Tanju geri çekildiğinde alnı genç kızın alnına dayanmıştı. ‘’Sakın korkma bu evde kimse sana zarar vermez.’’
Gülçiçek karşısındakinin yaptığı hamleyle biraz afallamıştı. Dudaklarının sıcaklığıyla kalbi deli gibi çarpıyordu ama yaşadıkları hala canlıydı. ’’Az önce olanlar normal değildi.’’ diyebildiği sadece buydu.
‘’Evet değildi ama benim ailemin gerçeği de bu.’’
‘’Senin gerçeğin ne?’’ Gözünden sessizce süzülen yaşı sildi. ‘’Yanlış kişiye mi sığındım?’’
Genç adam yanağına değen dalgalı saçı eliyle geriye aldı ve açığa çıkan yanağı okşadı. ‘’Ağabeylerim gibi değilim ama tamamen masum da değilim.’’ Gülçiçeğin akan gözyaşı dudağına indiğinde diğeri bir kez daha öptü ve o gözyaşını dudaklarıyla sildi. ‘’Senden gördüğüm ilk anda hoşlandım sonra o hoşlantı aşka dönüştü. Lütfen korkup kaçma
