3.BÖLÜM
Şafağın yeni söktüğü saatlerde altı kişi karlı bir sokakta yürüyordu. Sokağın ucu yılanın kıvrılan yüzeyi gibi diğer sokağa kıvrılıyordu ama oraya yetişmelerine daha sayılmayacak adımları vardı. Çıplak kalmış birkaç ağacın yanından geçiyorlar karşılarındaki çam ağaçlarının utanmalarını istiyorlardı içten içe.
Onlardan biri bendim.
Hiçbirimiz uyuyamamıştık.
Mete, ablam ve ben dışında diğer üç büyük kuzenimde bizimleydi. Biri Batı abi iken diğer ikisi Akarca ve Kılınç adında benden üç yaş büyük amca ve halamın oğullarıydı. Kuzenler olarak sadece bu kadar değildik onların küçük kardeşleri vardı ama şu an bu grupta en küçükleri ben oluyordum.
Hiçbirimiz konuşmuyorduk.
Sabahın turuncuya döneceği vakitte geldiğinde Asil’in okulu daha yakın olduğu için ilk onu bırakmıştık.
