41. Bölüm: Taşın Dili ve Yüreğin Tamiri
Cihan’ın sözleri, taş evin sıcaklığında Mavi’nin yaralı yüreğine bir merhem gibi sürülmüştü. "Kalanı ben tamamlarım." Bu cümle, hayatı boyunca kendi kendini tamir etmeye çalışmış, her seferinde daha fazla yıkılmış bir insan için duyulabilecek en güçlü, en huzur verici sözdü. Kahvaltı sofrasında, Cihan’ın sakince doldurduğu çay bardakları, Mardin’in sabah güneşiyle aydınlanan pencerenin dışında, sade bir hayatın ritmini tutturuyor gibiydi.
Mavi, tandır ekmeğinin kenarından minik bir parça koparırken, “Hazırlıksız yakalandım,” demişti Cihan. Bu sözün altında, “Senin için daha iyisini hak ediyorsun,” anlamı yatıyordu. Mavi, “Ben misafir miyim?” diye sorduğunda ise verilen cevap, hayatının belki de en net, en yumuşak teklifiydi: “Değilsin. Burada kalma
