Kumain na lang akong mag-isa. Putik na yan, ang oa ng crush ko. Supeeeerrrrr!
“Hi Miss, can I sit beside you? Wala ng ibang mauupuan eh.” nilingon ko ang lalaking nagsalita sa gilid ko.
Sumubo muna ako ng burger, pampa-inggit sa kya charrot.
“Upo lang, upuan nan yan eh.” sabi ko. Totoo naman noh? Alangan namang hihiga siya??
“Thanks. By the way, I am Mark and you are?” pagpapakilala niya.
“Makalimutan ko pangalan ko. Wait lang, iisipin ko muna.” sabi ko at hinawakan pa ang sentido, nag-iisip ako.
Ano nga ulit pangalan ko? Veron? Yun ba? Ehe.
“Veron,” sabi ko.
“Okah, nice name.” aniya
Bakit oanay English tong kumag? Nakakanosebleed ah?
“Ehe, makikiusap lng noh? Nakakanosebleed ka eh, pwede bang magtagalog ka?” me
“Haha, sige.” tawa niyang sagot.
Sumubo ulit ako ng burger. Nakita kong tumingin siya sa gawi ko nung sumubo ako.
“Usto mo? Subuan kita,” seryosong alok ko.
“Pfft---Susubuan mo ako?” aniya.
“Oo,” me
“Ahh...” isusubo ko na sana ang burger na kinain ko ng may nagbato sa akin ng buong tissue. Putik! Inis kong nilingon ang nagbato.
Sino ba yun?!
Nakita ko si Zendrius na matalim kameng tinitignan. Kinindatan ko lang, charrot. Di ako ganon kaharot noh?
“Sorry kanina, oh ito na.” isinubo ko sa kanya yung burger.
Napuno ng thksuan ang canteen. Halaa.
“Pfft--Shalamat.” Mark
“Tapos na ako, ikaw na dito. Bye.” sabi ko.
Naglakad n ako papalabas sa canteen. May biglang sumabay.
“Tsk! Mukha kang malandi kanina.” bulong niya sa akin at naunang naglkad.
Umirap lang ako. Nyenye.