CHESCA:
NAPAYUKO ako na hindi masalubong ang mga mata nito. Alam kong umiiyak din siya. Dinig ko ang impit niyang paghikbi na kuyom na kuyom ang kamao. Ilang minuto itong tahimik na umiyak bago lumabas ng bahay na walang imik.
Mapait akong napangiti na napasunod ng tingin sa pigura nitong paliit nang paliit sa paningin ko. Hanggang sa nawala na ito ay nanatili ako sa kinauupuan. Gusto ko man siyang habulin at pigilan, ipaliwanag sa kanya ang lahat. Pero mahigpit kong pinigilan ang sarili. Alam kong sa mga sandaling ito ay parating na si Kelsey. 'Yon ay kung tutupad siya sa napag-usapan namin.
Napahagulhol ako na napayuko na marinig ang hugong ng sasakyan nitong umalis na. Wala na siya. Iniwan na niya ako. Kahit naman hindi niya ako iwan ay ako ang gagawa no'n sa kanya. Maigi na rin na
