‘’Enes seni götürdükten sonra ne telefonlarımı açtın ne mesajlarıma döndün. Öldüm meraktan.’’ Zeliha arkadaşına sitem ederken İkra sessizce dinliyordu.
‘’Yalnız kalmak istemiştim. Olanları kaldıramadım.’’
‘’Beraber yalnız kalabilirdik biliyorsun.’’ Zeliha arkadaşından günlerce haber alamayınca en sonunda evine gelmişti.
‘’Biliyorum ama hamileyken canını daha fazla sıkmak istemedim.’’ Kapı açıldığında çalışan elindeki tepsiyi bırakıp gitti. Yalnız kalabilmek için İkra’nın odasında oturmuşlardı. Gelen tepsiyi yatağın üzerine aralarına aldılar. İçinde çerez, meyve, içecek falan vardı.
‘’Hazırsan dedikodu zamanına başlayalım.’’ dedi Zeliha.
Diğeri gülerek başını salladı. ‘’Başlayalım.’’
‘’Anne babanı siktir et kızım ama senin bir kardeşin var.’’
İkra omuz silkti. ‘’Evet, senin de ka
