nag-aalala na kasi ako sa isang iyon. Hindi naman tahimik ‘yon kapag nasa mood eh. Paniguradong may pinagdadaanang problema.
“Hindi parin bumabalik hanggang ngayon eh,” sagot ni Ate Flor. “Puntahan mo nga mamaya pagkatapos kumain ni Sir Anthon, Cass.”
“Sige po,” sagot ko naman at dali-dali ng umakyat patungo sa veranda. Baka kasi kanina pa ako hinihintay ni Anthony at makatanggap na naman ng sigaw.
Nadatnan ko siyang nakatingin sa kalangitan. Kahit hindi man siya nakakakita ngayon ay ramdam ko parin na may pag-asa pang makita niya ulit ang kagandahan ng mundo. Gusto ko pa sana siyang
