Chapter 52
HOPE ANDREW
NAKAYAKAP pa rin ako sa kanya nang magising ako sa sunod-sunod na katok mula sa labas ng pintuan. Akma akong babangon nang magsalita si Sam. Gising na pala siya.
"Dinner is ready," aniya sa malambing na boses.
Ibig sabihin, kanina pa pala siyang gising, at ako lang ang hinihintay niya na magising.
Napangiti ako sa kanya dahil titig na titignsiyansanakin. Pinisil ko ang dulo ng ilong niya dahilan para hawakan ni Sam ang aking kamay at saka hinalikan.
"Tara na? Kanina pa tumatawag si Mild sa labas." Tinanguan kang ako saka sabay na rin kami bumangon.
Nauna ako lumabas kay Sam. Ang nakangiting mukha kaagad ni Mild ang sumalubong sa akin, "Good evening, dinner na po tayo." Saka siya umangkoa sa braso ko para gayain palakad ng dining are.
"Si Sam, hintayin mna nat
