SISID KUYA 7 🔞
2156 Words
Paggising ni Wylda, tila binagsakan ng langit at lupa ang kanyang pakiramdam. Mabigat ang kanyang talukap at ang buong katawan niya ay parang nalamog ng matinding trabaho. Ngunit ang pinakamatinding hapdi ay nanggagaling sa kanyang pagk4b4bae—isang pamilyar ngunit bagong uri ng sakit na nagpapaalala sa kanya sa bawat detalyeng nangyari kagabi.
​Sinubukan niyang igalaw ang kanyang mga binti, ngunit isang matinding ngalay ang gumapang sa kanyang mga hita. Sa pagnanais na makatayo at makahanap ng damit, pilit niyang ibinaba ang kanyang paa mula sa kama. Subalit bago pa man niya mahanap ang kanyang balanse, bumigay ang kanyang mga tuhod.
​"Ah!" ungol niya nang mahulog siya sa matigas na sahig. Inis na inis siya sa sarili dahil wala man lang magawa.
​Eksakto namang bumukas ang pinto ng banyo. Lumabas si Jeriah na nakasuot lamang ng puting sando at jersey shorts. Bumakat sa kanyang sando ang matitigas na kalamnan ng kanyang dibdib na mas lalong nagpadagdag sa init na nararamdaman ni Wylda sa kaniyang pisngi.
"May tao ba dyan?" Tanong ng dalaga, kumunot naman ang noo ng binata hinahap ng kanyang paningin si Wylda sa kama. Ngunit hindi niya doon nakita, kundi sa ibaba.
​"Wylda!" Mabilis na dinaluhan ni Jeriah ang dalaga. Walang kahirap-hirap siyang binuhat ng binata—ang lakas na nagmula sa mga taon ng pagtatrabaho sa barko ay kitang-kita sa paraan ng pagbuhat nito sa kanya.
​Maingat siyang pinaupo ni Jeriah sa gilid ng kama. Hindi makatingin nang diretso si Wylda; bawat sulok ng silid ay tila nagpapaalala sa kanya ng kanyang mga ungol at sa kapangahasan na ipinakita niya kagabi. Ang kaniyang mukha ay nag-aapoy sa tindi ng hiya.
​"Ayos ka lang ba? Masyado bang... masakit?" mahinang tanong ni Jeriah, ang boses ay puno ng pag-aalala.
​Sasagot na sana si Wylda nang biglang bumasag sa katahimikan ang sunod-sunod at malakas na ringtone ng kanyang cellphone sa ibabaw ng side table. Ang pangalan ng kanyang manager na si Santi ang rumehistro.
​"Hello?" nangangatog na sagot ni Wylda.
​"Wylda! Nasaan ka bang bata ka?! Anong kalokohan 'to?!" Ang boses ni Santi ay halos bumasag sa eardrum niya sa tindi ng galit.
"Trending ka na sa social media! May kumuha ng litrato sa inyo sa tapat ng hotel kagabi! Isang 'High-End Model, may kasamang estranghero sa BGC!'—Iyan ang headline ngayon!" Muling sigaw nito, agad namang ibinaba ni Wylda ang tawag.
​Nanlamig ang buong katawan ni Wylda. Nanginginig ang kamay niyang binuksan ang social media. Doon, bumungad sa kanya ang isang malinaw na larawan: si Jeriah, na karga-karga siya habang papasok sa hotel lobby. Ang caption ay puno ng malisyosong espekulasyon.
​Tumingin si Wylda kay Jeriah, na ngayon ay nakakunot-noo na rin habang nakikita ang gulat sa kanyang mukha. Ang gabing akala ni Wylda ay magsisilbing sikretong paglimot, ay naging dahilan ng isang iskandalong sisira sa kanyang career—at posibleng magdala sa kanya pabalik sa mundong pilit niyang tinatakasan.
"Fvck.." mahina niyang mvra.
Nanlumo si Wylda habang nakatingin sa screen ng kanyang cellphone. Ang career na iningatan niya nang matagal ay tila gumuho sa isang kisapmata dahil sa isang viral post.
​"Anong problema?" tanong ni Jeriah, bakas ang pag-aalala habang marahang hinahaplos ang balikat ng dalaga.
​"Jeriah... trending tayo," pabulong na sabi ni Wylda. "Naka-post ang litrato natin papasok dito sa hotel. Galit na galit ang manager ko."
​Natigilan si Jeriah. Doon lang niya tuluyang napagtanto ang bigat ng sitwasyon.
"Isang sikat na modelo ka pala talaga... Hindi ko akalain na ganito kalaki ang magiging epekto ng pagtulong ko sa iyo." Mahinahon ang boses ni Jeriah, ngunit nakakaramdam siya ng awa para sa dalaga.
​"Kailangan nating harapin ang press, Jeriah. Hindi ito pwedeng manatiling ganito," suhestiyon ni Wylda, kahit pa nanginginig ang kaniyang boses.
​Umiling si Jeriah, bakas ang pag-aalinlangan sa mukha. "Wylda, hindi ako pwede ngayon. Tumawag ang ama ko. Kakarating ko lang mula sa barko at kailangan ko siyang puntahan sa Laguna. May importante siyang ipapakilala sa akin—isang bagong bahagi ng pamilya namin." Paliwanag ni Jeriah, lalong nalungkot ang mukha ng dalaga. Nasapo niya ang sariling mukha.
​Pero agad din may naisip si Wylda. Tiningnan niya ang kaniyang mga binti na hanggang ngayon ay nangangatog pa rin at ang hapdi sa kaniyang pagk4b4bae na tila ayaw siyang patayuin. Alam niyang kapag lumabas siya ngayon, dudumugin siya ng media at wala siyang lakas para tumakbo o sumagot.
​"Jeriah... isama mo na lang kaya ako," biglang sabi ni Wylda na ikinagulat ng binata.
"Hindi ko kayang harapin ang press sa ganitong kalagayan. Hindi pa ako makalakad nang maayos, at kailangan ko ng matataguan muna. Kahit sa Laguna lang, kahit pansamantala lang habang lumalamig ang isyu."
​Nagkatinginan ang dalawa. Batid ni Jeriah na delikado ang sitwasyon, pero hindi rin niya kayang iwan si Wylda na mag-isa sa gitna ng gulo, lalo na’t siya ang kasama nito sa larawan.
​"Sige," desididong sagot ni Jeriah, ipapaliwanag nalang niya sa ama kung anong napasok na gulo.
"Mag-ayos ka na. Dadalhin kita sa Laguna. Pero kailangan nating mag-ingat, dahil baka may mga paparazzi na sa labas ng hotel." Dagdag nitong sabi.
​Binuhat muli ni Jeriah si Wylda patungo sa banyo para tulungan itong mag-ayos nang bahagya. Sa kabila ng hiya at sakit ng katawan, naramdaman ni Wylda ang proteksyong ibinibigay ng lalaking estranghero pa lamang sa kanya kagabi.
Habang abala si Wylda sa banyo, hindi na nagsayang ng oras si Jeriah. Agad niyang tinawagan ang matalik niyang kaibigan na si Adris, ang may-ari ng hotel.
​"Adris, kailangan ko ng tulong. Dumog na ng media ang labas ng room ko. Kailangan ko ng security escort hanggang sa parking lot, ngayon na," seryosong utos ni Jeriah sa kabilang linya.
"Okay pare, trending ka ngayon. Lupit mo talaga, modelo ang nadali." Pang aasar sa kanya ni Adris, dahil alam niya ang bigat ng sitwasyon, agad itong nagpadala ng mga tauhan.
​Paglabas ni Wylda ng banyo, suot niya ang puting t-shirt at jersey shorts ni Jeriah. Dahil sa laki ng damit ng binata, halos magmuka siyang bata rito, at ramdam na ramdam niya ang kawalan ng suot na panloob na lalong nagpabilis ng t***k ng kanyang puso.
​"Kumapit ka nang mahigpit," bulong ni Jeriah bago siya muling binuhat nang bridal style.
​Pagbukas ng pinto, tila sumabog ang mga flash ng camera.
"Wylda! Wylda! Sino ang lalaking kasama mo?"
"Totoo bang may relasyon kayo?"
"Seaman ba ang bago mong boyfriend?"
Sunod-sunod na tanong ng mga paparazzi na pilit sumisingit sa pinto.
​Mabuti na lamang at mabilis ang aksyon ng security team ni Adris. Gumawa sila ng harang para makadaan ang dalawa.
Nanatiling nakasubsob ang mukha ni Wylda sa dibdib ni Jeriah, pilit na nagtatago sa mga lente ng camera. Ramdam niya ang matitigas na braso ni Jeriah na tila protektadong pader sa paligid niya.
​Mabilis silang nakarating sa basement parking. Isinakay ni Jeriah si Wylda sa kanyang itim na SUV. Sa huling sulyap ni Jeriah sa mga reporter na pilit humahabol, pinaharurot niya ang sasakyan palabas ng BGC.
​"Ligtas na tayo," hingal na sabi ni Jeriah habang binabagtas ang daan patungong SLEX.
​Nakahinga nang maluwag si Wylda, ngunit hindi pa rin mawala ang kaba sa kanyang dibdib. Habang papalayo sila sa Maynila at papasok sa Laguna, hindi niya mapigilang maisip kung ano ang naghihintay sa kanya.
Habang binabaybay ang kahabaan ng SLEX, napansin ni Jeriah ang pamumutla ni Wylda. Ang dalagang dati ay punong-puno ng ningning sa mga billboard ay tila isang kandilang unti-unting nauupos sa tabi niya.
"Gusto mo bang kumain muna? Hindi na tayo nakapag-almusal dahil sa nangyari," tanong ni Jeriah sa malambing na tono, ang kaniyang kamay ay sandaling humaplos sa malamig na kamay ng dalaga. Tumango na lamang si Wylda, ramdam ang pangangatog ng kaniyang kalamnan at ang hapo ng kaniyang sikmura.
​Nang makakita si Jeriah ng Jollibee sa isang stopover, agad niyang niliko ang sasakyan at ipinarada ito sa isang medyo tago na bahagi.
"Dito ka na lang muna, ako na ang bibili. Baka may makakilala pa sa iyo sa labas, lalong lumaki ang gulo," bilin ng binata bago ito mabilis na lumabas.
​Naiwang mag-isa si Wylda sa loob ng sasakyan, pilit na kumakalma at iniinda ang hapdi sa kaniyang p********e. Ngunit tila hindi siya tatantanan ng tadhana dahil muling umalingawngaw ang kaniyang cellphone. Ang kaniyang manager na si Santi ang nasa kabilang linya, at sa pagkakataong ito, parang Bulkang Taal na sumabog ang galit nito.
​"Wylda! Ano bang pumasok sa utak mo?! May lumabas na namang bagong post! Kitang-kita ang pagbuhat sa iyo ng lalaking 'yan palabas ng hotel! Wala ka bang utak? Hindi mo ba alam kung gaano kahirap itayo ang career mo tapos wawasakin mo lang dahil sa isang gabi ng kalibugan?!" sigaw ni Santi, rinig na rinig ang paghampas nito sa mesa sa kabilang linya.
​"S-Santi, sandali lang—" subok ni Wylda habang nangingilid ang luha.
​"Wala nang sandali-sandali! Basura ka na sa paningin ng mga brands ngayon Napaka-iresponsable mo! Inuna mo pa 'yang kati mo kaysa sa trabaho!" patuloy na pag-alipusta ni Santi. "Akala mo ba madaling linisin 'to? Putang-in4, Wylda! Ang dumi-dumi mo na sa harap ng camera! Sino ba 'yang lalaking 'yan? Isang hamak na seaman lang? Ipinagpalit mo ang kontrata mong milyon-milyon para lang magpakangkang sa kung sino-sino sa hotel? You are a disappointment! Don't you dare show your face in the agency or I'll personally kick you out!"
​Nanginginig ang kamay ni Wylda habang nakadikit ang cellphone sa kaniyang tainga. Ang boses ni Santi ay hindi lang galit; ito ay puno ng p4ndidiri at poot na tila ba isang lason na unt-unting pumap4tay sa kaniyang pagkatao.
​"Ano, Wylda? Natahimik ka?!" bulyaw ni Santi, ang boses ay matinis at puno ng sarkasmo.
"Akala mo ba matatago mo 'yang baho mo? Look at you now! Isang gabi lang, naging laos ka na agad! Sino na ang kukuha sa iyo? Wala nang matinong brand ang magtitiwala sa isang modelong headline ng bawat tsismis!"
​"S-Santi, aksidente lang ang lahat—"
​"Aksidente?! Ang pagpasok sa hotel, aksidente? Ang pagpapakarga sa lalaking 'yan, aksidente?!" putol ni Santi na may kasamang mapait na tawa.
"Wag mo akong gagawing gago, Wylda! Ang tawag sa ginagawa mo ay pagkakalat! Para kang pokpok na hindi makapaghintay na makatikim ng tite kaya pati career mo itinapon mo! You’re cheap! Mvra ka pa sa mga damit na ibinebenta mo!" Mapang-uyam na dagdag nito na para bang binili na ni Santi ang buong pagkatao niya base sa mga salitang binitawan nito.
​Napahagulgol si Wylda, ang kaniyang mga balikat ay nayayanig sa bawat salitang tumatama sa kaniya. Pero hindi pa tapos si Santi.
​"At huwag mong kakalimutan kung sino ang nag-angat sa iyo mula sa putikan! Pinakain kita, binihisan kita, ginawa kitang reyna! Tapos ngayon, ganito ang igaganti mo? Napaka-walang utang na loob mong bata ka! Inuna mo pa 'yang kati sa pagitan ng mga hita mo kaysa sa milyong kontratang pinaghirapan ko!"
​Humugot ng malalim na hininga si Santi, ramdam ang panggigigil nito sa kabilang linya.
"Huwag na huwag ka nang babalik sa agency ko. Humanap ka na ng ibang maglilinis ng dumi mo, dahil para sa akin, tapos ka na. You're nothing but a used-up trash now!"
​TOT! Marahas na binabaan ng telepono ni Santi si Wylda. Ang katahimikan sa loob ng sasakyan ay agad napuno ng impit na tili at hagulgol ng dalaga. Doon siya nadatnan ni Jeriah—wasak, sugatan ang damdamin, at tila walang direksyon ang buhay.
Nang bumalik si Jeriah bitbit ang pagkain, nagulat ito nang madatnan ang dalagang basang-basa ang mukha ng luha. Agad na binitawan ni Jeriah ang plastic at mabilis na niyakap ang dalaga para gumaan ang pakiramdam nito.
​"Hush... tahan na, Wylda. Nandito ako," bulong ni Jeriah habang hinahaplos ang kaniyang buhok.
​Sa gitna ng hagulgol, tiningala ni Wylda si Jeriah. Ang pag-aalala sa mga mata ng binata ay tila naging gamot sa kaniyang sugatang puso. Hindi nila namalayan na unti-unti nang naglalapit ang kanilang mga mukha hanggang sa maglapat ang kanilang mga labi. Agad na tumugon si Wylda, isang halik na puno ng pagnanasa at pagtakas sa sakit.
​Binuhat ni Jeriah si Wylda at pinaupo sa kaniyang kandungan sa driver's seat. Dahil sa laki ng jersey shorts na suot ni Wylda at dahil wala itong suot na panloob, ramdam na ramdam niya ang matigas na bukol ng kargada ni Jeriah na direktang tumatama sa kaniyang bvkana. Sa bawat galaw ni Wylda, ang kaniyang basang lagusan ay sumasayad sa mainit na umbok ni Jeriah, dahilan upang mapapikit ang binata at mapahawak nang mahigpit sa baywang ng dalaga.
​"Jeriah... ughhh... kailangan kita," bulong ni Wylda sa pagitan ng kanilang mga halik, habang ang kaniyang balakang ay kusang gumigiling sa ibabaw ng binata, tila nakakalimutan ang lahat ng sakit ng mundo.
.
.
.
~ITUTULOY
- Writer
