Pabagsak akong nahiga sa kama. Nakakapagod din pala maging secretary, panay ang utos, tapos kapag mali pa ang aking ginagawa ay may kasama pang sigaw mula kay Mr. Gadoze. Unang araw pa lang ay parang gusto ko nang sumuko, ngunit kailangan kong kayanin para sa gradong kailangan ko. Kapag okay na ang aking grado, hinding-hindi na ako magpapakita kay Mr. Gadoze.
Ilang saglit pa’y tuluyan na akong nilamon ng karimlan.
Nagising ako kinabukasan na parang masakit ang katawan ko. Halos maghapon kasi na kilos nang kilos ako kahapon. Kaunti lang ang pahinga mo. . Kahit gusto ko pang mahiga ay pinilit akong naglakad para mag-shower para naman sumigla ang katawan ko.
Tanging kape lang ang laman ng tiyan ko. Kung kakain pa ako ay baka ma-late ako at paniguradong sermon na naman ang aking aabutin.
