Epilogue
Mukha ni Chuck ang nabungaran ko nang magising ako sa loob ng kwartong iyon. Agad kong napansin ang stitches sa kanang noo niya malapit sa kilay pero hindi ako nagtanong dahil wala akong planong malaman ang mga pinaggagagawa niya. Ngumiti siya at akmang hahawakan ang kamay ko pero mabilis ko iyong iniiwas. Gumuhit ang lungkot sa mukha niya dahil sa ginawa kong iyon.
"Sweetheart-"
"Get out, Chuck," bulong ko. "I don't need you here. I don't need a man like you in my life. I can live without you."
Sa gilid ng aking mga mata ay nakita kong pinasadahan niya ang kaniyang buhok gamit ang kanang kamay. Bumuntong-hininga rin siya nang malalim at tila nawawalan na ng pasensiya. "Sweetheart, I can explain everything. It's not what you think it is."
"Hindi ako bulag, Chuck. Alam ko kung
