Las Cosas Series #1: Ashes From Our Past

Capitulo Siete

Habang naglalakad sa aming pasilyo papuntang library ay naririnig ko ang pagdagundong ng t***k ng puso ko.

Kanina habang nag-uusap kami nina Ate Terry at Linda ay biglang nagsalita si papá sa intercom at pinasasabi na ipatawag daw ako at papuntahin sa library.

Nandoon sa silid-aklatan ang mga bisita, at kinakabahan ako dahil hindi naman ako pinapasali ni papá sa mga pagpupulong tungkol sa negosyo maliban ngayon.

Nang nakarating na ako sa library ay hindi agad ako pumasok at sa halip ay ilang sandali ko munang tinitigan ang sedura ng pintuan. Para akong timang na kinakausap ang sarili ko pero kailangan ko munang ilabas ang aking kaba bago humarap sa mga bisita at baka do'n ako magpalpitate sa kaba.

"Kalma lang, Deborah Beatris baka may kailangan lang si papá sa akin o... baka may kailangan lang ang papá? Tama, yun nga, may kailangan lang."

Napailing nalang ako sa pinaggagagawa ko. I composed myself first before I entered our big library.

Nakita kong nakaupo ang mga bisita sa long table na nasa gilid ng aklatan, the men were professionally sitting in there wearing their serious auras. Bumati muna ako sa mga ito bago nagpatuloy kay papá.

"Magandang hapon po sa inyo." I greeted them and slightly bowed my head.

Matapos makakuha ako ng iilang pagbati ay agad akong lumapit kay papá na nakaupo sa dulo ng lamesa, ang nasa kabilang dulo naman ay si mayor.

"Que és, papá?" (What is it papá?) nag-aalangan ko pang tanong sa aking ama.

"Sit down, Deborah."

As I've done what he said nahagip ng paningin ko si Arturo na nakatingin sa akin, iniwas ko agad ang paningin dito at umupo sa bakanteng upuan na nasa bandang kaliwa ni papá.

"You'll come with Thaddeus when he goes back to Manila."

Muntik na akong bumagsak sa kinauupuan ko dahil sa sinabi nito. What? Did I hear it right?

"P-pardon, papá?"

"Once Thaddeus comes back to Manila you'll be coming with him. You're going to work in their company as his apprentice and at the same time he'll teach you the ways on how to handle and run a company. Observe and learn how does a company work in a general vision. This will be your training ground before you'll handle ours, Deborah." Sumandal ito sa kaniyang swivel at pinaglapat ang kaniyang mga daliri. Ibinaling niya ang tingin kay Arturo. "I just asked a favor to the Del Marcial's and fortunately they said yes, don't let me down, mujer joven."

Shock was clearly written on my face with my mouth hanging open. I c-can't bel-l-lieve it! 'Is this true? Papá? Wants me to handle our own company?' And he's even sending me off to Manila just for a real and proper training on the Del Marcial's company! Agad akong lumingon kay Arturo na nakatingin pa din sa akin. Goodness Gracious!

Nang magsink-in na sa akin yung sinabi ni papà ay agad naman akong napatayo sa tuwa. "R-really, papá?!" I uttered excitedly.

When I noticed that they were all looking at me I smiled at them shyly and sat back on my chair.

"S-sorry I just got uhm--excited."

Tumawa ang mga kalalakihan maliban kay Arturo na nakatitig lang sa'kin. Kanina ko pa ramdam ang mga tingin nito sa akin pero binabalewala ko na lamang. Nang dumaan ang ilang sandali ay tumikhim si papá at nagpatuloy.

"As I was saying you're going to handle our chain of businesses soon, Deborah. For now learn and be a good employee, do you understand me?"

"Sí padre. I'll give my all to learn and I won't let you down, papá. Muchas Gracías, papa." (Thank you, papá.)

I uttered my thanks to the mayor too. "Graciás, Mayor Lucas."

Papá just nod his head while Mayor smiled at me and I smiled widely at back him.

"I can see that you have a great potential, hija by observing how this ranch grew bigger as time goes by. I heard you bought 3 horses this year and most of your stallions constantly won on horse races. I'm sure you'll do good in handling the business, you can learn more on the construction of our joint business expansion."

Nakangiting wika ni mayor na siyang ikinatuwa ko naman.

"I surely will, Mayor Lucas."

"We are currently talking about the building of our joint business the Del Turo's newest branch in Manila, and before I end this discussion I want to formally inform all of you that I, Severino Turizo a major shareholder of DT's chain of companies assign my daughter, Deborah Beatris Turizo to be my representative whenever there is a meeting that will be held in the city while the construction of our newest branch is on-going."

Seryosong wika ni papá at nagsitanguan naman ang mga bisita.

"That's all for tonight, gentlemen. Thank you for your time and good evening. Meeting adjourned."

Sabay nagsitayuan ang mga bisita at nagkamayan sa isa't-isa.

Nang makalabas na ang mga bisita maliban kina mayor at arturo na kasalukuyang nakaupo sofa na nasa katapat na banda ng long table, ay lumapit ako kay papá--na ngayon ay nagsisindi ng tobacco niya-- para itanong ang mga detalye para sa pagpunta ko ng Maynila.

"Papá, about the training uhm, I just want to ask... where will I stay while I'm on my training in Manila?"

Nakaupo si papá sa kanyang swivel chair habang ako nama'y nakatayo sa tapat niya at napapagitnaan namin ang kanyang lamesa.

Ibinuga muna nito ang usok mula sa kanyang tobacco bago sumagot.

"Do'n ka muna mananatili sa bahay ng mga Del Marcial para matutukan ka ni Thaddeus at para panatag ako sa seguridad mo."

Sabay hithit sa tobacco nito. Natutuwa ako na marinig mula kay papá na nag-aalala siya para sa aking kaligtasan, ngunit kasama ko s-si Arturo? Hindi ba pangit pakinggan na nasa iisang bahay ang isang dalaga at binata na wala namang relasyon? I know we're in the 21st century already but I've been raised by my mamá and abuela believing the old norms.

Well... may tiwala naman si papá kay arturo at wala naman siguro siyang masamang gagawin sa akin. 'Hindi naman sa assumera ako pero syempre, conservative kaya 'to.'

"O-okay papá."

Naramdaman ko ang papalapit na presensiya ng mag-amang Del Marcial kaya lumingon ako sa mga ito.

"Don't worry, hija may mga katulong naman doon sa bahay namin sa Manila, wala kang dapat ipag-alala. And besides, my son has a girlfriend already no need for you to worry."

Biglang saad ni Don Lucas na ikinatango ko naman, and Arturo has a girlfriend already?

Hindi naman din kataka-taka, sa gwapong hitsura ba naman nito imposibleng walang mahumaling dito.

"Anyways, we're going Severino and about the expansion..."

Hindi ko na narinig ang susunod na sasabihin sana ni mayor dahil biglang nagsalita ang lalaki sa aking harapan.

"Pack your things tonight, Beatris we're going to Manila 3 days from now."

"W-what? Agad-agad?! I mean... Hindi pa ako nakakapaghanda at-"

"That's why I'm telling you right now to pack your things this evening."

I was speechless.

Nang lumingon ako sa gawi nila papá ay nakita kong nakikipagkamay ito kay mayor at nagpaalam naman si Don Lucas kay papá.

"Thank you very much, Lucas"

"No need to mention it, Severino. I'm always willing to help you kumpadre. What are friends for right?"

Nagtawanan naman ang dalawa at tinapik ang balikat ng isa't-isa.

"Paano? Alis na kami," paalam ni mayor.

"O, siya. Ingat kayo."

Lumapit si mayor sa anak at tinapik ang balikat nito, senyas na nagsasabing lumakad na sila. Ngumiti si mayor sa akin at ibinalik ko naman ito, habang si Arturo ay patuloy lang na naglalakad at tila walang planong magpaalam.

"Deborah."

Agad akong lumingon pagkatawag sa akin ni papá.

"You know how big responsibility this is right?"

"S-sí, papá."

"I'll count in you, mujer joven."

Lumapit ito sa akin and he lightly tapped my head. I smiled on his action, he used to do this to me when I was a child. At isa pa ngayon lang ulit ako pinagkatiwalaan ni papá simula nang mawala si mamá. I am really happy that our relationship as father and daughter is making a progress after so many years.

Nandito ako ngayon sa aming hardin at nagbabasa ng libro. It's three in the afternoon and the wind is so refreshing. I closed my eyes for a moment while feeling the provincial air. I will surely miss this once I arrive in Manila tomorrow.

Ang bilis ng panahon I only have this day to prepare for our departure 8:00 am in the morning tomorrow.

After a few moments I slowly opened my eyes but another pair of eyes greeted me.

"Are you ready for tomorrow?"

I slowly nodded my head as a response. "Hmm."

Tumitig ito sa akin at ilang sandali pa ang dumaan. "How 'bout a race?"

I smirked at him. Is he challenging me?

"No, woman."

Wika nito habang tumatawa pa na siyang ikinagulat ko. Did I say it loud?

"Gusto ko lang sulitin ang araw ko habang andito pa tayo sa Las Cosas, I missed the place, you know... but I have to leave again for our business. I want to stay here a little longer but as if I have any choice." He shrugged.

Tumayo ako at inilapag ang libro sa lamesa na nasa aking harapan at nagsimulang maglakad papunta kuwadra. He wants a race? Who am I to resist?

Nang makarating ay agad kong sinakyan si Alas at iginiya papunta sa track, I waited for a couple of minutes bago dumating ang kalaban ko na nakasakay sa isa sa mga magagaling kong mga kabayo. But no horse in this ranch beats Alas and no one can beat me in my own track. No one.

Nauna siyang magpatakbo ng kanyang kabayo they're leading, but not for so long dear... I smirked at hinampas ang lubid na nakakabit kay Alas, that increased our speed.

Hinampas din ng aking kalaban ang kanyang lubid na mas lalong nagpabilis ng kanilang takbo. Nasa unahan ko ito at tila hinaharangan ako para hindi makalusot at makakuha ng lead.

Lulusot sana ako sa may kaliwa ng may makitang butas ngunit agad ding hinarangan nito. Go on, dear ganyan nga 'wag mo akong palusutin kung ayaw mong matalo... Pero doon din naman ang bagsak mo.

I guided Alas to turn right pero hinarang na naman nito ulit ang daraanan ko. Damn it!

He fastened his speed and I also fastened mine.

Makaraan ang ilang sandali we were near the finish line. He was taking the lead and when he turned his head to me and smirked, I winked at him as I found a perfect spot to overtake on the left side.

'Told 'ya, dear. You challenged the wrong person.'

Nauna akong makatawid ng finish line at agad hinila ang lubid ni Alas patakilid that caused a fog of dust.

Papalapit na aking kalaban pero sa halip na nakasimangot ay isang tingin ng pagkamangha pa ang iginawad nito sa akin.

He stopped his horse in front of me and congratulated me for my win.

"You're good, Beatris. A bad ass horse back rider, huh?"

I proudly lkfted my chin. Yep. Pride took over me at naghambog ako. "No big deal, Arturo. I can teach you some time para naman gumaling ka ng kaunti."

Tumawa ako ng makita ang pagsimangot nito but later on he shrugged his shoulders and said, "I just gave my way for a woman, para naman 'di ka mapahiya."

Tumawa naman ako sa tugon nito. He's really challenging me, huh? Let's see...

"How about another round? Do your best this time."

His face lit up to my challenge

"Sure, love."

I was momentarily shocked but gained back my consciousness when I heard a neigh, Tss...

--

Tumatawa ako habang naglalakad papuntang kusina para sana humingi ng tubig. Arturo's a baby... Really. Nasa likod ko lang naman ito na nakasimangot ang mukha.

"Hey kiddo, turuan kitang magpatakbo ng kabayo minsan," pang-aasar ko dito habang tumatawa.

He scoffed. "Stop it, Beatris binigyan lang kita ng tsansa para hindi ka mapahiya."

Sagot nito habang nakasimangot pa rin ang mukha

"Yeah right, 7 chances? Really?"

Tawang-tawa ako dito dahil kada mauuna ako sa finish line ay sinasabi nitong binibigyan lang daw ako nito ng pagkakataon, dahil daw babae ako. Reasons! He's really weak when it comes to horse racing, ayaw pa kasing aminin.

"Stop laughing, woman."

Patuloy pa din ako sa pagtawa habang nagsasalin ng tubig. Think of it the great Thaddeus Arthur natalo ko?

Iinom na sana ako ng tubig ng bigla itong inagaw sa akin at pinihit ako paharap dito.

Matiim ako nitong tinititigan na sinalubong ko naman, I grinned at him.

"Hmm? Bakit Arturo magpapaturo ka ba sakin ng hor-"

Hindi ko na natapos ang sasabihin ko ng bigla ako nitong sunggaban ng halik.

W-what the! I stiffed and my eyes were wide open because of shock. I felt his soft lips on mine. We stayed like that for a couple of seconds but my mind suddenly went blank when he teased my lips with his tongue that made my mouth hang open, he made that a way to shove his tongue on my mouth.

'Good gracious! Mama Mia!'

His hands were gripping my waist and my hands were on his shoulders looking for strength. He moved his lips towards mine and then I closed my eyes.

Ilang sandali pa ay lumayo na ito sa akin ngunit nakapikit pa rin ang aking mga mata, kinokontempla ang mga pangyayari.

Nang ibinukas ko ang mga ito ay nakita ko ang nakangising mukha ni Arturo.

"I told you to shut up."

Pagkatapos nitong magsalita ay agad itong tumalikod at lumabas ng kusina, ako nama'y nasemento na sa aking kinatatayuan. My first kiss just got stolen by... Arturo.